Verre vakantie dichtbij

Op de fiets naar Bombay, met de auto naar Spitsbergen, lopend naar Amerika, steppend naar Oostindie, het is allemaal mogelijk 😉

U vraagt zich af, hoe? Nou, da’s niet te moeilijk

Er zijn in Nederland nogal wat dorpjes, gehuchten of buurtschappen met een buitenlandse naam, da’s soms vermakelijk maar ik heb ook horen verluiden dat het verdraaid onhandig kan zijn als Post.nl de voor jou bestemde post niet in jouw brievenbus douwt maar het vrolijk naar het overzeese Borneo of, iets dichterbij, Bethlehem zendt.

Wij bereikten vandaag in ieder geval al fietsend Denemarken 😉 (en we fietsten vrolijk verder)

IMG-20170822-WA0001

Tuinesië en Balconia staan overigens niet in de lijst genoemd 😉 ’n gemiste kans

 

Advertenties

Niet veel soeps

Eigenlijk wisten we het van te voren, het kon nooit niks wezen: soep uit een zak. Maar hé ’t zou wel eens makkelijk eten kunnen zijn na een hele dag fietsen, lezen, museumbezoekjes of andere vakantiedingen te hebben gedaan.
Een zak soep openknippen, de inhoud in een pannetje kliederen, even opwarmen en binnen drie minuten, man zo snel kan je de tafel netaan gedekt krijgen :), te kunnen happen.
En dat was de eerlijke reden dat we eervorige week, ofzo een paar zakken soep kochten. Ik raad het af, niet doen! als je soep wilt eten is zelf maken het devies.

Eén zak, smaak ossestaartsoep, was eetbaar, niet bijster smakelijk maar ook niet zodanig niet te nassen dat de antiperistaltische neigingen de overhand hadden. Dat was vandaag met de mosterdsoep anders. Na twee happen, eentje door mij en de ander door de man, belandde de soep weer in de soepkom, vandaar in de pan en zo rechtstreeks in de kliko.

veel soeps

Gadverdamme, excusez le mot, wat een smerigheid en dat hadden we onszelf aangedaan door ‘kant en klare’ soep te kopen.
We wisten het beiden, en toch stink je er in.

Na flink de mond te hebben gespoeld is ’t vanavond bij een broodje gebleven!

 

 

 

Museum

Wij fietsen graag en vandaag was een uitgelezen dag om te gaan fietsen. Maar ongeveer 43 kilometer fietsen is voor mijn zitvlak een heuse uitdaging, zeker als je niet dagelijks zulke afstanden fietst.

Nadat we vorige week in Ootmarsum een openluchtmuseum bezochten, moest het er voor Knieperman toch van komen, ook in ’t Groningse zo’n museum te bezoeken. Vandaag deden we dat dus, op fietse naar Warffum 21,5 kilometer heen en natuurlijk ook weer terug.

Gelukkig konden we halverwege een rondje lopen en een bakkie doen in ’t Hoogeland museum in Warffum.

Niet alleen het museum is interessant, het toont het leven in Grunniger dorpen rond de vorige eeuwwisseling, ook de wisselende tentoonstellingen, op moment van bloggen de tentoonstelling Art shock van onder andere Huib van der Stelt en anderen en het zal je niet verbazen dat deze tentoonstelling de aardbevingsproblematiek op een heel bijzondere manier belicht.

Boerderij-.jpg

Mocht je in de buurt zijn: ik kan het museum aanbevelen!

 

 

kwijt

Zit op ’t peerd en zocht er om!

Deze uitdrukking bezigde m’n moeder vaak als één van ons uit kwijt was en het eigenlijk op een heel voor de hand liggende plek terug vond.
Ik wilde vanmiddag maar dat ‘k zoiets tegen mezelf kon zeggen! We hadden het plan opgevat om een flinke fietstocht te maken, liefst voor het noodweer uit en een beetje op tijd vertrekken zou dan logisch zijn.

En toen was ‘k mijn fietssleutel kwijt, sinds er ooit eens bij de buren twee bromscooters uit de schuur zijn gejat, zetten wij onze fietsen zelfs in de schuur op slot. Ik pakte dus de fietssleutels uit het bakje, manlief deed de huisdeur op slot en toen ‘k m’n fiets uit de schuur wilde rijden was de sleutel kwijt.

Zoeken in fietstassen, het pad tussen huisdeur en schuur uitgekamd, dan toch maar terug naar binnen, jaszakken overhoop, tassen doorgewoeld, tot zelfs de broek, die ‘k bij m’n laatste fietstocht droeg, uit de was gevist om de zakken te controleren, nergens was mijn fietssleutel te bekennen. Maar we wilde graag fietsen en liefst nog voor de bui los zou barsten daarom de reservesleutel gezocht, die lag wel precies op de plek waar ie zou moeten liggen en de fiets losgemaakt.

Toen ‘k de fiets eenmaal uit de schuur had, bleek dat de sleutel op onverklaarbare wijze uit m’n hand en precies achter een stuk tuingereedschap was gevallen.

Ik had werkelijk heel even gedacht dat er ergens een steekje los was geraakt, gelukkig viel dat nogal mee 😉

 

 

Vroeg op

De eerste echte vakantiedag en dan gaat de wekker een uur eerder dan op een normale werkdag. Huh!

Jawel, echt waar. Dankzij het verbeteren van het spoorwegtraject Groningen – Assen, of beter gezegd Groningen – Schiphol ligt het treinverkeer deze hele week plat als in GEEN TREINEN vanaf station Groningen naar Assen of Leer. De andere kant op naar Leeuwarden of Roodeschool dat gaat nog maar daar moet je dan wel toevallig naar toe willen. De NS zet bussen in, wordt er dan omgeroepen bij werkzaamheden aan ’t spoor. Ja dat hebben we ooit eens beleefd, er kwam wel één hele bus voor drie treintoestellen.

ns

In ieder geval zou Knieperdochter vanochtend vliegen vanaf Schiphol en het plan was om met de trein te gaan tot er een paar maanden geleden bekend werd gemaakt dat het treinverkeer van en naar Groningen gestremd zou zijn, precies vanaf vandaag.
Hulptroepen, ‘ik’, zei de gek, werden ingeschakeld en mams is niet zo goed of het wicht werd vanochtend naar Schiphol gebracht, om 7 uur zaten we in de auto om ’t kind om 9 uur af te zetten.

’t Blijven toch je kinderen hè?
We hebben er zelf maar direct een uitstapje van gemaakt, ’t is per slot wel vakantie.

 

Kans op een uitstapje

Al sinds ‘k bij de huidige werkgever werk, waarom zou ie anders werkgever genoemd worden maar dat terzijde, heb ik een klantenpas op naam van de groothandel. Op mijn naam niet op naam van de groothandel, OK ik ben nogal melig vandaag. Zou ’t misschien de eerste vakantiedag zijn? 🙂

Vroegâh leefde ik in de veronderstelling dat het kopen bij de groothandel veel voordeliger zou zijn. In mijn omgeving hoorde ik ook vaak dergelijke geluiden. “Oh jo, dat halen wij bij de groothandel, veeeeeeeeel goedkoper”
Dat vind ik nogal tegenvallen!

stock-website

En dat kan twee oorzaken hebben; allereerst let ik al sinds jaren op de kiloprijzen, ik vind het ook niks dat supermarkten hun groenten per stuk verkopen. Ik heb het graag afgewogen, dan ben ‘k zeker dat ik een eerlijke prijs betaal.
De tweede oorzaak dat ‘k een groothandel niks voordeliger vind, is misschien wel dat ‘k niets heb met de A-merken die er in bij de groothandel volop in de schappen liggen, doe mij maar het eigenmerk van de winkel waar ‘k op dat moment m’n boodschappen haal, da’s vaak nogal wat voordeliger.

Voor morgenochtend heb ‘k een afspraakje met zoon staan, hij wil graag bij de groothandel wat spullen halen en omdat ik een pasje heb, mag ik mee (moet ik mee, anders geraakt hij niet binnen).

De kans dat ik iets koop, acht ik nihil. Maar de kans op een uitstapje met zoon, die kans laat ik niet schieten 😉
Da’s kansberekening met een knipoog