Stinkende was

Anders dan de titel doet vermoeden, gaat deze blogpost niet over de was maar over wasmiddel, want: vorige week kwam de manlief thuis met een pakje van een bekend merk wasmiddel ( je kent het vast: zo’n groen pakje). Man had een paar schoonmaakklussen gedaan en daar hoort bij dat je zelf de gebruikte dweilen en doekjes wast. Ter compensatie kreeg ie per week wel € 2,50 voor het wassen plus een pakje wasmiddel.

Nu wil het geval dat ‘k al jaren lang zelf mijn eigen wasmiddel maak, gewoon van geraspte marseillezeep en water, daar door heen doe ik dan, voor een heel subtiel geurtje, een paar druppels etherische olie. Bij de meeste wasbeurten gebruik ‘k dus mijn eigen wasmiddel, af en toe gebruik ‘k het vrijwel ongeparfumeerde waspoeder van Klok. U begrijpt wij zijn niet zo van een al te erg naar wasmiddel ruikende was. Wasverzachter en andere stinkende al te geparfumeerde wasmiddelen komen er niet in.

images

Behalve dat, hierboven al genoemde pakje, dan. Het middel staat nog ongeopend in de wasruimte en de geur is nu al niet te harden.

Dit is een duidelijk gevalletje: doorschuifkado!

 

 

Advertenties

Loterij

Ik weet de precieze datum niet meer, wel dat het ergens eind juni was dat ‘k begon te bloggen maar niet nadat ‘k me grondig ingelezen had, euh een flink aantal blogs van voor naar achter te hebben gelezen, denkende: dat wil ik ook!

Wat ik wel weet, is dat het inmiddels 7 jaar later is en ‘k nog steeds blog! En meestal ook nog eens met veel plezier. Maar tjonge wat vliegt de tijd.

Dat die tijd zo snel gaat is niet altijd even fijn maar 7 jaar bloggen is wel reden voor een feestje en wat is er nu feestelijker dan het organiseren van een give-away. ‘k Heb al jaren de groene doehetzelfbijbel “Leven van het Land, niets verspillen en gezond blijven” van John Seymour in de kast staan en juist dat boek ga ‘k verloten.

index

Iedereen die dit boek graag wil lezen, hebben of anderszins geïnteresseerd is mag dat in een reactie aangeven, volgende week vrijdag maak ‘k dan hier bekend wie de winnaar is geworden.

 

 

 

 

 

 

cadeaubonnen, leuk of last

Zo’n drie jaar geleden bracht ik een, nog net geen jaar oud, horloge terug naar de juwelier. In dat net geen jaar waren de batterijen 4 keer vervangen en toen had ik het helemaal gehad, ik zou dat horloge wel eens eventjes terugbrengen, geld terug hoefde niet eens als ‘ze’ bij de juwelier maar een aantekening maakten dat het horloge waarschijnlijk een maandagochtendexemplaar was en dat ‘ze’ ook de fabrikant van de klachten op de hoogte wilden brengen.

Het was gewoon een regelrechte miskoop!

Heel netjes kreeg ik toch WEL het aankoopbedrag terug in de vorm van een cadeaukaart en die bon heb ‘k nog steeds in m’n mapje zitten. Gelukkig staat er geen datum op maar het mag duidelijk zijn; ik ben het vertrouwen in die bewuste juweliersketen kwijt! Ik koop er nooit meer.

Vorige week kwam ‘k het kaartje weer tegen maar een horloge zou ‘k toch niet meer kopen en verder heb ik geen wensen als het om sieraden gaat. En toch, om nou dat tegoed niet op te maken is ook zowat!

index

Grmbl, ik heb toch zo’n hekel aan dergelijke cadeaukaarten.

Heel erg fout

Wat is dat toch, dat mannen hun vrouw/vriendin kadootjes geven voor moederdag????

Welke malloot heeft dat nou weer bedacht.

OK ik snap dat er mannen zijn die samen met de kinderen een kadootje kopen of maken (veel leuker) voor moederdag maar verder? Jouw vrouw/vriendin is je moeder niet!
Ik zou het beslist niet waarderen als Knieperman mij ter ere van moederdag een fles boldoot, een tankstationblommetje of erger nog een stofzuiger of ander huishoudelijk apparaat zou geven.

Boldoot-13

Ik hoorde dat vandaag op kantoor, er liepen een paar hele stoere kerels (ahum) rond die hun vrouw een kadootje voor moederdag hadden gegeven en ze waren er trots op ook nog, de stumpers.

 

 

 

 

’n Gegeven paard

Handcrème, ik kan er niet zonder en toen ‘k van de week de inhoud van m’n handtasje op het wereldwijdeweb publiceerde, bedacht ‘k later dat ik de tussen nog wat vergeten items ook de tube handcrème was vergeten te melden. Dat was stom 🙂

Maar goed, ik smeer m’n handen graag zacht, tenminste dat probeer ik en ‘k was dan ook blij met het kerstcadeautje van de apotheker (en nee dit wordt geen kerstverhaaltje hoewel het er de afgelopen week koud genoeg voor was maar zij geven ieder jaar zo rond de kerstdagen een aardigheidje aan iedere klant die medicijnen komt halen). Alle klanten kregen het afgelopen jaar een tubetje handcrème van één of ander vaag apothekersmerk.

Nou ben ik best goed op de hoogte met de cadeautjesmores: je mag een gegeven paard niet in de bek kijken (voor de paardenliefhebber: mond! maar dan verpruts ‘k het gezegde) maar deze handcrème is het vooral niet, de huid van de handen wordt in plaats van poezelig, trekkerig en vooral de nagels voelen heel vreemd aan, alsof ze niet meer bij m’n handen horen en da’s toch een gek gevoel.

2017-04-30 19.10.00.jpg

‘k Gooi niet gauw zulke krijgertjes weg, nu wel en ik stap per direct weer over op de lavera allround, geen aandelen maar wel zo fijn voor m’n handen, behalve dat zo’n grote pot iets minder goed in m’n handtasje past.

LAALLROUND25ML_large

 

.

 

 

Moestuintjes

Vorige week bedacht ik nog heel stellig GEEN moestuintjes te accepteren. En nu, nu heb ‘k er al 6 van die potjes liggen, ow nee twee ervan zijn zelfs al gezaaid, en eigenlijk vind ik het stiekem ook nog wel leuk ook. Er is niets veranderlijker dan de mensch! en ik, ik ben het levende bewijs van die veranderlijkheid 😉

moestuintjes

Zelfs van Knieperoma krijg ik de moestuintjes, ’t moet niet gekker worden. Ja, je dacht toch niet dat ‘k in twee weken tijd al voor 90 euroos bij de ap had gespendeerd. Ik loop d’r niet eens op.

Toch, het is en blijft een leuke actie, één van de weinige leuke ah-acties (vind ik dan)

 

 

 

 

Verwassen geurtjes

Als een boomerang keren sommige dingen terug 🙂

’t Zal zo’n jaar of 4 misschien 5 geleden zijn dat ik aan Knieperoma een flesje wasverzachter cadeau deed, ik kreeg het flesje bij de boodschappen maar vanwege een wasdroger en allergieën voor chemische geurtjes bedacht ik destijds dat ik dat flesje maar beter weg kon geven. En aan wie kon ik het beter geven dan aan Knieperoma, zij was is van mening dat een was pas schoon is als het ruikt of robijntje erover heen heeft gepiest, indachtig de term: niet schoon toch fris!

Wat mij betreft heb ik mijn twijfels over dat ‘frisse’, maar heeee: zoveel mensen zoveel zinnen.

Gistermiddag was de man eventjes bij z’n ouders en kreeg ie een paar voor opa te groot geworden kledingstukken mee. Opa kon er inmiddels in zwemmen en misschien zou het manlief nog passen.

images

Nou wil ik hierbij niet beweren dat oma wel heel erg zuinig is geweest met datzelfde flesje wasverzachter maar de kleding moet eerst wel een paar keer gewassen worden en zonder chemische toevoegingen, brrrrr wat meurt dat spul toch.