deeltijd

‘k Blogde het vorig jaar al, ‘k kan er nog niet echt aan wennen, aan Koningsdag. Wel kan ‘k goed wennen aan de vrije dag die er voor staat 😉

blocks_image_0_1.png

En dan mag ik morgen voor het laatst op de vrijdag aan ’t werk, vanaf 1 mei ga ‘k een dag in de week minder werken. Ik heb er lang over getwijfeld want hoewel ‘k het werk wat ik doe eigenlijk wel in vier dagen te doen is, zit ‘k er niet op te wachten dat dat ook echt moet. Omdat er duidelijke afspraken zijn gemaakt over de verdeling van het werk, gaat dat denk ik wel goed en anders moet ik de heren op kantoor maar weer eens bij de lurven pakken.
Dat hoort ook bij de klusjes die er toch telkens tussendoor geklaard moeten worden 😉 maar nu kan ‘k gerust zeggen: doe ’t lekker zelluf, hier heb ik toch geen tijd voor, en dan lieg ‘k ook nog niet.

Ik ga dus ook mijn werktijd minimaliseren

 

 

 

Advertenties

Onzindingen

Je hebt onzindingen en zinnige dingen en in de loop van de jaren kocht, ja ik kocht er ook zelf wel van dergelijke dingen, ik ben echt niet roomser dan de paus, of kreeg ik nogal eens zo’n onzinding.

Een ananassnijder, een pizzamaker, een decanteerkaraf, een broodbakmachien, een tosti-ijzer, een elektrieke rugwarmer, een hamburgervorm, een appelrasp en nog veel meer. Het waren niet alleen elektrische toestellen, ook gewone apparaten op handbediening, maar eigenlijk waren het stuk voor stuk ondingen.

Veel van die dingen waren precies alleen daarvoor bedoeld wat de naam suggereerde en kon je nergens anders voor gebruiken, probeer maar eens een pond boontjes te doppen met een ananassnijder 😉 of met zo’n verwarmingsharnas op je rug de deur open te doen of zelfs maar lekker op de bank zitten, het snoer is te kort of zit in de weg.
Die decanteerkaraf, als je nooit rode wijn drinkt, kan misschien nog wel een poosje dienst doen als bloemenvaas maar daarmee heb je het dan ook wel gehad.

Al die dingen hebben inmiddels het leven gelaten (de broodbakker en de appelrasp) of heb ik aan de kringloop geschonken maar het ware beter geweest als ‘k zulke prullaria nooit gezien had.

En wie stond er vandaag met een aspergelepel in handen? Juist!

aspergelepel.

En nee, ik heb het niet gekocht

 

 

 

Bar minimaliseren

Geen betere raad dan voorraad maar een jaarvoorraad aan goedkope kerstwijntjes, gedistilleerd of gestookte (niet zelf) sterke drank, en vrijwel allemaal gekregen, is natuurlijk overdreven.
Tja ik drink zelfs het liefst vermouth, ’s avonds een slaapmutsje van dat spul waarvan ieder ander roept dat het naar hoestdrank smaakt, en dus blijft de meeste gekregen wijn in de kast staan.

In het weekend zocht ik de drankvoorraad ‘ns uit, een deel van de wijn kan prima als doorgeefcadeau dienst doen evenals de nog gesloten flessen wodka, berenburg en verschillende likeurtjes.

De geopende flessen sherry, bessenjenever en port die overjarig stonden te worden zijn in de gft-bak beland, de inhoud daarvan, de flessen zelf in de glasbak en ik had het effect van de geur die uit de kliko opsteeg op de vuilnismannen best wel eens willen zien 😉
(Ik heb geen 112 melding voorbij zien komen van een vuilnisauto die al slingerend door de toch best smalle straten van onze wijk reed)

index

Da’s (de) bar minimaliseren, wat ik zo deed 😉

 

 

Leren door de jaren heen

Als klein meisje had ik er best moeite mee om zelfs de kleinste prullaria weg te gooien, van minimalisme en opruimeritus had nog niemand gehoord, en veel van mijn speelgoed moest goed opgeruimd op zolder wachten tot ik of mijn kinderen er weer naar om wilde kijken.

Daar, op die zolder is een groot deel van het speelgoed door houtworm en/of muizen aangetast en moest het wegens vergaan of kapot gevreten alsnog weggegooid worden.
Schoolschriftjes en plakboeken konden na al die jaren niet eens meer bij het oud papier, de stofzuiger maakte korte metten met de snippers die nog over waren.
Sommige van m’n poppen hadden de jarenlange verwaarlozing wel overleefd om te wachten tot dochterlief er mee zou gaan spelen (ze moeten wel vergeven zijn geweest van de weekmakers dat zelfs de muizen er geen slok op kregen). En ’t Kniepermeisje speelde nauwelijks met die ouwe verkleurde poppen, haar eigen nieuw gekregen babypop was voor ’t wicht veel belangrijker, die pop kon wel zonder problemen mee in bad terwijl mijn ouwe poppen na zo’n badderbeurt urenlang luiertjes vol plasten omdat hun hele lijfje vol water was gelopen.
Ik snapte dat, ik was ooit ook zo’n wanhopig poppenmoedertje als die krengen poppen maar water bleven lekken.

antieke-kathe-kruse-3-antiekepop.nl_.jpg

De poppen die de zolder overleefd hadden werden daarna vrij snel alsnog weggedaan. Nu, in ’t Knieperhuis hebben we geen zolder, een deel van het kinderspeelgoed is opgeslagen geweest in de kruipruimte met hetzelfde resultaat als op de zolder bij mijn ouders, vroegĂąh.

Ik heb daarvan geleerd:
Speelgoed, daarmee moet gespeeld worden, dat hoort niet op een zolder of in de kruipruimte te vergaan.
Trek de lijn door en zie…. zo word je vanzelf een minimalist 😉

 

 

 

Opruimen, nog maar een rondje

Vreemd is dat toch, nu ben ik al jaren bezig om te ‘ontspullen’ en toch slibt de boel ook geregeld opnieuw dicht. Ik weet heus waar het van komt, niet bij ieder nieuw stuk huisraad, kleding, boek of cd gaat er ook weer iets uit en dat zou moeten als je niet als volleerde hoarder ( vooral met negatieve connotatie) wil eindigen.

Vanaf het afgelopen weekend doe ‘k weer dagelijks iets weg. Dat kan iets kleins zijn maar ook iets groots daar is nog niets van te zeggen. ‘k Ben eerst begonnen met een voorraad glazen potjes die niet meer nodig zijn. En wat te denken van een vrachtje sleetse sokken of ook aftandse washandjes.

Een snel rekensommetje leert dat er op 31 december toch nog weer zo’n 75 rommeltjes weg kunnen zijn. ‘k Noem met opzet kunnen want heeee, ‘k leef natuurlijk niet alleen en Knieperman heeft ook, niet al te veel maar toch ;), iets te zeggen over datgene wat ‘k kwijt wil.

ontspullen

Evengoed heb ‘k zelf nog genoeg spulletjes die weg kunnen, zelfs na deze opruimronde kan ‘k nog m’n hele hebben en houwen niet in een opslagbox kwijt.

Gelukkig hoeft dat ook niet, we hebben geen plannen om te gaan verhuizen! In ons niet te grote huis moet wel ruimte, om te leven, overblijven.

Lastig? Best wel

Ver voor Marie Kondo haar boek schreef, ik heb het nog steeds niet gelezen, was ik al aan het puinruimen, lees ontspullen en dat gaat gestaag door. Toch zijn er nog steeds een paar hebbedingetjes waar ‘k geen afstand van doe. Iets met niet kunnen of niet willen, ofzo nog wat rariteiten die voornamelijk in de mind plaatsvinden.

Ik heb al eerder wel eens aangegeven dat nog altijd m’n trouwjurk in de kast hangt en het trouwpak van Knieperman hangt nog immer er naast. En dat terwijl wij vooral niet vanwege de romantiek getrouwd zijn meer vanwege het financiĂ«le plaatje. Dus om nou met Marie te spreken dat de destijds gebruikte kleding nog sprankelt…. nee, niet echt. Het huwelijk zelf nog wel hoor, dat je niet denkt dat er iets mis is 😉

Verder bewaarde ik nog een paar moeder/vaderdagkadootjes waar door de jeugd hun hele ziel en zaligheid is gestopt en zelfs een gekleid (nee, niet gekliederd) ornamentje dat de manlief ooit heeft gemaakt op de basischool maar bovenal, en dat kwam vanochtend door de blogpost en bijbehorende vraag van Martine (Minofmeer) weer naar boven, het houten mozaĂŻekspelletje van mijn overgrootoma. Het mensje overleed toen ik 5 was, wie het huis heeft leeggehaald weet ‘k niet meer wel dat ik een paar dagen later datzelfde spelletje kreeg. Of zij er ooit mee gespeeld heeft, ik denk het niet, daarvoor zijn de kleuren nog steeds te helder maar elke keer als ik bij overoma op bezoek ging, mocht ik er mee spelen, ‘k zie haar nog zo voor me, het spelletje uit zo’n kast in het raamkozijn halend.

Al die jaren ligt het bij mij in de kast, de jeugd speelde er af en toe mee en eigenlijk zou ‘k het moeten weggooien, het stamt nog uit de tijd dat loodverf een veel gebruikt kleurmiddel was voor houten kinderspeelgoed, dus als speelgoed gebruiken is met de kennis van nu ‘not done’ maar toch….

2016-09-28-18-02-47

 

 

 

Heerlijk slapen

Een slaapkamer is om te slapen, toch?

En sinds kort is onze slaapkamer idd alleen nog om te slapen. OK, ook de kledingkasten staan er en de zomer-( of indien te warm, de winter-)dekbedden liggen net als de rest van het beddengoed in die kasten maar de kamer wordt grotendeels alleen gebruikt om te slapen.

Dat was ooit, toen de jeugd nog thuis woonde, wel anders. Toen was er geen ruimte in de rest van de woning om een computer met toebehoren ergens te gebruiken tenzij op de keukentafel en dus was onze slaapkamer in gebruik, als huiswerk-spelhok/computerkamer, tot wij ’s avonds de slaapkamer terug  moesten veroveren voor onze rust. Dat duurde een paar jaar tot zij een eigen laptop kregenkochten. De desktop bleef nog wel in de slaapkamer net als de gehele huishoudelijke administratie. Toch probeerde ‘k in de loop der jaren de slaapkamer zoveel mogelijk een SLAAPkamer te laten worden en blijven.

Allereerst ging zo’n 12 jaar geleden de tv eruit en we hebben dat ding eigenlijk geen moment gemist. En toen er het afgelopen voorjaar ruimte kwam doordat Knieperzoon op z’n eigen ging wonen, gingen bureau en computer d’r uit, een nieuw bed erin en ineens hadden we een heuse kamer om te slapen. Geen computer, geen opladers, geen telefoons zelfs geen bril of geen glas met kunstgebit, oh nee dat hebben we nog niet 😉 meer naast het bed en dat slaapt….. heel relaxt.

2016-09-22-18-32-10

Alleen jammer dat er nog wel iets als een wekker tot de inventaris schijnt te moeten horen 🙂