’t Blijft lastig, dat alfabet

Eén van de taken op mijn werk is het archiveren van offertes, afgewikkelde opdrachten en meer van die administratieve meuk. Niet alle klusjes zijn leuk ;(

Offertes en opdrachten zijn niet te moeilijk om op te ruimen, op nummer. Met de afgewikkelde opdrachten is dat iets lastiger, we hebben nogal eens te maken met verschillende opdrachtnummers in verschillende jaargangen bij dezelfde opdrachtgever en dan zijn nummers niet handig. Dus hang ‘k dergelijke mappen op alfabetische volgorde, klinkt logisch toch?

alfabet

Helaas komt het vaak voor de de logica ontbreekt, jantje hangt de mappen van de Vereniging van Eigenaren onder de V, pietje vindt dat zo’n map onder de E moet hangen en ik (zei de gek) ben de mening toegedaan dat deze map onder de B moet hangen van Beukenlaan (bijvoorbeeld)
Voor gemeenten en stichtingen geldt hetzelfde: Gemeente Amsterdam valt onder de A, bij ons niet hoor, men ruimt het gerust op onder G, want het is toch de gemeente die de opdracht heeft gegeven? Nee, het was gemeente A, die de opdracht verstrekte.

Moeilijk hè, alfabetisch rubriceren? Gelukkig zijn we niet met 20 man op kantoor, dan werd het pas echt lastig

 

 

 

 

Vrijwel direct resultaat

Had ik vrachtwagenchauffeur geweest, ik was afgekeurd omdat ‘k niet meer over de schouders kon kijken. Al jarenlang moest ik bij het linksafslaan vanuit de heupen draaien om achterom te kunnen zien, da’s op de fiets al een hele toer maar in de auto is zo’n stijve nek (door slijtage van een paar tussenwervelschijven en daarmee samenhangende muurvast zittende spieren) nog veel lastiger. Gelukkig heb je als chauffeur zijspiegels om daarmee een deel van het probleem op te vangen.

Toen ‘k een paar weken geleden met flink hoofdpijn (ja vanuit de nek) me ziekmeldde en ik na een paar dagen weer naar kantoor ging, vertelde de chef dat hij veel baat had bij een thaise massage en ik kreeg het telefoonnummer van zijn therapeut.

images

Ik ben nu twee keer geweest en ik kan nog niet al à Regan in the Exorcist mijn hoofd 360graden draaien maar ik ben al dik tevreden met de helft, ik kan weer over de schouders heen achterom kijken en da’s een hele ervaring, kan ik zeggen 😉

 

Uitlaatklep

’t Zal wel vanwege klantvriendelijkheid, een betere bereikbaarheid, uitbreiding van de werkgelegenheid of iets dergelijks zijn dat de gemeente Groningen zich heeft aangesloten bij het landelijke telefoonnummer 14 +++ voor gemeentes.

index

Nou, ik vindt het NIKS! Waar je voorheen rechtstreeks een afdeling van de gemeente kon bellen om huisvuil te laten halen, een storende website te melden, een kieperende stoeptegel te laten terugleggen of een haperende lantaarnpaal te verlichten moet je nu maar wachten tot het de telefoniste belieft jou  naar de juiste afdeling door te verbinden.

En natuurlijk zijn deze dames (ik heb nog geen mannelijk telefonist gesproken dat je niet denkt dat ‘k heel rolbevestigend bezig ben) opgeleid om altijd vriendelijk te blijven maar als ik graag de Parkeerdienst wil spreken over zoiets basaals als een fout in de aanmeldprocedure voor parkeervergunningen (werkgerelateerd) dan moet het niet zijn dat de telefoniste volgens de procedure verplicht is mij naar de dienst Handhaving door te verbinden omdat er vanwege zo’n fout een kennisgeving van overtreding op die autoruit geplakt is, daar heb ik niets aan.

En het wordt helemaal fraai als men beloofd je terug te laten bellen en dat gebeurt vervolgens niet.
Ik kan daar niet zo goed mee omgaan! Wat….
Gelukkig heb ‘k een uitlaatklep 😉

 

’n Voorproefje

’t Is nog geen eens ‘warme-truiendag‘ da’s pas 10 februari en toch deed ‘k er onbewust al aan mee. En ik had het niet eens gemerkt.

images
Vanmiddag maakte de chef een opmerking over de kou binnenskantoors en die opmerking deed mij een blik op de thermostaat werpen.
Nou heb ik ook op kantoor de verwarming al nooit extreem hoog staan, ‘k vin 20 graden meer dan mooi, maar de thermostaat stond vandaag gewoon op 18 graden.
Ik had wel m’n dikke vest aan!

 

Een nieuw begin

De eerste werkdag, van de 220 werkdagen van 2017, zit er op!

Oh dit klinkt net zo erg als het is en ‘k kan het niet eens mooier maken. Maar toch, net zo goed dat ‘k ooit blij was dat de jeugd na een vakantie weer naar school mocht, vind ik het nu wel prettig om weer een beetje structuur aan te brengen in de dagelijkse gang van zaken. En dat lukt heel best na één zo’n werkdag, het voelt alsof ’t nooit vakantie is geweest 😉

Wel heel erg leuk, na een jarenlange stilstand op salarisgebied, vanwege allerlei CAO-verwikkelingen ( de laatste CAO liep af op 31-12-2013) die nog steeds niet echt afgerond zijn, ga ‘k er vanaf deze maand wel 3,25% op vooruit. Dat lijkt veel maar is gemiddeld netaan 1 procentpunt per jaar.

Via de loonwijzer kon ‘k alvast wel even grofweg berekenen dat dit me netto zo’n 44 euro’s per 4 weken oplevert. En dat hele bedrag is dankzij een hogere energierekening en een fors hogere ziektekostenpremie ook direct alweer uitgegeven.

nb-2005-09-22

Ja, we gingen er allemaal wel op vooruit, de troonrede indachtig.

 

 

Vakantie

Voor mij is vandaag de kerstvakantie begonnen hoewel de chef ineens vanmiddag bedacht dat er op kantoor nog genoeg werkjes te doen waren om ook morgen nog een volle werkdag te draaien. Toen ‘k hem zei dat IK morgen vrij was, kon ie zich niet meer herinneren dat ik dat ooit had aangegeven. Zelf had ik mijn vrije dag stom genoeg niet in de kantooragenda gezet, ervan uit gaande dat het hele bedrijf dicht zou zijn omdat dat precies was wat de chef wilde. Allemaal vrij, hij ook want dan kon ie op tijd de weg op naar de wintersport.

stoom

Na een uur flink stomen door chef, overhandigde ie daarna best heel tam –  hij wist dus duvels goed dat ie fout zat, maar dat toegeven is nog wel een dingetje – een envelop met inhoud (ipv een kerstpakket) om me aan het eind van de middag toch maar ‘alvast’ een fijne vakantie te wensen.

Gelukkig ben ik niet de enige op ’t werk die zich wel eens afvraagt hoe de chef het in ’s hemelsnaam met zichzelf uithoudt, wij, de collega’s kunnen ten minste nog geregeld bij elkaar stoom afblazen als de baas zich weer eens misdraagt.

Voorlopig kan ik me er niet over opwinden, daarvoor vind ik deze vakantie te leuk 😉

Kerstopbergdinges

Van de week gaf ik in een reactie al aan heul blij te zijn met de bij ons op ’t werk gebruikelijke envelop. Eigenlijk ben ‘k gewoon ieder jaar weer blij met de inhoud, de envelop kan me niet zo schelen 🙂 Maar die envelop is niet alles, meestal krijg ‘k ook nog een ‘wijn’kistje mee.

Dat cadeau kreeg ‘k vandaag al. De wijn staat in de kast, het kistje is in gebruik genomen als opberger voor de verschillende soorten waxinelichtjes, 4uurs, 6uurs en nu moet er eigenlijk nog een tussenschotje in om de 10uurs lichtjes te bergen.

2016-12-13 18.50.15.jpg
Verhip de werkgever had me zo’n kistje moeten doen met 3 flessen 🙂

En er staat niet eens een bedrijfslogo op het kistje, da’s helemaal goed