Niet veel soeps

Eigenlijk wisten we het van te voren, het kon nooit niks wezen: soep uit een zak. Maar hé ’t zou wel eens makkelijk eten kunnen zijn na een hele dag fietsen, lezen, museumbezoekjes of andere vakantiedingen te hebben gedaan.
Een zak soep openknippen, de inhoud in een pannetje kliederen, even opwarmen en binnen drie minuten, man zo snel kan je de tafel netaan gedekt krijgen :), te kunnen happen.
En dat was de eerlijke reden dat we eervorige week, ofzo een paar zakken soep kochten. Ik raad het af, niet doen! als je soep wilt eten is zelf maken het devies.

Eén zak, smaak ossestaartsoep, was eetbaar, niet bijster smakelijk maar ook niet zodanig niet te nassen dat de antiperistaltische neigingen de overhand hadden. Dat was vandaag met de mosterdsoep anders. Na twee happen, eentje door mij en de ander door de man, belandde de soep weer in de soepkom, vandaar in de pan en zo rechtstreeks in de kliko.

veel soeps

Gadverdamme, excusez le mot, wat een smerigheid en dat hadden we onszelf aangedaan door ‘kant en klare’ soep te kopen.
We wisten het beiden, en toch stink je er in.

Na flink de mond te hebben gespoeld is ’t vanavond bij een broodje gebleven!

 

 

 

Snel, sneller goedkoop

Al sinds de manlief vanwege pijnlijke vervelende spieren niet meer aan het reguliere arbeidsproces meedoet, houdt hij de boel ten Knieperhuize proper. Zo hebben we stilaan de rollen omgedraaid. Waar hij ooit kostwinner was en ik de huisvrouw, is man nu huisman en hark ik het grootste deel van het inkomen binnen.

Toch komt het nog wel eens voor dat ‘k met stoflap of poetsdoek in de weer ben, en dat was vandaag ook. De man bedacht even de stofzuiger door de keet te willen slingeren en dan kan ik heel best even een rondje poetsmiep spelen. Het zou per slot een regenachtige dag zijn en de fietstocht van de afgelopen week zat nog stevig in de benen, dan kan je maar beter iets nuttigs doen. Dat deden we dus door een beetje puin te ruimen.

poets

Vroegâh deed ik alles afnemen met een natte doek en soms met een spuitfles eigenhandig gemaakte allesreiniger *. Heden ten dage doe ‘k nog makkelijker, ik vernevel een beetje allesreiniger op een nat gemaakt washandje en poets daarmee alle oppervlakken stofvrij.

Wat mij betreft is dit de allersnelste manier van stoffen.

 

  • vul een lege spuitfles met warm water, voeg één of twee theelepels allesreiniger toe en klaar ben je. Zo kan je superzuinig doseren.

Museum

Wij fietsen graag en vandaag was een uitgelezen dag om te gaan fietsen. Maar ongeveer 43 kilometer fietsen is voor mijn zitvlak een heuse uitdaging, zeker als je niet dagelijks zulke afstanden fietst.

Nadat we vorige week in Ootmarsum een openluchtmuseum bezochten, moest het er voor Knieperman toch van komen, ook in ’t Groningse zo’n museum te bezoeken. Vandaag deden we dat dus, op fietse naar Warffum 21,5 kilometer heen en natuurlijk ook weer terug.

Gelukkig konden we halverwege een rondje lopen en een bakkie doen in ’t Hoogeland museum in Warffum.

Niet alleen het museum is interessant, het toont het leven in Grunniger dorpen rond de vorige eeuwwisseling, ook de wisselende tentoonstellingen, op moment van bloggen de tentoonstelling Art shock van onder andere Huib van der Stelt en anderen en het zal je niet verbazen dat deze tentoonstelling de aardbevingsproblematiek op een heel bijzondere manier belicht.

Boerderij-.jpg

Mocht je in de buurt zijn: ik kan het museum aanbevelen!

 

 

Even tussendoor

En dan waren er zomaar een paar blogloze dagen. Tja iets met vakantie, tripjes en lummelen. Daarbij is de wordpress-ap geen fijne methode om een blogje te posten, vind ik dan.

Dat ik deze blog wel post wil niet zeggen dat er vanaf nu weer bijna dagelijks iets verschijnt maar ’t leek me toch een goed idee om even iets van me te laten horen 😉 en dat allemaal tussen het fietsen, wandelen, lezen en uitslapen door.

Ik ga dan ook snel weer verder vakantie vieren! Doei

 

 

koffie met een koekje

Omdat Knieperman voor de keus werd gesteld, een hogere dosering van z’n ‘suiker’tabletjes of vrijwel alle suikers te laten staan, hebben we veel van de geraffineerde suikers uit het Knieperhuis verbannen. Koekjes, ijs en toetjes proberen we zoveel mogelijk suikervrij of helemaal te mijden.

En dan zit je ’s avonds, over de koffie mekaar aan te kijken en dan heb je trek, ’t hoeft niet beslist zoet te zijn maar een koekje bij de koffie is toch wel erg lekker.

Maar hoe maak je een koekje dat suikervrij toch lekker is?

Gelukkig heb ‘k inmiddels zo veel recepten verzameld dat ‘k met wat aanpassingen een recept kon uitproberen om de dag erna een koekje bij de koffie te presenteren waarin extra suiker een volstrekt overbodige toevoeging zou zijn. Ook op zoek naar een ‘suikervrije’ snoeperij?

Komt ie:

4 nectarines, scheutje water, kneepje citroensap, 1 zakje agar-agar, 120 gram bloem, 80 gram havermout, 110 gram (plantaardige) boter, 1 theelepel kaneel, scheutje agavesiroop (naar smaak), 1 theelepel bakpoeder of een beetje baking soda.

Snij de nectarines in blokjes. Doe de stukjes in een pannetje met water, citroensap, breng aan de kook en laat 10 minuten op laag vuur pruttelen. Strooi de agar-agar erbij en laat nog 2 minuten doorkoken. Meng in een kom, bloem, havermout, 1 theelepel kaneel en bakpoeder of baking soda. Smelt de boter in een pannetje en giet de boter bij het bloem mengsel samen met de agavesiroop. Roer goed door elkaar.

Verhit de oven op 180 graden. Schep de helft van het deeg mengsel in een ingevette (kleine) bakvorm en druk goed aan. Schep het nectarinemengsel op het deeg en zet de vorm in de oven. Laat 20 minuten bakken. Haal de vorm uit de oven en verkruimel de rest van het deeg over de koek. Zet um terug in de oven en bak nog 25 minuten.

( meer dan genoeg voor 12 porties )

001

Probeer ‘m te laten afkoelen voor je opnieuw koffie zet waar je iets lekkers bij wilt sneupen.

kwijt

Zit op ’t peerd en zocht er om!

Deze uitdrukking bezigde m’n moeder vaak als één van ons uit kwijt was en het eigenlijk op een heel voor de hand liggende plek terug vond.
Ik wilde vanmiddag maar dat ‘k zoiets tegen mezelf kon zeggen! We hadden het plan opgevat om een flinke fietstocht te maken, liefst voor het noodweer uit en een beetje op tijd vertrekken zou dan logisch zijn.

En toen was ‘k mijn fietssleutel kwijt, sinds er ooit eens bij de buren twee bromscooters uit de schuur zijn gejat, zetten wij onze fietsen zelfs in de schuur op slot. Ik pakte dus de fietssleutels uit het bakje, manlief deed de huisdeur op slot en toen ‘k m’n fiets uit de schuur wilde rijden was de sleutel kwijt.

Zoeken in fietstassen, het pad tussen huisdeur en schuur uitgekamd, dan toch maar terug naar binnen, jaszakken overhoop, tassen doorgewoeld, tot zelfs de broek, die ‘k bij m’n laatste fietstocht droeg, uit de was gevist om de zakken te controleren, nergens was mijn fietssleutel te bekennen. Maar we wilde graag fietsen en liefst nog voor de bui los zou barsten daarom de reservesleutel gezocht, die lag wel precies op de plek waar ie zou moeten liggen en de fiets losgemaakt.

Toen ‘k de fiets eenmaal uit de schuur had, bleek dat de sleutel op onverklaarbare wijze uit m’n hand en precies achter een stuk tuingereedschap was gevallen.

Ik had werkelijk heel even gedacht dat er ergens een steekje los was geraakt, gelukkig viel dat nogal mee 😉

 

 

Vroeg op

De eerste echte vakantiedag en dan gaat de wekker een uur eerder dan op een normale werkdag. Huh!

Jawel, echt waar. Dankzij het verbeteren van het spoorwegtraject Groningen – Assen, of beter gezegd Groningen – Schiphol ligt het treinverkeer deze hele week plat als in GEEN TREINEN vanaf station Groningen naar Assen of Leer. De andere kant op naar Leeuwarden of Roodeschool dat gaat nog maar daar moet je dan wel toevallig naar toe willen. De NS zet bussen in, wordt er dan omgeroepen bij werkzaamheden aan ’t spoor. Ja dat hebben we ooit eens beleefd, er kwam wel één hele bus voor drie treintoestellen.

ns

In ieder geval zou Knieperdochter vanochtend vliegen vanaf Schiphol en het plan was om met de trein te gaan tot er een paar maanden geleden bekend werd gemaakt dat het treinverkeer van en naar Groningen gestremd zou zijn, precies vanaf vandaag.
Hulptroepen, ‘ik’, zei de gek, werden ingeschakeld en mams is niet zo goed of het wicht werd vanochtend naar Schiphol gebracht, om 7 uur zaten we in de auto om ’t kind om 9 uur af te zetten.

’t Blijven toch je kinderen hè?
We hebben er zelf maar direct een uitstapje van gemaakt, ’t is per slot wel vakantie.