Levenslange meubels

Bij Knieperopa en oma is/was het allemaal eikenhout wat de klok slaat/sloeg, eikenhouten meubeltjes dan, en toen de man en ik gingen samenwonen werd ons ook eiken aangeraden. De ouderen onder u kennen waarschijnlijk nog wel het eikenmeubelmerk van ‘meubelfabriek oisterwijk’, nou ja dat type meubels dus. Want heeee die meubels gingen met gemak een leven lang mee ūüėČ

Opa was geen heuse meubelmaker van beroep maar hij kon wel heel goed meubeltjes maken en geregeld ging ie dan ook naar de showroom van de al genoemde ‘fabriek’ om ter plekke te kijken of er iets stond wat hij ook zelf zou kunnen maken en misschien zelfs beter maar in ieder geval goedkoper. Opa struinde namelijk ook geregeld het grof vuil uit de buurt na op zoek naar ‘oude’ eikenhouten meubels die hij dan weer verbouwde.

images

Ons vroegere slaapkamermeubilair kwam dus rechtstreeks van het grof vuil vandaan en het is wel grappig dat zoon nu nog steeds in ons oude ledikant slaapt. Ik noemde het toch al, eikenhouten meubels gaan met gemak een leven lang mee!

Maar nu, nu heeft oma ineens bedacht dat ze zat is van haar meubeltjes en er moet iets moderners komen, geen eiken in ieder geval, ze vindt het niet meer nodig dat meubels een leven lang mee gaan.

 

 

Advertenties

Minder tasjes

40 procent minder plastic tasjes die in de plasticsoup verdwijnen en wel 70 procent minder verstrekte tasjes.Da’s de winst van het verbod op de uitgifte van plastic tasjes.

Zo heel moeilijk is ’t niet en toch zie ‘k nog steeds mensen hun groente in het plastic verpakken. OK ik snap dat je de losse worteltjes niet √©√©n voor √©√©n over de kassaband wilt laten dansen of per blaadje spinazie gaat afrekenen maar om nu die bloemkool ook nog in het plastic te verpakken?
Of wat te denken van de bananen, die jongens hebben al zo’n mooi jasje die ga je toch¬† niet smoren in plastic?
Dat je de aardbeien of frambozen niet los onder in de tas gooit, daar kan ‘k inkomen maar appels of een rode kool?

groentezakjes

Ik gebruik al jaren mijn zelfgemaakte katoenen groentezakjes, al sinds ik ooit de groeteman hoorde vertellen dat ie per week 100 euro kwijt was aan plastic tasjes.  Ik kocht voor nog geen twee euro een paar leuke katoentjes en maakte daar groentezakjes van.

En nog steeds krijg ‘k leuke reacties!

Genoeg te doen

D’r wordt nogal wat van ons verwacht, als burger van dit kikkerlandje, nee geen bananenrepubliek da’s iets heel anders: afgelopen weekend was het ‘NL doet’, morgen moeten/mogen we gaan stemmen en dan is er op 25 maart ‘NL-schoon’

De eerste doedag is inmiddels al voltooid verleden tijd, morgen mogen we in de herkansing ( doen hoor, wel gaan stemmen ) en opgeven voor Nederland schoon kan nog.

Ik weet nog niet of ik me ga opgeven, ik verzamel al bijna dagelijks het zwerfafval rond de Knieperwoning maar het blijft een goed initiatief .

Want kijk nou eens, het bankje op deze foto staat nog geen 20 meter voorbij ons huis en daar kan ik bijna dagelijks zo’n soort foto maken:

2017-03-14 16.52.45.jpg

 

 

Zou het: diftar!

Zo als het er nu uit ziet wordt op 29 maart a.s. beslist of de stad Groningen diftar (gedifferentieerd tarief voor afval) gaat invoeren.
Ik ben voor, ik wil best per kilo betalen, graag zelfs, ’t is wel zo eerlijk maar, ja er zit een maar aan te komen, dan wil ik een kliko die afsluitbaar is.

Naast de plek waar wij de kliko’s aan de straat zetten, is vorig jaar een ondergrondse container geplaatst voor de flatbewoners in onze straat en sindsdien zit onze kliko barstensvol. OK een groot deel daarvan kwam uit onze schuur, ik blogde daar al vaker over, maar de laatste maanden komen wij goed uit met onze eigen bak, wat heet: het ding zit nog niet voor een derde vol, niet door ons, wel als de bak door de gemeentereiniging geleegd wordt.

diftar

Buurtgenoten vinden het iedere twee weken weer fijn dat er vlak bij de plek waar zij hun afval ondergronds ‘moeten’ weggooien, halfvolle kliko’s staan die vragen om gevuld te worden. Het is zelfs al gebeurd dat, na dat de bak gelegd was, er nog afval gedumpt werd in de langs de straat geparkeerde kliko’s.

Natuurlijk ben ‘k allang blij dat de rommel niet zo op straat wordt gedeponeerd maar als er van gemeentewege besloten word om per kilo af te rekenen, dan ben ik toch iets minder blij met zulke buurtgenoten.

Afvalminderen

“Hebben we de laatste weken zo weinig afval?”
Ja dus!! de grijze bak zit tegenswoordig halfvol in plaats van overvol, alleen al het idee ‘100-100-100’ en we hebben ons niet eens aangemeld, deed goed werk.

Zelluf ben ‘k tijdens het boodschappen halen vooral bezig met¬† verpakkingen, natuurlijk chipszakken, karnemelk- en melkverpakkingen en zo nog een boel meer za(k)ken zullen we zomaar niet uit ons systeem kunnen halen.
Maar soms blijken kleine aanpassingen spectaculair uit te pakken (neuh, geen woordspeling).

kleine_aanpassingen

In plaats van plasticzakken diepvriesspul neem ‘k kartonnetjes, zo blijft ’t in de vrieskast ook overzichtelijker.
Heb ‘k nieuwe olie nodig dan haal ‘k glazen flessen, hetzelfde geldt voor ketjap, azijn en dergelijke. En met de aanschaf van bijvoorbeeld mayo (in glazen pot) en specerijen ( dat de dop losgeschroefd kan om zo’n potje te hervullen) let ‘k op de hergebruikwaarde van de verpakkingen. Zelfs smeerkaas is te koop in glazen potten (bij de turksewinkel) .
Nu wil ‘k hiermee niet beweren dat glas geen afval geeft, maar het is wel redelijk gemakkelijk te recyclen.
Daarbij vind ik toch al dat die plastic flessen verschrikkelijk beroerd schenken.
Probeer maar ‘ns een scheutje olie uit een plastic fles zonder te kliederen in de pan te knijpen, no way. En wat te denken van ketchup, dat schenkt al beroerd uit een fles, als je daarbij ook nog ‘ns een kneepje geeft in ’t plastic heb je de tomatendrab overal behalve over

’t Zal me voorlopig¬†niet gebeuren dat ‘k, of eigenlijk Knieperman,¬†twee of drie maanden de kliko niet aan de straat hoeft te zetten maar we zijn op de goede weg.

Afval minderen een doorgaand project

Maandag mag de grijze kliko weer bij de straat en voor het eerst in ruim een jaar zit ie niet mudvol.

De afgelopen maanden hebben we nogal wat ‘rommel’ weggegooid en hadden we zelf geen afval dan kwam er bij zoon wel vanalles vandaan wat hij niet zo gemakkelijk in de ondergrondse bakken kwijt kon. Noem verpakkingsmateriaal van huisraad. Het lijkt er nu op dat we de bodem van de spullen bereikt hebben. Niet dat er nooit meer iets weggegooid gaat worden, er zullen ook nog wel steeds kleine prullaria te vinden zijn waarvan of de man of ondergetekende vindt dat het weg kan maar het grote opruimen is zo’n beetje achter de rug.

images

Geheel afvalloos zal ons niet echt lukken, ben ik bang.
Naar aanleiding van het 100-100-100 project van de gemeente Groningen, 100 gezinnen die 100 dagen 100% minderafval produceren, hebben we uitgebreid besproken of we hieraan mee gaan doen en vooralsnog doen we niet mee. Wel zijn we tot de slotsom gekomen dat we simpelweg veel te veel afval produceren ook al probeer ik er bij het inkopen doen rekening mee te houden dat ‘k niet te veel zooi naar binnen sleep.

Da’s best nog moeilijk want zelfs de biologische bietjes die ‘k vorige week bij de bioboer kocht werden (sinds kort) verpakt verkocht.

Dat ik daarvan baalde, is zacht uitgedrukt!

 

 

Waar komt dat alles toch vandaan?

En ja hoor…. nog steeds komen er spullen tevoorschijn (ben even niet zeker van de spelling) om weg te doen.
Alweer ??? Jawel!

  • een vegetarisch kookboek met recepten voor 1 of 2 personen
  • een bankafschriftenmapje (kliko), wie krijgt er nog bankafschriften toegestuurd?
  • een blikje (echt oud dus) zinkzalf, liever niet meer gebruiken,

images

  • enkele kapot gerekte verbandrolletjes
  • nogal een flink aantal gebruiksaanwijzingen, zelfs van spullen die al lang het leven hebben gelaten
  • een niet meer in gebruik zijnde router
  • een puzzel
  • 6 leesboeken
  • een damspel
  • een memoryspel, ’t geheugen is ook niet meer wat ’t was want ‘k wist niet¬†meer dat het er lag ūüėČ
  • een lege p.e.t.fles (verouderd model dus helaas geen statiegeld meer)

Sommige spullen worden door een volgende eigenaar vast nuttiger gebruikt dan bij mij in de kast te staan, van andere spullen vraag ‘k me af waarom dat nog altijd in mijn kasten stond of lag.