Huizen als kastelen???

Door zuinigheid en vlijt bouwt men huizen als kastelen! maar wat als je eigen huisje meer dan groot genoeg is?

Evengoed is een bepaalde mate van zuinigheid niet verkeerd, je hoeft niet knieperig te zijn maar door zuinig te zijn op je spullen kan je zoveel meer doen met je geld.

Want waarom zou je kapotte sokken niet repareren? Natuurlijk, als je met je sokken aan nog bijna blootvoets loopt omdat de zool finaal door is dan is er geen repareren aan maar zo’n klein gaatje bij je tenen is met naald en draad zo opgelost.
Hetzelfde geldt voor die vervelende naadjes van t-shirts die vooral onder de oksels laten zien dat je hoognodig met de lady-shave (of scheermes) in de weer moet. En nee dat is niet lekker luchtig, dat ziet er gewoon niet uit zo’n gat onder je armen.

Zo kan je soms jaren langer plezier hebben van sommige aankopen, ik heb de schurft aan het poetsen van schoenen maar eerlijk is eerlijk, ze blijven veel langer mooi en dus hoef je ze ook minder snel te vervangen. En daarom zit ik regelmatig al mopperend m’n schoenen te poetsen. Een tip daarbij: ik gebruik voor het poetsen altijd versleten sportsokken of weessokken oid.
Langdurige weesjes heb ‘k trouwens bijna nooit omdat ik meestal van die sokkenbundels koop ( in EEN kleur ) dan kun je ze altijd matchen. Heee da’s zomaar de volgende tip 😉

SNF1912A-682_511275a

met een banaan schijnt ’t ook goed poetsen te zijn

Tubes tandpasta en flacons bodylotion of flessen shampoo kun je aan ’t eind van hun leven best openknippen om de laatste restanten te gebruiken, het scheelt soms tot wel twee weken gebruik.
Hetzelfde geldt voor tubes tomatenpuree of pakken yoghurt, daar zou ‘k trouwens niet twee weken over willen doen om het op te maken, een buikgriepje is zo opgelopen.

Dit zijn zomaar een paar handigheidjes die kunnen helpen om je huisje iets groter uit te bouwen 😉

 

 

 

 

 

 

 

Vijf dingen die ik niet meer koop

Ik las vanochtend bij Doortje: vijf dingen die ik niet meer koop!

In ’n eerste opwelling dacht ik; daar kan ik overheen 🙂 maar dat valt nog vies tegen. Maar wat koop ik dan niet meer, sinds ‘k begon te consuminderen.

nr 1.

Wereldgerechten: ik kocht al bijna nooit van die rommel maar nu helemaal niet meer, er zijn op het wwweb veel meer en lekkerder wereldgerechten te vinden dan de magere keuze in dure knorrige poeiertjes waar je dan een ‘gerecht’ van moet maken waar ook nog eens te veel zout, suiker en andere rommel in zit.

nr 2.

Airwick strontspray (vrij naar Paul van Vliet): van die nepgeurtjes in het toilet, daar moet ‘k niks van hebben. Wat ‘k gebruik om al te penetrante geurtjes te maskeren? Een paar takjes lavendel, zo uit de postzegel geknipt, een bakje gevuld met kweepeertjes ( van die kleintjes die je veel tegenkomt in stadsperkjes) of flesjes oude, bijna uitgewerkte parfum die als je het op de huid smeert niet meer zo fijn ruikt.

nr 3.

Vlekverwijderaars: van die stiften waarmee je vlekken weg kan halen. Volgens de fabrikant en hun reclames heb je voor alle vlekken aparte stiften nodig terwijl je de meeste vlekken gewoon in de was, misschien even voorbehandelen met een beetje ‘vloeibaar’ wasmiddel of ‘ossengalzeep’, wel kwijtraakt.

nr 4.

Kantoorlunches: wij hebben geen kantine op kantoor en dus ook geen hapklare broodjes, als ‘k ze niet zelf smeer heb ‘k gewoon geen lunch. Heel af en toe loop ‘k nog wel eens naar de viskraam, op 200 meter afstand 😉 om in plaats van een bammetje een portie kibbeling te eten.

nr 5.

Schuursponsjes: ik maak ze zelf door van sisaltouw rondjes of granny squares te haken. Goedkoop en het voorkomt (een klein beetje maar) dat minuscuul kleine plasticdeeltjes in het water terecht komen.

images

Dit zijn er vijf en het kostte me best moeite om vijf dingen te bedenken die ik vroegâh wel kocht en nu niet meer want heel eerlijk behalve de kantoorlunches en schuursponsjes kocht ik toch al bijna nooit iets van het hierboven staande lijstje.

 

Spaarpot lichten

Al sinds jaar en dag spaar ‘k het kleingeld wat zich ophoopt in de portemonnee. Ja ik betaal nog steeds een deel contant en dan krijg je vaak wel wat wisselgeld retour en precies dat wisselgeld spaar ‘k op.

En hoe leuk het ook is, zo’n pot met kleingeld, soms is het minstens zo leuk van het opgespaarde bedrag iets te kopen. Maar zoiets daar moet je dan wel plompverloren tegenaan lopen en dat lukte gisteren. We hadden jarenlang een staande lamp in de woonkamer die het net-niet was, voor ons dan. En gisteren liep ik pardoes tegen de lamp aan. Dat was echt per ongeluk, we waren al fietsend op pad om bij dochter iets af te leveren en nieuwe waxinelichtjes te kopen toen we overvallen werden door een stortbui, om niet al te doorweekt te raken schuilden we bij een bouwmarkt. Nou kan je bij de ingang blijven staan schuilen maar je kan ook even in de winkel ‘snuustern’. Ik was nog geen twintig passen binnen toen ‘k DE lamp zag en ik viel als een blok.

Op de fiets het gevaarte meenemen dat ging niet en dus besloten we de lamp vandaag te halen. En toen bleek er precies in dit weekend ook nog eens zoiets als 20% keuzekorting te bestaan!

9062155452446-424-424

Ik ben helemaal blij en mijn spaarpot is een stuk (ver)lichter 😉

 

 

Beslist

En vanochtend was het dan eindelijk zover, we kregen duidelijkheid over het wel of niet renderen van zonnepanelen.
Natuurlijk had ik me enigszins ingelezen en wist ‘k ook al ongeveer van de prijzen, zo tussen de 4000 en 5000 euroos voor het aantal panelen die op ons dak nodig zijn; waar het mij om ging was vooral het rendementsverlies vanwege de bomen die achter het Knieperhuis staan.

Dat verlies is best fors, waar op een zonnig dak de panelen gemiddeld 90% rendement geven, zou het in onze situatie uitkomen op zo’n 65%. Dat verlies, vertelde de adviseur, was deels op te lossen door panelen met compartimenten-optimizers te gebruiken. Kort gezegd, dat houdt in dat er per paneel gebruik wordt gemaakt van niet alleen drie compartimenten maar ook nog eens per compartiment een apparaatje dat er voor zorgt dat de compartimenten optimaal (jawel daarom heten ze optimizers ;)) zonlicht omzetten in energie. Zelfs gebruik makend van behoorlijk ‘beschaduwd’ zonlicht konden deze panelen renderen. En als we dan ook nog eens 2 extra panelen zouden laten zetten, kwamen we uit op een rendement van zo’n 85%.

Rendement-zonnepanelen
Mochten de bomen dan op enig moment toch gekapt gaan worden, dan zou het zomaar kunnen zijn dat we riant in de plus uitkomen. En zou er tegen die tijd geen gas meer uit het groningerveld getrokken mogen worden dan kunnen we overstappen op een elektrische kachel.

Conclusie: Nog voor de winter, en dan kunnen die panelen wél gebruik maken van de zon omdat er aan de bomen dan geen blad meer zit!, worden de panelen geïnstalleerd. De offerte is zelfs al getekend teruggestuurd.

Als we willen, kunnen we heel vlot beslissen 🙂

 

Omgekeerd boodschappen doen

Ik blog inmiddels al een aantal jaren en ‘k lees nog langer mee en ooit, vraag me niet meer hoe lang geleden en waar ik het las, las ‘k een blog met tips om te besparen op de boodschappen.

Al die tips zijn wel bekend:

  • Kruip door de super, de goedkoopste producten liggen meest onder in de schappen.
  • Let op de kiloprijzen, supermarkten zijn niet alleen verplicht om de prijzen van de producten te vermelden maar ook de prijzen om te rekenen naar kiloprijzen. En ik verzeker je daar zit nogal een verschil in, de pijnboompitten die bij de saladebar liggen zijn zomaar drie keer zo duur per kilo dan wanneer ze bij de bakproducten liggen (of omgekeerd).
  • Neem een mandje in plaats van een boodschappenkar, het gewicht aan je arm weerhoudt je van teveel te kopen ( dat gaat bij mij ook nog wel eens mis, zelfs als ‘k denk dat ik voor één artikel de winkel in loop, kom ik gemakkelijk met de armen vol die winkel uit en probeer dan maar eens al die boodschappen in de fietstas te wurmen 😉 )
  • Kijk in de bak met afgeprijsde spullen, het komt nogal eens voor dat en fabrikant de verpakking vernieuwd en dat de verouderde doosjes of blikjes met een flinke korting verkocht worden.
  • Zoek naar de ‘weggooien is zonde’ stickers, ’t scheelt zomaar 30 tot 35 % op de oorspronkelijke prijs en of het brood nu een halve dag oud is of een hele dag, volgens mij proef je dat amper, alleen met vis ben ik een mietje dan zoek ik achterin het schap naar de meest verse producten of ‘k ga voor diepvries.
  • Let op de kassabon en controleer deze in de winkel nog, soms komt de sleet erop, op zo’n gewoonte en zo betaalde ik vorige week wel 5 pakjes halloumi terwijl ‘k toch heus maar 4 pakjes meenam, pas thuis kwam ‘k erachter en dan is het te laat om terug te gaan, de (super)marktleider ziet je aankomen ;(
Boodschappen-1.0

zo niet dus 😉

Maar de allerleukste tip die ik ooit las, om weer terug te komen op mijn inleiding, was:

Ga andersom boodschappen doen, maw gooi je mandje vol, helemaal vol, tot je bij de kassa bent, loop dan de omgekeerde richting en leg alles wat je niet nodig bent weer terug.
Denk niet dat dat gek is, je doet het ook bij de webwinkel immers, je virtuele mandje volgooien en dan vervolgens zonder aankopen die webshop verlaten en vertel me niet dat jij dat nooooooooit zou doen!

 

 

Geen spaarpot, wel sparen

Nooit maar ook echt nooit zal ik een spaarpot aanschaffen, ik vind de aanschaf van een spaarpot volstrekt overbodig. Daar geef ‘k geen geld aan uit, da’s direct de eerste winst al.
Noem het vreemd maar als je wilt (be)sparen dan koop je daarvoor toch geen speciaal potje, dat tientje (voor zo’n spaarpot) kan je direct al zo in een, om het even welk potje steken.

’t Is niet dat ik geen muntgeld gebruik, graag zelfs, ik pin heel geregeld een bedrag om daarmee BigBrother om de tuin te leiden, men hoeft bij de bank niet precies te weten waar ik de boodschappen haal en hoeveel ik uitgeef aan kleding ofzo. En als je dan ‘gewoon’ geld in de knip hebt dan blijft er ook vaak iets over, wekelijks zelfs en al sinds jaren doe ‘k al het overgebleven kleingeld uit de knip in een linzenblikje (ooit een pondje droge linzen gekocht, ingeblikt en wel) Zolang het niet meer in de portemonnee zit kan ‘k het geld niet meer uitgeven maar in geval van een collecte heb ‘k ook altijd wat muntgeld in huis.

Emergency_spaarpot_white

Het voordeel van zo’n gewoon blikje is dat je er gemakkelijk bij kan, het echte spaarvarken moet vaak eerst helemaal gesloopt worden en na zo’n slooppartij moet er een nieuwe spaarpot aangeschaft, je snapt ’t al: niet door mij. Ik blijf mijn blikje trouw 😉

 

135 kilo

Nee da’s niet mijn gewicht, gelukkig niet maar wel het aantal kilo wat we persoon per jaar aan goed voedsel weggooien. ’t Staat me nog zo bij dat we per persoon in NL wel 50 kilo voedsel per jaar weggooien, blijkt het ineens 135 kilo per persoon te zijn. Dat is al bekend sinds augustus vorig jaar, dat heb ik dan weer gemist.

Ik vond die 50 kilo al heel veel, blijkt het gewoon bijna 3 keer zo veel te zijn.

Ik heb het wel eens bijna een jaar lang bijgehouden op dit eigenste blog en toen kwam ‘k nog niet aan 100 kilo (met 3 personen, dat was) en dat vond ‘k al heel veel, die 135 kilo waar men heden ten dage mee rekent gaat echt mijn bevattingsvermogen te boven.
Dat zou betekenen dat ‘k per week ruim 5 kilo ( voor 2 personen hè) aan voedsel weggooi, no way!

Allereerst zou ‘k al die kilo’s aan boodschappen in een winkelkar moeten gooien, bij de kassa  op de band leggen, nogmaals die kilo’s in de kar flikkeren en thuiskomend al dat voedsel opruimen om vervolgens dagelijks de gft-bak bij te vullen. Wat een verspilde energie nog even afgezien van de verspilling van goed geld.

1517-infovisual-voedselverspilling-april2014-rgb-600px.png

Ik baal al als er in zo’n kistje mandarijnen van 2,2 kilo wel drie stuks beschimmeld zijn. Om deze verspilling tegen te gaan geeft Milieucentraal op hun website tips ( en zij gaan nog wel uit van de 50 kilo goed voedsel wat er jaarlijks per consument wordt weggegooid) en ook bij het Voedingscentrum ( niet echt mijn favoriet maar da’s voer voor een ander blogje) kan je terecht om voedselverspilling tegen te gaan