Pas of te onpas

Eén van de dingen waar ik niet van beschuldigd kan worden is het kopen bij lingeriewinkels. Ik vind het niet leuk als ‘k daar in een kleedhokje waar je je kont niet kan keren een beha moet passen. Het licht in die hokjes is vooral niet flatteus, de spiegels onder de tl-verlichting zijn genadeloos niets-verhullend en tot overmaat van ramp is daar die verkoopster die zonder enige gene het gordijntje opentrekt en daar sta je dan met ontbloot bovenlijf voor de hele goegemeente je ooit pronte pompoms in een beha te frutten.
Als je pech hebt staat zo’n muts luidop te verkondigen dat jouw voorgevel ook niet meer bij de jongste hoort, dat het vroegâh toch echt kwieker leek en dat je toch maar beter voor meer ondersteuning en liefst met maagband kan gaan om kwabbetjes weg te werken.

images

Alsof je dat zelf niet weet!

Om al die redenen koop ik een nieuwe beha meestal bij de hollandse eenheidsprijzen maatschappij amsterdam. Daar hebben ze geeneens pashokjes en de man of vrouw bij de kassa behandelt jouw beha alsof ’t de zoveelste halve rookworst is die ie vandaag moet afrekenen.

Thuis kan je dan op je gemak in de slaap- of badkamer je nieuwe beha passen, een shirtje erover om nog beter enkele onvolkomenheden van het lijf te verhullen en mocht het gevaarte niet passen, dan ruil je um om voor net één maatje groter of kleiner.

Wel zo fijn!