Dan maar niet!

Was ’t niet vorige week dat ik blogde over de verificatieperikelen bij money-you?

Nadat ik een scan maakte van mijn bankpas, deze ongeldig maakte en opstuurde, bleek dat dat niet genoeg was; ik moest een maximaal drie maanden oud afschrift kunnen overleggen van de en/of rekening of een print-screen maken. Terwijl ik ook al een bedrag had gestort, via ideal dat wel en als je via ideal betaalt schijnt het dat de gegevens van de bijbehorende bankrekening niet meegestuurd worden. Waarom niet aangeven dat iemand die een rekening opent, een bedrag van 1 cent zelf moet overmaken (zonder tussenkomst van een digitaal betaalprogramma) dat zou dan toch genoeg moeten zijn om de tegenrekening te verifiëren?

En dan moet ik nog maar eens een print-screen maken van onze rekening bij de ene bank en deze naar een concurrerende bank sturen? Ik dacht het niet, daarom mailde ik MY dat ik afzag van de nieuwe spaarrekening.

image00135

Er zijn meer manieren om te sparen en voor dat beetje extra rente hoef je het al amper te doen!

 

 

Advertenties

Soort van budgetplanning

Nu niet meer zo maar het was ooit best wel knijpen om uit te komen met het huishoudgeld, ik blogde er vaker over. En vooral als het niet kon lijden, ging er van alles stuk, je kent dat wel. De beste tip die ik toen eens kreeg was om wekelijks iets van de gebruikelijke benodigdheden aan te schaffen. Vaak, niet altijd kan een bedrag van een eurootje of twee er nog wel af en zo grijp je zelden mis.

Voor al dat kleine spul zoals een vaatkwast, een handdoek of een nieuwe spons gebruikte ik wekelijks een paar euro’s. Iedere week kocht ‘k voor ongeveer € 2,50 tot 5 euro iets voor het huishouden of ander kleingoed zoals een onderbroekje, een sjaal, handschoenen of sokken.

Zo’n bedrag kon meestal nog wel vanuit de huishoudpot betaald worden en door dergelijke uitgaven wekelijks te doen, hoefden de kinderen niet met blote voeten naar bed – behalve als ’t voor straf was 😉 – en greep ik niet in de gaten in plaats van in een vaatdoek.

Datzelfde systeem paste ‘k toe bij kruiden, toiletartikelen, drogisterijartikelen, wasmiddelen en dergelijke. Je bent natuurlijk niet wekelijks nieuw vaatwasmiddel nodig of tandpasta maar door wel iedere week één of twee, ’n beetje afhankelijk van de prijs, van dergelijke artikelen aan te schaffen, zat ik nooit zonder.

uitgaven

En als ‘k niets kon verzinnen om de voorraad op peil te houden kregen de kinderen een extra ijsje dan had ik een hele goedkope week 😉

 

Huizen als kastelen???

Door zuinigheid en vlijt bouwt men huizen als kastelen! maar wat als je eigen huisje meer dan groot genoeg is?

Evengoed is een bepaalde mate van zuinigheid niet verkeerd, je hoeft niet knieperig te zijn maar door zuinig te zijn op je spullen kan je zoveel meer doen met je geld.

Want waarom zou je kapotte sokken niet repareren? Natuurlijk, als je met je sokken aan nog bijna blootvoets loopt omdat de zool finaal door is dan is er geen repareren aan maar zo’n klein gaatje bij je tenen is met naald en draad zo opgelost.
Hetzelfde geldt voor die vervelende naadjes van t-shirts die vooral onder de oksels laten zien dat je hoognodig met de lady-shave (of scheermes) in de weer moet. En nee dat is niet lekker luchtig, dat ziet er gewoon niet uit zo’n gat onder je armen.

Zo kan je soms jaren langer plezier hebben van sommige aankopen, ik heb de schurft aan het poetsen van schoenen maar eerlijk is eerlijk, ze blijven veel langer mooi en dus hoef je ze ook minder snel te vervangen. En daarom zit ik regelmatig al mopperend m’n schoenen te poetsen. Een tip daarbij: ik gebruik voor het poetsen altijd versleten sportsokken of weessokken oid.
Langdurige weesjes heb ‘k trouwens bijna nooit omdat ik meestal van die sokkenbundels koop ( in EEN kleur ) dan kun je ze altijd matchen. Heee da’s zomaar de volgende tip 😉

SNF1912A-682_511275a

met een banaan schijnt ’t ook goed poetsen te zijn

Tubes tandpasta en flacons bodylotion of flessen shampoo kun je aan ’t eind van hun leven best openknippen om de laatste restanten te gebruiken, het scheelt soms tot wel twee weken gebruik.
Hetzelfde geldt voor tubes tomatenpuree of pakken yoghurt, daar zou ‘k trouwens niet twee weken over willen doen om het op te maken, een buikgriepje is zo opgelopen.

Dit zijn zomaar een paar handigheidjes die kunnen helpen om je huisje iets groter uit te bouwen 😉

 

 

 

 

 

 

 

Vijf dingen die ik niet meer koop

Ik las vanochtend bij Doortje: vijf dingen die ik niet meer koop!

In ’n eerste opwelling dacht ik; daar kan ik overheen 🙂 maar dat valt nog vies tegen. Maar wat koop ik dan niet meer, sinds ‘k begon te consuminderen.

nr 1.

Wereldgerechten: ik kocht al bijna nooit van die rommel maar nu helemaal niet meer, er zijn op het wwweb veel meer en lekkerder wereldgerechten te vinden dan de magere keuze in dure knorrige poeiertjes waar je dan een ‘gerecht’ van moet maken waar ook nog eens te veel zout, suiker en andere rommel in zit.

nr 2.

Airwick strontspray (vrij naar Paul van Vliet): van die nepgeurtjes in het toilet, daar moet ‘k niks van hebben. Wat ‘k gebruik om al te penetrante geurtjes te maskeren? Een paar takjes lavendel, zo uit de postzegel geknipt, een bakje gevuld met kweepeertjes ( van die kleintjes die je veel tegenkomt in stadsperkjes) of flesjes oude, bijna uitgewerkte parfum die als je het op de huid smeert niet meer zo fijn ruikt.

nr 3.

Vlekverwijderaars: van die stiften waarmee je vlekken weg kan halen. Volgens de fabrikant en hun reclames heb je voor alle vlekken aparte stiften nodig terwijl je de meeste vlekken gewoon in de was, misschien even voorbehandelen met een beetje ‘vloeibaar’ wasmiddel of ‘ossengalzeep’, wel kwijtraakt.

nr 4.

Kantoorlunches: wij hebben geen kantine op kantoor en dus ook geen hapklare broodjes, als ‘k ze niet zelf smeer heb ‘k gewoon geen lunch. Heel af en toe loop ‘k nog wel eens naar de viskraam, op 200 meter afstand 😉 om in plaats van een bammetje een portie kibbeling te eten.

nr 5.

Schuursponsjes: ik maak ze zelf door van sisaltouw rondjes of granny squares te haken. Goedkoop en het voorkomt (een klein beetje maar) dat minuscuul kleine plasticdeeltjes in het water terecht komen.

images

Dit zijn er vijf en het kostte me best moeite om vijf dingen te bedenken die ik vroegâh wel kocht en nu niet meer want heel eerlijk behalve de kantoorlunches en schuursponsjes kocht ik toch al bijna nooit iets van het hierboven staande lijstje.

 

Spaarpot lichten

Al sinds jaar en dag spaar ‘k het kleingeld wat zich ophoopt in de portemonnee. Ja ik betaal nog steeds een deel contant en dan krijg je vaak wel wat wisselgeld retour en precies dat wisselgeld spaar ‘k op.

En hoe leuk het ook is, zo’n pot met kleingeld, soms is het minstens zo leuk van het opgespaarde bedrag iets te kopen. Maar zoiets daar moet je dan wel plompverloren tegenaan lopen en dat lukte gisteren. We hadden jarenlang een staande lamp in de woonkamer die het net-niet was, voor ons dan. En gisteren liep ik pardoes tegen de lamp aan. Dat was echt per ongeluk, we waren al fietsend op pad om bij dochter iets af te leveren en nieuwe waxinelichtjes te kopen toen we overvallen werden door een stortbui, om niet al te doorweekt te raken schuilden we bij een bouwmarkt. Nou kan je bij de ingang blijven staan schuilen maar je kan ook even in de winkel ‘snuustern’. Ik was nog geen twintig passen binnen toen ‘k DE lamp zag en ik viel als een blok.

Op de fiets het gevaarte meenemen dat ging niet en dus besloten we de lamp vandaag te halen. En toen bleek er precies in dit weekend ook nog eens zoiets als 20% keuzekorting te bestaan!

9062155452446-424-424

Ik ben helemaal blij en mijn spaarpot is een stuk (ver)lichter 😉

 

 

Beslist

En vanochtend was het dan eindelijk zover, we kregen duidelijkheid over het wel of niet renderen van zonnepanelen.
Natuurlijk had ik me enigszins ingelezen en wist ‘k ook al ongeveer van de prijzen, zo tussen de 4000 en 5000 euroos voor het aantal panelen die op ons dak nodig zijn; waar het mij om ging was vooral het rendementsverlies vanwege de bomen die achter het Knieperhuis staan.

Dat verlies is best fors, waar op een zonnig dak de panelen gemiddeld 90% rendement geven, zou het in onze situatie uitkomen op zo’n 65%. Dat verlies, vertelde de adviseur, was deels op te lossen door panelen met compartimenten-optimizers te gebruiken. Kort gezegd, dat houdt in dat er per paneel gebruik wordt gemaakt van niet alleen drie compartimenten maar ook nog eens per compartiment een apparaatje dat er voor zorgt dat de compartimenten optimaal (jawel daarom heten ze optimizers ;)) zonlicht omzetten in energie. Zelfs gebruik makend van behoorlijk ‘beschaduwd’ zonlicht konden deze panelen renderen. En als we dan ook nog eens 2 extra panelen zouden laten zetten, kwamen we uit op een rendement van zo’n 85%.

Rendement-zonnepanelen
Mochten de bomen dan op enig moment toch gekapt gaan worden, dan zou het zomaar kunnen zijn dat we riant in de plus uitkomen. En zou er tegen die tijd geen gas meer uit het groningerveld getrokken mogen worden dan kunnen we overstappen op een elektrische kachel.

Conclusie: Nog voor de winter, en dan kunnen die panelen wél gebruik maken van de zon omdat er aan de bomen dan geen blad meer zit!, worden de panelen geïnstalleerd. De offerte is zelfs al getekend teruggestuurd.

Als we willen, kunnen we heel vlot beslissen 🙂

 

Omgekeerd boodschappen doen

Ik blog inmiddels al een aantal jaren en ‘k lees nog langer mee en ooit, vraag me niet meer hoe lang geleden en waar ik het las, las ‘k een blog met tips om te besparen op de boodschappen.

Al die tips zijn wel bekend:

  • Kruip door de super, de goedkoopste producten liggen meest onder in de schappen.
  • Let op de kiloprijzen, supermarkten zijn niet alleen verplicht om de prijzen van de producten te vermelden maar ook de prijzen om te rekenen naar kiloprijzen. En ik verzeker je daar zit nogal een verschil in, de pijnboompitten die bij de saladebar liggen zijn zomaar drie keer zo duur per kilo dan wanneer ze bij de bakproducten liggen (of omgekeerd).
  • Neem een mandje in plaats van een boodschappenkar, het gewicht aan je arm weerhoudt je van teveel te kopen ( dat gaat bij mij ook nog wel eens mis, zelfs als ‘k denk dat ik voor één artikel de winkel in loop, kom ik gemakkelijk met de armen vol die winkel uit en probeer dan maar eens al die boodschappen in de fietstas te wurmen 😉 )
  • Kijk in de bak met afgeprijsde spullen, het komt nogal eens voor dat en fabrikant de verpakking vernieuwd en dat de verouderde doosjes of blikjes met een flinke korting verkocht worden.
  • Zoek naar de ‘weggooien is zonde’ stickers, ’t scheelt zomaar 30 tot 35 % op de oorspronkelijke prijs en of het brood nu een halve dag oud is of een hele dag, volgens mij proef je dat amper, alleen met vis ben ik een mietje dan zoek ik achterin het schap naar de meest verse producten of ‘k ga voor diepvries.
  • Let op de kassabon en controleer deze in de winkel nog, soms komt de sleet erop, op zo’n gewoonte en zo betaalde ik vorige week wel 5 pakjes halloumi terwijl ‘k toch heus maar 4 pakjes meenam, pas thuis kwam ‘k erachter en dan is het te laat om terug te gaan, de (super)marktleider ziet je aankomen ;(
Boodschappen-1.0

zo niet dus 😉

Maar de allerleukste tip die ik ooit las, om weer terug te komen op mijn inleiding, was:

Ga andersom boodschappen doen, maw gooi je mandje vol, helemaal vol, tot je bij de kassa bent, loop dan de omgekeerde richting en leg alles wat je niet nodig bent weer terug.
Denk niet dat dat gek is, je doet het ook bij de webwinkel immers, je virtuele mandje volgooien en dan vervolgens zonder aankopen die webshop verlaten en vertel me niet dat jij dat nooooooooit zou doen!