Hebbu een euro?


Half tien gisteravond ging de bel, nou ben ik niet van de bange en doe ‘k later op de avond ook nog vrolijk open. Zelfs om half 10, als het nou ’s nachts twee uur was geweest, was het een ander verhaal. Op de stoep stond een hoopje ellende in de vorm van een jongen, ik schatte um een jaar of 17 of 18.

“Sorry dat ik zo laat nog aanbel, sorry sorry sorry maar heeft u een klusje voor mij te doen zodat ik een beetje geld kan verdienen om vannacht in het slaaphuis terecht te kunnen? Ik wil alles wel doen dat ik maar een paar euro voor het slaaphuis heb want ik heb al 2 nachten op straat rondgelopen. Alstublieft kan ik een klusje doen en daarmee wat geld verdienen?”

Allerlei gedachten, van een sneue overvaller die z’n bivakmuts kwijt was geraakt via een drugsklantje tot een kwajongen die eigenlijk nog gewoon bij z’n ouders onderdak zou moeten zijn, schoten door m’n hoofd. Eigenlijk wilde ik op het plaatje “collectanten, colporteurs of zedenprekers hoeven niet aan te bellen” naast de deur wijzen maar het joch was al te zielig.

Ik heb uit m’n muntgeldpotje (ja datzelfde potje waar ‘k eergisteren over blogde) een handjevol kleingeld gepakt en dat aan deze jongen gegeven. Voor mij hoefde ie geen klusjes te doen, hij zou toch al hard moeten lopen om voor 10 uur nog bij het slaaphuis aan te kunnen bellen.

bedelen

Daarna bepraatten Knieperman en ondergetekende het voorval, de manlief was geen voorstander van dergelijke bedelacties en hij vond dat ‘k me in de luren had laten leggen. Ik stond, en sta nog steeds, op ’t standpunt dat wat ik deed wel het minste was wat ik kon doen.
’t Is een beetje zo van: stel dat ‘t je eigen kind was die zo liep, dan hoop en bid je toch ook dat er iemand zich een klein beetje om zo’n kind bekommert.

Om nou zelf zo’n jongen voor de nacht onderdak te bieden, daarvoor ben ‘k dan weer een schijtert. En ben ik daar dan de enige in?

 

 

 

 

 

 

 

 

Vergeten lijstjes

Het is DE bespaartip die al heel erg vaak gegeven werd en nog vaker herhaald moet worden: Neem een boodschappenlijstje mee als je

En ik? Ik ben in staat dat lijstje te maken en het vervolgens op de tafel te laten liggen, sterker, het is me al vaker gebeurd dat ik het lijstje in de broekzak stak en al zigzaggend door de supermarkt het lijstje vergat. Ja echt! Of als ’t op betalen aankwam, ik het lijstje pas uit m’n portemonnee viste en tja eenmaal bij de kassa leg je de overbodige doppers en die luxe broodjes niet meer terug.

Gelukkig ben ik heel behoorlijk op de hoogte wat mijn voorraden betreft en ook kan ‘k vrij goed inschatten wat wij zo door de week opeten, dus veel overbodige aankopen doe ‘k niet echt en die ene, wel overbodige zak boerenkool kan gerust in de vriezer bewaard blijven.

b6e1cdc8bb0c25a4f44b8d0115f2a0ed.png

Ik heb een periode gehad dat ‘k op een papiertje schreef wat er echt op was, als in niets meer op voorraad, ging ik dan boodschappen halen dan lag dat papiertje gewoon thuis maar door het op te schrijven had ‘k het wel gememoriseerd en kon ‘k in de winkel precies die spullen pakken die ‘k ooit had opgeschreven om het wekelijkse brood en de knoflookbol te vergeten.

Conclusie: Ik steek vreemd in elkaar, maar hee ik kan ermee omgaan 🙂

 

 

 

 

 

 

 

Geen spaarpot, wel sparen

Nooit maar ook echt nooit zal ik een spaarpot aanschaffen, ik vind de aanschaf van een spaarpot volstrekt overbodig. Daar geef ‘k geen geld aan uit, da’s direct de eerste winst al.
Noem het vreemd maar als je wilt (be)sparen dan koop je daarvoor toch geen speciaal potje, dat tientje (voor zo’n spaarpot) kan je direct al zo in een, om het even welk potje steken.

’t Is niet dat ik geen muntgeld gebruik, graag zelfs, ik pin heel geregeld een bedrag om daarmee BigBrother om de tuin te leiden, men hoeft bij de bank niet precies te weten waar ik de boodschappen haal en hoeveel ik uitgeef aan kleding ofzo. En als je dan ‘gewoon’ geld in de knip hebt dan blijft er ook vaak iets over, wekelijks zelfs en al sinds jaren doe ‘k al het overgebleven kleingeld uit de knip in een linzenblikje (ooit een pondje droge linzen gekocht, ingeblikt en wel) Zolang het niet meer in de portemonnee zit kan ‘k het geld niet meer uitgeven maar in geval van een collecte heb ‘k ook altijd wat muntgeld in huis.

Emergency_spaarpot_white

Het voordeel van zo’n gewoon blikje is dat je er gemakkelijk bij kan, het echte spaarvarken moet vaak eerst helemaal gesloopt worden en na zo’n slooppartij moet er een nieuwe spaarpot aangeschaft, je snapt ’t al: niet door mij. Ik blijf mijn blikje trouw 😉

 

Tegeltjeswijsheid

’t Is wel anders geweest, dan keek de man mij aan met een blik alsof ie water zag branden. En dat gebeurde vrijwel elke keer dat ‘k last had van de opruimeritus.

Knieperman snapte het niet, je gooit of brengt toch geen goeie spullen weg. Het zou zomaar kunnen dat alledrie de kaasschaven het tegelijk begeven en dan heb je niet eens meer eentje op voorraad. Of alle 10 de dekbedovertrekken moeten tegelijk gewassen (gesteld dat zoiets lukt in een ‘normale’ wasmachien) en onder welke moet er dan geslapen worden.

Nu we de woning nog voor ons tweeën hebben merk ‘k bij de manlief ook behoefte aan meer ruimte. De schuur is inmiddels behoorlijk leeg geruimd, niet meer voor te stellen dat er ooit 4 fietsen en de inhoud van een niet te kleine timmerwerkplaats in dat schuurtje stonden, we vinden um nu al vol staan met 2 fietsen en wat tuingerei.
Maar ook binnenshuis loopt de man heel geregeld ‘puin’ te ruimen, zelfs vanmiddag omdat het toch takkeweer was, zijn we op zijn verzoek nog eens door kast en ruimte gegaan, kijken of we de kliko zelf kunnen vullen of dat we dat morgen als dat ding bij de straat staat door buurtgenoten laten doen 😉

Loesje-tlijkt-simpel-tis-het-ook

Het werkt dus echt: dat van het goede voorbeeld! 🙂

Wachten op voorjaar

Grmbl… was het van de week zulk mooi weer moest ik werken. Ben ik vrij, nu in ’t weekend, is het koud, winderig en lijkt het wel herfst.

Maar ieder nadeel hep z’n voordeel, ik ging verder waar ‘k vorige week bleef met de voorjaarskriebels. ’t Was immers geen weer om in de zon, die er niet eens was, te zitten. Inmiddels staat er wel een zak vol kleding klaar om weggebracht te worden en zijn er ook een paar kastjes weer flink onderhanden genomen of zo je wilt opgeruimd.

_MG_8849kopie

Nog een paar zulke dagen (toch maar liever niet, ik kan niet wachten tot het voorjaar echt begint) en ik kan opgeruimd het voorjaar in.

Je moet er iets van maken als het weer niet meewerkt 🙂

 

 

 

Gemakkelijk koken

De vrijdag is voor mij het begin van ’t weekend en dan maak ‘k me er op zo’n dag wat koken betreft wel eens een beetje vanaf. De ene keer wordt er een broodje shoarma geserveerd om een volgende vrijdag restjes op te warmen of met een lekkere soep het weekend in te gaan. Vandaag  werd ’t een ander ook heel gemakkelijk gerecht: pasta met tonijnsaus:

In een stief kwartiertje kan je deze maaltijd, voor 2 personen, op tafel zetten:

1 blikje tonijn op olie of water, maakt niet uit

1 of 2 flinke winterpe(e)n(en)

1 blik tomatenblokjes op sap of een pak passata, net wat er in huis is

1 flinke ui

2 (of meer naar smaak) teentjes knoflook

italiaanse kruiden

100 gram penne of fusili

olijfolie

Snipper ui en knofloook fijn en snijd de peen in kleine blokjes, verhit een scheut olie in een grote braadpan en bak wortel, ui en knoflook tot de peen zacht is, strooi er naar smaak flink veel italiaanse (tijm, basilicum, oregano, majoraan wat jij lekker vindt) kruiden over en bak de afgegoten en rul ‘gevorkte’ tonijn  even mee. (als je een blikje tonijn op olie hebt, gebruik deze olie dan om de groenten in te garen, bij tonijn op water kan je het vocht zondermeer afgieten)

pasta tonijn

Giet de passata erbij en breng de saus aan de kook, laat de saus rustig pruttelen terwijl je de pasta kookt.
Wil je het graag iets pittiger, een theelepel sambal doet wonderen maar ook een paar flinke draaien met de chilimolen pept dit gerecht nog extra op.

Voor het opdienen: verdeel de pasta over 2 borden en schep de saus erover.

Lekker met een groene salade erbij!

Wat je van ver haalt is lekker?

Nou nee, niet altijd.

Ik moet eerlijk bekennen dat ‘k die 3 stuks fruit per dag niet altijd haal, ok ik geef het toe, ik ben nogal tiepelzinnig als ’t op fruit aankomt. Mandarijnen, ja die lust ik wel, bananen, druiven en peren, ja dat ook.

Appels? nnnn, nee echt lekker vind ik ze niet, de meeste appels dan, sinaasappels zijn aan mij ook niet besteed en dus is het zo rond deze tijd van het jaar best een toer om aan genoeg fruit te komen, mandarijntjes zijn niet echt geweldig meer en dus blijven peren over voor de dagelijkse consumptie.
Maar heel soms wil je toch wel eens iets anders. Ik wel en dus kocht ik vorige week druiven uit India, bij de Jumbo, een kilo voor € 3,50. Best prijzig en milieutechnisch niet geheel verantwoord vanwege de kilometers maar ik had zin in iets anders, ik zei het toch al en bovendien ook bananen komen van overver.

Na de eerste portie druiven had ‘k toch een beetje ’n vieze nasmaak en de tweede portie werd niet beter. Die druiven waren gewoon weinig smaakvol en de nasmaak was wrang , zelfs bijna bitter.

En zo deed ik iets wat ‘k bijna nooit doe, ik ging ermee terug naar de winkel, zelfs zonder bon,want na controle gooi ik zulke bonnetjes weg, en warempel ik kreeg de keus: nieuwe druiven of geld terug want volgens de jumbo 7 zekerheden voldeden deze druiven niet.

druiven
Geweldig zo’n service! Maar druiven koop ik daar voorlopig niet  meer;)