Naamswijziging

Iets heel anders: de niet meer zo piep zijnde jeugdigen onder ons kennen ze nog wel: de morgensterren!

En nee, ik bedoel niet een hemellichaam, een middeleeuws wapen, Venus of een plant, ik bedoel de echte morgensterren, zij die voor de gemeentereiniging aan het aangeboden afval keurden en mocht er iets van hun gading bij zitten zich dat toeëigenden. Nu de meeste gemeentenreinigingsdiensten het grof vuil op afspraak komen halen of u zelf uw zooi op de gemeentewerf moet aanbieden, is het ‘beroep’ van morgenster bijna uitgestorven.

Vanmiddag zag ik een niewerwesse variant van de ouwerwesse morgenster, nu dumpster diver genoemd, op zoek naar allerlei van zijn gading in een restafvalcontainer bij een flatgebouw in de buurt.

De naam en ook de tijd waarop is gewijzigd, het rommelen in afval niet.

’t Kan verkeren!

Al jarenlang ben ik in het bezit van een paar geëmailleerd gietijzeren pannen, eerst een tweetal in een wel heel goedkope uitvoering en toen het email er teveel afknapte kocht ik de duurdere variant want gietijzeren pannen zijn hoewel loeizwaar heerlijk om in te bakken, braden en stoven. Ik kocht nog steeds geen merk, dat werd me te gortig.
Al die jaren klaagde zoon over die kleaute-zware pannen, waar ie ook nog eens de vingers aan brandde omdat ze heel erg lang heet bleven, als ie moest afwassen of de tafel afruimen.

In 2016 heeft de jongste Kniepertelg een zelfstandige woonruimte gevonden en  dat bevalt opperbest. (van twee kanten, dat is) Na de eerste week voor zichzelf gekookt te hebben, wilde zoon toch wel heel graag een  braadpan. Geen gietijzeren, nee dat wilde ie niet, er zouden vast minder zware exemplaren te koop zijn.
Na één of twee keer een stoofpotje te hebben gestoofd werd de eerste gietijzeren pan aangeschaft en vorige maand waren we in Duitsland, op boodschappenjacht, toen hij vanwege de exorbitant hoge prijs wegliep voor nog een gietijzeren pan.

Vorige week was zoon jarig, driemaal raden wat ik hem cadeau gaf? En hij… hij was er superblij mee. Dat zo’n pan retezwaar is, dat boeit um niet. Koken in een gietijzeren pan kookt super!

Verhip

Verhip, ’t is alweer twee weken geleden dat ik voor het laatst iets postte. Iets met drukdrukdruk.

Op kantoor: jaarafsluiting en dan ook nog de jaarafsluiting van het wijkcentrum. ’t Is niet allemaal heel erg spannend maar het vreet tijd vooral als er geld zoek is of anderszins een verschil(letje). Verder stond er nog een herkeuring (op verzoek van de laatste werkgever) door het UWV voor de man op de agenda, iets wat toch wel voor wat spanning zorgde en u moest mij zomaar een paar weken missen 😉

Nu verbeeld ik mij niets, zonder mij gaat uw leven gewoon verder maar ik denk graag dat ‘k iets te melden heb😀

Die jaarafsluitingen zijn een terugkerend startpunt van een administratief nieuw jaar en dat heb ik graag een beetje goed georganiseerd.
Die herkeuring was iets anders, omdat uit de lichamelijke problemen van de man geen eenduidige medische conclusie getrokken kan worden, diffuse spierproblemen is niet een echte diagnose maar meer een vaststelling van: wij weten het ook niet helemaal, kostte de aankondiging van zo’n herkeuring enkele slapeloze nachten.

Inmiddels zijn de jaren op een paar cijfertjes achter de komma na afgesloten en is de man niet minder afgekeurd en kunnen we verder met het alledaagse leven waaronder iets vaker bloggen.

Nieuwe ronde, nieuw kansen, toch?

 

 

 

 

 

Verjaren

Mijn verjaardag is ieder jaar op een zaterdag!

U vraagt zich af hoe dat nu precies zit? Ik kan u verzekeren, één ieder die op dezelfde dag verjaart is vast en zeker ook deze mening toegedaan.

Want wees eerlijk, kerstdagen lijken op een gemiddelde zondag en daarom is de dag voor de kerst altijd een ‘zaterdag’.

Het had erger kunnen zijn, m’n moeder had uitgerekend dat ik op 5 december geboren zou ‘moeten’ worden. Ik heb er bijna 3 weken over gedaan om op een minstens even lastige datum geboren te worden.

5 december is voor een kind geen leuke dag om ook nog eens jarig te zijn maar 24 december is voor een volwassene minstens even onhandig

Een ding heb ik er van geleerd: als ik een verjaarskadootje voor iemand heb gekocht en laat inpakken is dat zeker niet in een thema-papiertje van sint, kerst maar ook pasen of koningsdag. Een verjaarscadeau hoort ook als zodanig ingepakt te worden.

Oh en ik hoef geen kaarsen voor m’n verjaardag, niet sinds ik op m’n 15e ofzo, geen andere cadeaus kreeg dan kaarsen☹

Oneigenlijke korting

’t Is misschien niet helemaal volgens de algemene voorwaarden, geheel tegen diezelfde voorwaarden is ’t ook niet. Voor mij kwam het wel heel goed uit, goedkoop ook!

Dochter is inmiddels een aantal jaren lid van de ANWB. Dat lidmaatschap was voor haar interessant toen ze twee tot drie dagen in de week in Amsterdam werkte en daar met haar 12 jaar oude auto naar toe reed. Auto’s van dergelijke leeftijd hebben nog wel eens een mankementje en het leek dochter daarom een goed idee om zich te verzekeren van pechhulp.

Nu ze weer dagelijks in ‘Groningse’ werkt, is haar beweegreden voor het lidmaatschap niet meer zo legitiem maar in combinatie met een goedkopere verzekering, houdt ze het lidmaatschap toch maar aan. De auto wordt er ook niet jonger op.

Vorig jaar kocht ze bij de ANWB een fijne winterjas, met lidmaatschapskorting. Onlangs zag ik in een advertentie ook een fijne winterjas en in de nieuwste kampioen zag het wicht dezelfde jas ook, nu met een lidmaatschapskorting van 70 euro.

Vandaag kochten we beiden dezelfde jas, ieder in een andere kleur. Euh, nee dochter kocht twee jassen in verschillende maten en kleuren, één daarvan was voor mij.

Dochter rekende twee jassen met de bijbehorende korting in één koop af en ik betaalde haar terug

Het zal misschien niet helemaal volgens de voorwaarden zijn maar ik ben blij met m’n jas.

Geen witte schoenen in de winter

Volgens mij was ’t mijn moeder die ons, haar dochters voorhield dat een mensch na 1 oktober geen witte schoenen meer behoorde te dragen. Mijn moeder was er iemand van: wat zullen de buren er van denken!
Mij zal het boeien wat m’n buren denken maar nog steeds draag ik zo eind september geen zomerschoenen meer. Een paar gewone pumps gaat nog maar slingbacks of peeptoes: NOPE!

Vandaag was voor mij de schoenenwissel, ik zocht laarsjes, wandelschoenen, sportschoenen e.d. uit op bruikbaarheid tijdens de winterperiode en borg de slippers en sandaaltjes, tot de zon weer volop gaat schijnen, in een dichte bak in de hoek van de kast.
Tegelijk gooide ‘k het aftandse schoeisel, een paar pumps waarvan de hakken door kinderkopjes waren vernaggeld gingen in de kliko net als een stelletje nep-jeruzalem-nikes waarvan de zool, die toch al niets om hakken had, bijna door was.

Bij het opruimen van een paar witte pumps, die ik overigens voor ‘k ze opruimde eerst bewerkte met tipp-ex, geweldig spul om hakken strak in de lak te houden, dacht ik even terug aan mams, ze zou het geweldig hebben gevonden dat ik, net als zij, in de winterperiode ook geen wit schoeisel draag.

 

 

Minder afval

De grijze kliko is morgen aan de beurt om geleegd te worden en het ding is netaan halfvol. Wij gooien alle rommel los in de bak en gebruiken geen extra vuilniszakken. Waarom zouden we ook? Afval om afval in te doen, nogal onnut denk ‘k zomaar. Ook persen we geen kilo plasticafval in een leeg melkpak om de doodeenvoudige reden dat het dan voor geautomatiseerde systemen lastiger wordt de verschillende soorten afval te scheiden. Tussen die halve kliko afval zit dus heel veel lucht, om ’t zo maar eens te zeggen.

Ook hoeven we hier in ’t Groningse de plastics nog niet apart in te zamelen dus plastiek en restafval tezamen levert een halve kliko afval.

Ik ben vandaag nog een rondje gaan zoeken of er meer rommel te vinden was maar ‘k kon niets vinden om de kliko af te vullen.

Dus wordt ’t tijd om het afval te minimaliseren, ik houd u op de hoogte!

Zeep versus shampoo

Al jaren gebruik ik naar volle tevredenheid een vaste haarzeep! Tegenwoordig neem ik het zelfs mee op vakantie waar ‘k voorheen nog wel eens een flesje shampoo meenam of de shampoo van een hotel gebruikte. Inmiddels zijn de flessen voor mij taboe, mijn haren zijn met vloeibare shampoo binnen twee dagen weer vettig en dat mag er misschien uitzien alsof er handenvol gel in zijn gekamd, ik vind ’t niks lekker voelen.

Bovendien: Vaste shampoo heeft voordelen

  1. De haren blijven, ook zonder waxen, gels, cream en andere extraatjes prima in model.
  2. Twee keer per week de haren wassen is eigenlijk al meer dan genoeg, ik was mijn haren zo iedere 5e dag.
  3. De zeepblokken komen niet in plastiek, dus geen afval.
  4. De zeep schuimt zonder toevoegingen heerlijk rijk.
  5. U gebruikt gemakkelijk de hele zeep op.
  6. ’t Is een zeep zonder parabenen, SLS’en en andere overbewerkte grondstoffen.

Tot nu toe kan ‘k maar één nadeel noemen:

  1. Net als vroeger moet ik de oogjes stijf dichtknijpen tot de shampoo goed is uitgespoeld.

U kent het vast nog wel, op zaterdagavond, voor de kachel, in de tobbe en moeders die met de handen vol schuim uw vlassige haartjes waste onderwijl vermanend dat de oogjes goed dichtgeknepen moesten zijn want dat sop van groene zeep prikte enorm.

Tuinieren is plannen

Men is niet onverdeeld enthousiast over de enorme slangenden in onze postzegel. En met ‘men’ bedoel ik dan de man en ikzelf.

Toen wij hier zo’n 24 jaar geleden kwamen wonen, wilde ik beslist een echte blikvanger in de postzegel en geen boom zou een betere eye catcher zijn dan een apenboom. In de eerste jaren was het boompje prima in toom te houden maar vanaf dat ie net iets groter werd dan ondergetekende, werd het lastiger hanteren. Tja wat wil een mensch ook, de lange slungelige takken van de boom hangen tot beneden neer en probeer dan maar eens de ongewenste kruiden onder de boomcirkel weg te halen en daarbij niet als platgeslagen biefstuk te eindigen. Het is een bloederig karweitje, tuinieren in de buurt van een apenverdriet.

Na heel voorzichtig eerst de meest in de weg hangende takken uit de boom te halen kunnen we nog niet onbekommerd tuinieren, het wachten is op het leeghalen van de groene kliko.

Gelukkig is dat morgen al!

Een beetje koopziek

Het regende net wel 5 minuten en op dat buitje wachtte ik al de hele dag.

Dat kwam omdat ik vanochtend een plantje kocht en dat plantje moest hoognodig in de postzegel geplant worden. En meestal hebben zulke plantjes heel veel water nodig als ze pas geplant zijn.

Nou kan u natuurlijk stellen dat ik beter deed met dergelijke extreme weersomstandigheden zoals de afgelopen tijd, geen planten voor de tuin te kopen.

Vast maar ik kan het soms niet laten, ik ben echt wel een beetje koopziek.