Boodschappen

Boodschappen halen in c-tijd is een uitdaging, ik blogde er hier al eerder over.

Niet dat ik bij de buurtsuper buiten in de rij moet staan wachten tot ik aan de beurt ben voor de boodschapjes, nee, ’t is meer het ontbreken van effectief deurbeleid. Die winkel is op ieder moment van de dag wel zo stervensdruk dat een mensch zich slalomtactieken tot kunst moet zien eigen te maken. De klanten, mijn buurtgenoten dus, staan gerust midden in een winkelpad gezellig te klessebessen en u wordt geacht er tussendoor te manoeuvreren, de boze blikken omdat de conversatie gestoord wordt, voor lief nemend.

Sinds een paar maanden doen we daarom zo eens in de 14 dagen onze, normaal wekelijkse, boodschappen bij de liedl in een dorp in de buurt.

Voordeel: een enorm grote winkel en weinig publiek. Nogal anders dan de winkel van dezelfde keten in de eigen wijk.

En, we komen er nog eens uit!

Op pad

Nee wij zoeken niet de randjes op, wij zochten wel de grens op­čśü

We wandelden gisterochtend hier en dat was een uitstapje dat in het kader van beperking van de reisbewegingen ontoelaatbaar was. Wat de sociale contacten betreft, daar deden we even niet aan, we kwamen nml. niemand tegen. Toch voelde het raar om tussen bijna alleen maar vrachtwagens over de A7 richting Duitsland te kachelen, geen personenwagen te bekennen.

Zo fijn om eens heerlijk uit te waaien op de slikken van de Dollard.

Op de grote stille heide

Het was een uitgelezen dag om aan de wandel te gaan, weliswaar bewolkt maar het stormde niet meer, het regende zelfs niet eens! Daar moe’j gebruik van maken.

Onderstaande foto’s waren niet van een heel erg groot heideveld en een kudde wollige schapen zagen we ook niet maar de heide was wel prachtig gekleurd.

Deze foto’s maakte ik vanochtend in Bakkeveen.


Stom

Het leek ideaal fietsweer, gistermiddag. Dat was precies wat we deden, een rondje fietsen.

Dat het vervolgens zo gemeen koud zou zijn, hadden we niet in de gaten. Pas bij thuiskomst bleek dat 2 bekers thee, een winterse stamppot en 3 blankeys niet bij machte waren om me weer op temperatuur te krijgen.

Het was een stommiteit van de eerste orde die resulteerde in een flinke loopneus en pijnlijke kiezen, een voorbode van een bijholte-ontsteking.

Het was een pittige fietstocht, heel mooi, dat zeker maar voor mij voorlopig geen fietstochtjes meer bij een temperatuur om en nabij het nulpunt.

Alweer een prachtige dag

Halverwege oktober dacht ik niet dat we nog iets zouden zien van een Indian Summer, in goed nederlands een oudewijvenherfst. Dat was heel verkeerd gedacht, de laatste twee weekenden hebben we genoten van prachtige in herfstkleuren getooide bossen.

En vandaag was ondanks de kou weer een prachtige dag om aan de wandel te gaan, dat deden we dan ook. Deze keer wandelden we over het landgoed Rheebruggen (eventjes de site doorzoeken naar Rheebruggen) het was een korte, net 3,5 km, wandeling maar zo de moeite waard!

Dauwtrappen

Belabberd slapen, het schijnt erbij te horen, als een mensch niet meer zo piep is.

En vanochtend was weer zo’n ochtend, voor vijf uur helder wakker, niet mijn idee van uitslapen.

Om er maar het beste van te maken, waren we voor 7.30 uur al in de bossen bij Bakkeveen voor een vroege ochtendwandeling. Op dat tijdstip komt u geen mensch tegen, wel ree├źn.

In ieder geval levert zo’n vroegevogelwandeling prachtige plaatjes op.

Op stap

De voorspelling leek heel goed, in ’t echie was het weer iets minder goed maar hoewel ’t bewolkt was, togen we er vandaag op uit om een herfstwandeling te maken. Ik had nog wel even een echt oops-moment toen we verkeerd waren gereden. Stom h├Ę!, zulke missers en dat met wel TWEE verschillende navigatiesystemen. Moet een mensch er natuurlijk wel gebruik van maken.

Concert

We gaan graag naar concerten, dat meldde ik al vaker en ik reserveerde gisteren weer eens voor een concert in De Amer.

Wij gingen daar in de afgelopen jaren vaker naar toe voor vaak heel bijzondere concerten.

Eind oktober gaan we om Martyn Joseph, de man in de video weer eens te zien

Ik heb er zin an!

Fietsen

Ik heb het gevonden, hoor, dat fietsen aan de hand van knooppunten. Sterker, ik downloadde zelfs de knooppuntenapp, u begrijpt, een mensch moet welhaast mee met hedendaagse moderniteiten ­čśë als dat mensch ook gebruik wil maken van hedendaagse gemakken.

Maar…, jawel er zijn mitsen en maren, de bordjes worden niet overal even duidelijk aangegeven, vanmiddag fietsen we een route door Noordlaren en omstreken en halverwege werden de knooppuntennummers vervangen door de tekst ‘voor 54 volg deze route’, en dat bleken zelfs twee verschillende routes te zijn en dan wordt het toch een heuse knooppuntenpuzzel.

Gelukkig waren we wel enigszins bekend in die omstreken en kwamen we ook op bijzondere plekjes, wist u bijvoorbeeld van het hunebed van Noordlaren, maar da’s, geloof ik, toch niet helemaal het concept van de Knooppunten-fietsroutes.

We hebben, ondanks de niet helemaal eenduidige aanduidingen, een heerlijke fietstocht gehad.