Zelluf doen, niet altijd

Toen we 22 jaar geleden (zo lang wonen we al weer op ons eigenste stekkie) op zoek gingen naar raambekleding, moesten het lamellen worden, dat vond ik mooi zeker voor de ramen in de kamer die van plafond tot vloer reiken. Eigenlijk moet ik zeggen, dat vind ik (nog steeds) mooi ware het niet dat de lamellen inmiddels nogal van kleur verschoten zijn en het een aantal keren gewassen zijn van de perzikkleurige lamellen heeft niet geholpen om de kleur te behouden. Met andere woorden, ze hangen een beetje vaal en niet errug mooi meer te zijn.
Tijd voor iets anders.

Nu ben ik niet te bang om zelf met stof en naaimachine aan de slag te gaan maar vitrage of stof voor inbetweens werkt net even iets anders dan een gewoon katoentje en ik vind dergelijk spul ook te duur om het te verprutsen. Ik heb stof uitgezocht, volgende week komt de gordijnenboer de maat opnemen en dan kunnen mijn nieuwe gordijnen half september hangen.

En mocht de stof door mensen van ’t gordijnatelier verprutst zijn, dan hoef ‘k mezelf niets te verwijten.

images

Ik zeg (soms): schoenmaker hou je bij je leest!

Advertenties

Niet veel soeps

Eigenlijk wisten we het van te voren, het kon nooit niks wezen: soep uit een zak. Maar hé ’t zou wel eens makkelijk eten kunnen zijn na een hele dag fietsen, lezen, museumbezoekjes of andere vakantiedingen te hebben gedaan.
Een zak soep openknippen, de inhoud in een pannetje kliederen, even opwarmen en binnen drie minuten, man zo snel kan je de tafel netaan gedekt krijgen :), te kunnen happen.
En dat was de eerlijke reden dat we eervorige week, ofzo een paar zakken soep kochten. Ik raad het af, niet doen! als je soep wilt eten is zelf maken het devies.

Eén zak, smaak ossestaartsoep, was eetbaar, niet bijster smakelijk maar ook niet zodanig niet te nassen dat de antiperistaltische neigingen de overhand hadden. Dat was vandaag met de mosterdsoep anders. Na twee happen, eentje door mij en de ander door de man, belandde de soep weer in de soepkom, vandaar in de pan en zo rechtstreeks in de kliko.

veel soeps

Gadverdamme, excusez le mot, wat een smerigheid en dat hadden we onszelf aangedaan door ‘kant en klare’ soep te kopen.
We wisten het beiden, en toch stink je er in.

Na flink de mond te hebben gespoeld is ’t vanavond bij een broodje gebleven!

 

 

 

Snel, sneller goedkoop

Al sinds de manlief vanwege pijnlijke vervelende spieren niet meer aan het reguliere arbeidsproces meedoet, houdt hij de boel ten Knieperhuize proper. Zo hebben we stilaan de rollen omgedraaid. Waar hij ooit kostwinner was en ik de huisvrouw, is man nu huisman en hark ik het grootste deel van het inkomen binnen.

Toch komt het nog wel eens voor dat ‘k met stoflap of poetsdoek in de weer ben, en dat was vandaag ook. De man bedacht even de stofzuiger door de keet te willen slingeren en dan kan ik heel best even een rondje poetsmiep spelen. Het zou per slot een regenachtige dag zijn en de fietstocht van de afgelopen week zat nog stevig in de benen, dan kan je maar beter iets nuttigs doen. Dat deden we dus door een beetje puin te ruimen.

poets

Vroegâh deed ik alles afnemen met een natte doek en soms met een spuitfles eigenhandig gemaakte allesreiniger *. Heden ten dage doe ‘k nog makkelijker, ik vernevel een beetje allesreiniger op een nat gemaakt washandje en poets daarmee alle oppervlakken stofvrij.

Wat mij betreft is dit de allersnelste manier van stoffen.

 

  • vul een lege spuitfles met warm water, voeg één of twee theelepels allesreiniger toe en klaar ben je. Zo kan je superzuinig doseren.

’t Is genetisch ;)

Toen ‘k zo gisteren bezig was met m’n lijstje van apparaten die er nooit (meer) in komen, bedacht ‘k dat mijn moeder 50 jaar geleden, dolgelukkig was met haar wanddroogkap, zo’n droog ding voor heur haren.

Iedere zaterdagmiddag kwam er een van haar zussen krullers in d’r haren draaien en dan zat ze zo een uurtje of twee onder dat lawaaiapparaat want loeien kon ie beter dan drogen en als mams d’r kapsel in de krul had voor de zondag dan was de krullersdraaiende zus aan de beurt. Het kwam zelfs voor dat alle drie haar zussen, oma incluis, langskwamen. Gerust hing dat apparaat dan de hele middag te drogen. Even narekenend besef ik dat mijn perceptie van tijd destijds niet helemaal accuraat was, want 5 mensen die allemaal zo’n twee uur onder een droogkap zaten, da’s tien uur dus niks een hele middag 😦
Natuurlijk was het de dames te doen om te besparen op de kapperskosten want wekelijks naar de kapsalon voor het wassen en watergolven (heet dat geloof ik) om op het paasbest ter karke te kunnen gaan, was ook toen al een pittige kostenpost waar je maar het liefst op bezuinigde.

droogkap
Bij het leegruimen van de ouderlijke woning, kwamen we het ding trouwens niet meer tegen. Nets als andere apparaten waar m’n moeder niet zonder dacht te kunnen zoals een elektrisch mes en dat voor iemand die toen al, in de jaren 70, gesneden brood kocht. De elektrische koffiemolen werd nooit meer gebruikt toen ma eenmaal kennis had gemaakt met het eveneens elektrische koffiezetapparaat.

Het blijkt dus dat ‘k genetisch behept ben met een voorliefde voor het uitproberen van ‘nieuwe snufjes’ die later toch niet jedat blijken te zijn.

 

 

 

 

 

Vervangen? Niet dus

Wat zou je niet vervangen als het stuk zou gaan, vroeg Adrianne vanochtend in de aftiteling van haar blogpost. Meer specifiek: welk elektrisch apparaat ga je niet vervangen?

Hmmmm, daar weet ik er wel een paar 😉 en hoewel het niet precies een antwoord op de vraag is, geef ‘k ook aan welke apparaten ik had, die ‘k gewoon wegdeed om ze nooit meer aan te schaffen.

De MAGNETRON maar voor dat ding de geest geeft zijn we misschien wel dertig jaar verder, zo weinig wordt ie gebruikt. Het enige deel ervan dat wel in gebruik is, is het klokje 😉

Een ladyshave, ik had er ooit eentje, voor gladde benen was het een kleauteding en bovendien zijn de toch al weinige haartjes op mijn benen vrijwel onzichtbaar dus besloot ik daar wel mee te kunnen leven. Het struikgewas onder de oksels scheer ‘k met een mes mooi glad.

Een dvd-speler: ook zo’n apparaat die het sinds de komst van de kabelontvangers heeft moeten afleggen tegen een ‘mediabox’. Hoewel zelfs de tv wat mij betreft gerust de deur uit zou kunnen, maar heeeee ik woon niet helemáál alleen.

Een apparaat wat ik eens kreeg was een krultang, na één keer gebruik en daarvan een paar weken met geschroeide haren te hebben gelopen, is dat apparaat rechtstreeks in de prullenbak belandt, dat kon toen nog gewoon (met het voortschrijdend inzicht van heden ten dage, had ‘k het ding ingeleverd bij een inleverpunt)

wecycle

Een babyfoon: destijds (is natuurlijk al heel lang geleden, en waarschijnlijk zijn de apparaatjes flink verbeterd) werden we wakker van alle baby’s in een omtrek van wel 5 kilometer behalve van ons eigenste ukkie.

Het gourmetstel, de pizzapan en het fonduesetje waren ook van die eenmalige aanschaffen/kadootjes die ‘k nooit meer in huis hoef.

Het zou zomaar kunnen zijn dat er ooit nog meer miskopen waren maar ’t meeste van dergelijke zooi is, ten Knieprhuize ook weer lang verleden tijd.

 

 

Een mensch is nooit te oud

Soms is het zo verdraaid moeilijk om de juiste keuze te maken!

Zoals vorige week, ik wilde een recept maken waarin komkommer een toch wel essentieel onderdeel van het gerecht zou zijn en heel toevallig stonden we toch in de supermarkt dus die komkommer moest het probleem niet zijn.

Die komkommer was ook niet het probleem, het echte probleem was de plastic verpakking waarin de komkommers gestoken waren en als ‘k het kan voorkomen, dan vermijd ik dergelijke onzinnige plastic verpakkingen. Komkommers worden echt niet beter van het zweten in zo’n plastieken condoom. De gewone komkommer liet ik gerust links liggen, ik zocht wel naar de biokomkommers, helaas ook die komkommers werden verpakt verkocht, in bioplastic, dat dan nog wel.
Mocht je nu denken dat bioplastics beter zijn voor het milieu…. NEE.

images

Plastic is plastic, het enige voordeel van bioplastic is dat het spul gemaakt is uit hernieuwbare bronnen en niet oil based. Verder maakt het geen ruk uit, bioplastic vergaat ook niet zomaar en het spul is ook niet gemakkelijk te composteren.

Ik kocht de biokomkommer in z’n bioplastiek jasje maar ik voel me bekocht. ’t Was dat de tijd me ontbrak om naar een ongeklede komkommer op zoek te gaan en ik dacht, simpele ziel die ik d’r ben er beter aan te doen de biovariant te kopen.

Het enige voordeel: dat ik weer een boel heb bijgeleerd!

Ach, een mensch is nooit te oud om te leren.

 

Soort van budgetplanning

Nu niet meer zo maar het was ooit best wel knijpen om uit te komen met het huishoudgeld, ik blogde er vaker over. En vooral als het niet kon lijden, ging er van alles stuk, je kent dat wel. De beste tip die ik toen eens kreeg was om wekelijks iets van de gebruikelijke benodigdheden aan te schaffen. Vaak, niet altijd kan een bedrag van een eurootje of twee er nog wel af en zo grijp je zelden mis.

Voor al dat kleine spul zoals een vaatkwast, een handdoek of een nieuwe spons gebruikte ik wekelijks een paar euro’s. Iedere week kocht ‘k voor ongeveer € 2,50 tot 5 euro iets voor het huishouden of ander kleingoed zoals een onderbroekje, een sjaal, handschoenen of sokken.

Zo’n bedrag kon meestal nog wel vanuit de huishoudpot betaald worden en door dergelijke uitgaven wekelijks te doen, hoefden de kinderen niet met blote voeten naar bed – behalve als ’t voor straf was 😉 – en greep ik niet in de gaten in plaats van in een vaatdoek.

Datzelfde systeem paste ‘k toe bij kruiden, toiletartikelen, drogisterijartikelen, wasmiddelen en dergelijke. Je bent natuurlijk niet wekelijks nieuw vaatwasmiddel nodig of tandpasta maar door wel iedere week één of twee, ’n beetje afhankelijk van de prijs, van dergelijke artikelen aan te schaffen, zat ik nooit zonder.

uitgaven

En als ‘k niets kon verzinnen om de voorraad op peil te houden kregen de kinderen een extra ijsje dan had ik een hele goedkope week 😉