’n Felicitatie waard

Vandaag op de kop af 10 jaar geleden rookte ik m’n laatste sigaret. En ik heb geen moment spijt gehad van het stoppen.

De eerste 5 jaar legde ik van iedere salarisbetaling € 80,00 apart, dat bedrag verrookte ik iedere 4 weken. En ja mijn salaris wordt berekend per periode van 4 weken.

Van die kleine 5000 euro plus nog wat extra gingen we in 2014 de vijftigste verjaardag van de man vieren aan Waikiki Beach op Hawaii maar liefst.

Daarna heb ik een aantal jaren al het gespaarde geld in één pot gestort maar sinds vorig jaar, splits ik het spaargeld weer in een deel vanwege stoppen met roken en een deel voor andere zaken zoals een APK of de ziektekostenverzekering. Rekening houdend dat het roken in die 10 jaar toch minstens 1.5 keer duurder is geworden, is het spaarbedrag ook verhoogd, weliswaar niet precies met dezelfde factor, maar toch, 1300 op jaarbasis is over zo’n 5 jaar weer een vakantie naar Verweggistan.

Bankzaken?

In het nieuws: steeds meer banken proberen de menschheid ervan te overtuigen dat het normaal is om te betalen voor het stallen van uw spaargeld!

(Sarcasme modus aan) Dat is langetermijn-denkwerk (en weer uit): Zo’n 50 jaar geleden werd alles nog contant afgerekend, het spaargeld lag onder de stromatras, de fondsbode kwam wekelijks de verzekeringspenningen innen en verkeersboetes moesten op het politiebureau betaald worden.

Er bestond al giraal geld maar dat werd door de ‘gewone man’ mondjesmaat gebruikt. Daar is door banken op min of meer slinkse wijze verandering in gebracht om een geweldig verdienmodel te creëren.

Dat model droogt op en nu moet er iets nieuws verzonnen worden.

En wat denkt u, dat dat model zal worden?

Truukje van onze regering

Hoevelen van u zijn aangesloten bij een Vereniging van huisEigenaren?
Vrijwel iedereen die een niet vrijstaande eigen woning heeft, dat is volgens de wettekst nu eenmaal verplicht. Ook verplicht is, dat sinds 1 januari 2018, deze VvE’s moeten sparen voor zogenaamd groot onderhoud.

Dat klinkt heel plausibel, zo af en toe moet er dakbedekking (denk aan de asbestcement dakpannen op veel, in de jaren 60 en 70 gebouwde, woningen) vervangen worden of zelfs vernieuwing van de riolering of een schilderbeurt. Alle grote uitgaven aan de buitenzijde van de woning vallen meestal onder de VvE. Voor dergelijke grote uitgaven moet vrijwel iedereen sparen, ook al heeft u een vrijstaande woning, dus ook een VvE . Het gaat al gauw om bedragen die in de duizenden euroos lopen. Zoveel geld heeft vrijwel niemand in een ouwe sok onder het bed liggen.

Goed en dan spaart u dus bij de VvE, u legt maandelijks een bedrag in, het bedrag staat op een geblokkeerde rekening  en u krijgt nul komma nul rendement op het gespaarde bedrag (niet dat dat bij een bank anders is) maar…

het door u gespaarde bedrag wordt wel meegeteld als vermogen voor de vermogensrendementheffing.  Ow ja?
Jazeker!

Dus u denkt belastingvrij tot 30.000 euro te mogen sparen? NEE, jammer!

Als u als privépersoon meer dan 30.000 euro spaargeld hebt (voor belastingpartners geldt een grens van 60.000 euro) dan moet u over het bedrag boven deze grens flink wat belasting afdragen. Deze grens komt logischerwijs sneller in zicht wanneer er in de VvE fors gespaard wordt. Heeft u bijvoorbeeld 25.000 euro gespaard in de VvE dan kunt u prive nog maar 5.000 euro spaargeld belastingvrij hebben.

Hmm, belastingen, leuker kunnen we het niet maken!

Sparen moet leuk zijn

‘Het moet wel leuk zijn’, op zich al een contradictio in terminis want moeten en leuk in één zin bestaat m.i. niet, dat zou wel de enige reden zijn om uw spaargeld tot fenomenale hoogten te doen stijgen.
Dat bleek van de week uit een onderzoek dat in opdracht van de van oorsprong boerenleenbank was gehouden onder zo’n 12000 klanten van diezelfde bank. Nu snap ik ineens waarom het woord “leen” uit de naam van de bank is gehaald. Vroegâh kon dat woord nog wel, lenen was immers omgekeerd sparen. Nu trappen we daar niet meer in.

Toch denk ik wel dat er een grote kern van waarheid in zit dat u sparen leuk moet vinden. Zo wie zo is het moeilijker iets doen omdat het moet want moeten is dwang en dat vinden we geen van allen leuk, toch? Als u het dan ook nog eens belangrijk vindt om enige pecunia achter de hand te hebben, is het sparen nog voor u nog makkelijker.

Dat onderzocht te hebben, lijkt ’t me dat banken gerust iets meer rente zouden kunnen uitkeren op spaarrekeningen, dat maakt het sparen an sich nog leuker, daar heb ik geen duur onderzoek voor nodig, denkt u ook niet?

 

Bankgiro-loterij

Het plan was om twee combikaarten te kopen om in ’t weekend, en naar Burgers Zoo en naar het Openluchtmuseum te kunnen gaan. Combikaarten zijn alleen aan de kassa te kopen, mevrouw Kniepertie, dus ik rekende al met een uitgave van € 73,00. Andere kortingsacties zijn niet geldig, dat is toch een behoorlijke uitgave voor twee attracties waar u ook nog eens rekening moet houden met parkeerkosten.

Aangekomen bij Burgers Zoo werd ik staande gehouden door Naomi van de bankgiroloterij. De actie van de dag (of week, ’t mag zelfs een maand zijn) was: 1 maand meedoen met de bankgiroloterij (in augustus) en ik kreeg een entreebewijs voor de Zoo graties. Ik sputterde tegen want de combikaart dan?

Dat was ingecalculeerd; bij deelname kreeg ‘k een VIP-kaart om daarmee graties zo’n 50 musea te bezoeken, ik hoefde daarvoor nog steeds maar 1 keer mee te doen met de loterij. Enne, we waren met z’n tweeën, de man en ik? Nou…., ik mocht ook 2 loten aanschaffen à €13,75 waarmee ik mee ging spelen. Dat leverde dan 2 entreekaarten en twee VIP-kaarten op.

Deze deal was vlot gesloten, de VIP-kaarten zijn tot en met 30 augustus geldig, ik meld me de 20 augustus af voor de trekking van september, de datum is zelfs al geagendeerd en zo kunnen we tijdens de vakantie graties, nou ja bijna dan, € 27,50 is nagenoeg geen geld, alle musea die we graag nog eens bezoeken, binnengaan.

’n Koopje, denk ik zo!

Bespaar-idee

Zo maar ongeveer € 35,00 bespaard!

Ik moet bekennen al aan mijn tweede e-bike te zijn begonnen. Dat kwam zo: de eerste die ‘k in 2016 kocht had problemen met de lasnaden in het frame. Daar kwamen haarscheurtjes in die langzamerhand tot grote scheuren uitgroeiden waarna zo’n fiets zomaar kan instorten en voor de fietsster is dat rete-gevaarlijk!
Een half jaar geleden werd er kosteloos want fabricagefout een nieuw frame gemonteerd, tot zover alles prima, denkt u?

Niet geheel en al. Sinds die montage stond ik iedere 14 dagen wel eens bij de fietsenmaker, dan mankeerde dit, dan mankeerde er iets anders. Dat werd ook telkens netjes opgelost tot de laatste keer. Ik heb geen idee wat er precies loos was maar ik kon ineens niet meer iedere versnelling gebruiken, in sommige versnellingen deed de trapas helemaal niets meer, in andere was het wel goed fietsen. Voor mij het sein om de fiets in te ruilen. Jammer want ik ben nog steeds van mening dat een fiets van 3 jaar oud nog lang niet rijp is voor de sloop maar ik was ’t vertrouwen kwijt, de inruilprijs was heel redelijk en nu heb ‘k dus alweer een nieuwe fiets.

Op voorgaande fietsen had ik altijd een mand voorop en dat wilde ik op deze fiets ook weer graag. Helaas, de stuurpen van de nieuwe fiets is niet geschikt voor standaard manden, want een veel te grote diameter. Het moest daarom een mand worden die aan het stuur bevestigd werd.

Hmmmmm, ik zag diverse manden om aan ’t stuur te haken in prijzen variërend van 25 tot 55 euro’s.  En ‘k zag enkele manden met riempjes, natuurlijk zijn die niet precies bedoeld om aan een stuur te hangen maar die riempjes brachten me wel op een idee!

Drie tiewraps deden de truuk! De oude mand bevestigd op de nieuwe fiets!
Af en toe de bandjes vervangen is wel een goed idee en al te zware boodschappen kunnen ook niet in de mand, daar heb ‘k fietstassen voor.

 

Soort van budgetplanning

Nu niet meer maar het was in de magere jaren soms best wel knijpen om uit te komen met het huishoudgeld, ik blogde er voor mijn ‘radiostilte’ vaker over. En altijd als het niet kon lijden, ging er van alles stuk, u weet hoe dat werkt. De beste tip die ik toen eens kreeg en nog steeds toepas, was om wekelijks iets van de gebruikelijke benodigdheden aan te schaffen. Vaak, niet altijd kan een bedrag van een eurootje of twee er nog wel af en zo grijp je zelden mis.

Voor al dat kleine spul zoals een vaatkwast, een handdoek of een nieuwe spons gebruikte ik wekelijks een paar, toen nog guldens. En dat hield ‘k vol, ook in het eurotijdperk. Iedere week kocht ‘k voor ongeveer € 2,50 iets voor het huishouden of de kledingkast zoals onderbroekjes, een sjaal, handschoenen of sokken.

Zo’n bedrag kon meestal nog wel lijden en door dergelijke uitgaven wekelijks te doen, hoefden de kinderen niet met blote voeten naar bed – behalve als ’t voor straf was 😉 – en greep ik niet in de gaten in plaats van in een vaatdoek.

Datzelfde systeem paste ‘k toe bij kruiden, toiletartikelen, drogisterijartikelen, wasmiddelen en dergelijke. Je bent natuurlijk niet wekelijks nieuw vaatwasmiddel nodig of tandpasta maar door iedere week één of twee, ’n beetje afhankelijk van de prijs, van dergelijke artikelen aan te schaffen, zat ik nooit zonder.

Ook (kinder)kadootjes werden zo ingeslagen.

En als ‘k helemaal niets kon verzinnen om de voorraad op peil te houden kregen de kinderen een extra ijsje dan had ik een hele goedkope week 😉