Verwarmend eten als ’t buiten nog niet op temperatuur is

’t Is nogal te koud, hoewel het zonnetje vanmiddag dapper probeerde om stralend tussen de toch aanwezige wolken door te komen. Ik heb nog wel eventjes in de postzegel gezeten maar daar was nog wel een dik vest bij nodig.
En omdat de voorjaarsgroenten en sla niet echt een supergoed idee zijn met zo’n  koudegolf, maakte ‘k vanavond een heerlijke risotto (met een fikse scheut martini voor de warmte)

Voor 2 personen:
200 gram arboriorijst (’t kan ook met een andere rijstsoort maar een rondkorrelrijst vin ‘k het lekkerst)
500 ml bouillon
een paar flinke knoflooktenen, gesnipperd
een flinke scheut olijfolie
en in mijn geval een minstens zo’n flinke scheut martini (wit)

Verhit de olie en bak de knoflook even aan, voeg de rijst toe en roer tot alle rijstkorrels zo’n vettig olielaagje om zich hebben, dat klinkt smerig maar is het later echt niet meer, schenk er dan een soeplepel bouillon bij en laat de bouillon onder voortdurend roeren inkoken, als de rijst bijna droog staat, opnieuw een soeplepel bouillon toevoegen en weer blijven roeren.
Intussen sneed ‘k nog gauw een flinke struik broccoli in roosjes en maakte deze schoon terwijl ‘k steeds opnieuw een lepel bouillon aan de rijst toevoegde. Toen er nog zo’n 50 ml bouillon over was deed ‘k de broccoli bij de rijst en de laatste bouillon erbij en liet het mengsel even lekker doorkoken tot de broccoli gaar was.
Op het laatst een glaasje witte martini erbij en zodra het laatste vocht bijna verkookt is de risotto opdienen, de rijst moet op een bord iets uitlopen, volgens de kookboekjes.

0016

Voor wat meer kleur kan je er natuurlijk een tomatensalade bij doen en eventueel wat parmezaanse of gewoon ouwe goudse erover raspen.

Geen echte winterkost maar ook niet uitermate zomers te noemen.
Wel lekker verwarmend

Pure snoeperij

Ze zijn er weer: hollandse aardbeien en lekker dat ze zijn! In de yoghurt, om zo te snoepen of als heerlijke aardbeiensoezen, een verwennerijtje bij de koffie (of thee).

Omdat ’t leuk is recepten te delen, hierbij ’t recept voor deze overheerlijke aardbeiensoesjes:
Voor de bakkersroom:
  • 4 ei-gelen,
  • 100 gram suiker,
  • zakje vanillesuiker,
  • 65 gram bloem
  • een halve liter melk.
Klop de dooiers met de suikers tot een crème, voeg al mixend de bloem beetje bij beetje toe, roer daarna de melk er in delen door. Breng het mengsel al roerend op een laag vuurtje aan de kook en laat het vijf minuutjes doorkoken. Zet intussen een bak met koud water klaar en laat daarin onder af en toe roeren de room afkoelen.
Voor het soezendeeg:
  • 45 gram roomboter,
  • een snuf (geen idee hoeveel dat precies is, ‘k ken alleen Snuf de hond) zout,
  • 100 ml water,
  • 60 gram bloem,
  • 2 eieren (voor ’t gemak niet gescheiden)
Breng het water met zout en boter aan de kook en voeg als alle boter goed gesmolten is de bloem in één keer toe, roer tot een gladde massa die makkelijk van de bodem van de pan loslaat. haal dan de pan van ’t vuur en roer er een ei door, roer het volgende ei er pas door als het eerste ei helemaal is opgenomen (die specifieke kookboekentaal, tss) Kieper het mengsel in een spuitzak en spuit er 8 torentjes van op een ingevette bakplaat. Schuif de plaat in een voorverwarmde (ongeveer 225C) oven en bak de soezen in een kwartiertje lekker gebruind. Laat ze in de oven afkoelen.
Snijd de soezen door en leg een paar in plakjes gesneden aardbeikes op de bodem, lepel er een toef bakkersroom op en daarna nog wat plakjes aardbei. Zet ’t dekseltje erop.

 

taart3
Bestrooi eventueel met poedersuiker, of maak een beetje glazuur van water en suiker en besmeer hiermee de soezen
Lekker joh!

Opnieuw: niets verspillen, zelfs geen kontjes

Vorige week kwam Kniepermeisje vertellen dat ze binnenkort haar eigen preitjes zou laten groeien. Huh!

Dat kwam zo: ’t wicht had een sollicitatiegesprek in Amsterdam en ik bedacht dat ze na dat gesprek er best nog wel eens over wilde gaan kletsen, dus nodigde ik haar uit voor de warme maaltijd, ’s avonds. Het praat toch altijd wel fijn zo tijdens een etentje en er stond een ‘hartige’ preitaart op het menu. Da’s één van ’t wicht haar favorieten. Rode biet is een andere favoriet maar ging deze blogpost niet over.

’t Kniepermeisje vertelde dat het kontje van de prei op een laagje water gezet, een manier was om de prei vaker te kunnen gebruiken. Ze had het zelf nog niet geprobeerd maar het was van horen zeggen.

Ik had natuurlijk net de prei gesneden voor die befaamde preitaart en daarmee wel twee kontjes over.

Zie, zo is dat cirkeltje bijna rond gebreid 😉

En zie, hier het resultaat:

2017-04-21 18.42.51.jpg

Het schijnt ook goed te gaan met bosuitjes 🙂

 

 

Groente? die snijd je toch zelf

Al weer heel wat jaren heb ‘k een nee/nee sticker op de brievenbus, en geloof het of niet, vanaf dat moment werden de folders van gamma, ah ( en toen ze nog wel bestonden de c1000 ) en zelfs de jumbo, keurig netjes op het industrieterrein waar ‘k werk bezorgd.

Tjah, die bezorgers worden natuurlijk per stuk betaald.
En dus zat ‘k van de week tijdens de lunch door het foldertje van appie te bladeren alwaar ‘k dit artikel tegenkwam:
groente

Voor de toch niet zuinige prijs van 3,99, joh daar kan je een boel groente voor kopen! OK je moet ze nog wel even zelf snijden maar als je met Pasen toch gaat gourmetten moet dat niet een te grote moeite zijn, bovendien weet je dan zeker dat de groente vers gesneden is ( Let op dat: vers gesneden 😉 ) Als er nou iets gemakkelijk zelf te doen is, zo  en gebruik makend van alle restjes groente, die je koelkast nog biedt, dan zijn ’t wel de gourmetgroenten. En ook nog eens zonder verpakking.

Variatiekoken

Sinds we nog met z’n tweeën zijn, is het een hele toer om alle groenten schoon op te eten. Een bloemkool is gauw te groot voor twee personen, hetzelfde geldt voor een ijsbergsla, een pompoen of een struik andijvie (zeker als je de andijvie rauw in de stamppot doet) en om nu een week lang dagelijks van één groente te eten….. mwah. Jawel enigszins verwend zijn we wel!
Natuurlijk kan ik de groenten invriezen, er is genoeg ruimte in de vrieskast maar dat blijft  er vaak bij.  En dus koop ik vaker ‘losse’ groenten zoals bietjes, spruiten, waspeen, een kleinere stronk broccoli, witlof of boontjes.

Maar zo af en toe belandt er toch een (reuzegrote) bloemkool in de winkelkar en dan ben je aan de beurt, niet één keer maar wel 4 keer kunnen we daarvan eten.
In een curry, in plakken net beetgaar gestoomd en in kruidenboter gebakken, in roosjes samen met gehaktballetjes in de airfryer (dankjewel Lot voor het idee, heerlijk) en in de omelet.

20170326_174346.jpg

Jo, en zo kan je door flink te variëren wel dagelijks bloemkool, toch al niet een favoriete groente ten Knieperhuis, eten.

Heeft er trouwend iemand een tip om zo’n omelet in één keer te draaien? Dat lukt mij nou nooit ;(

 

Gemakkelijk koken

De vrijdag is voor mij het begin van ’t weekend en dan maak ‘k me er op zo’n dag wat koken betreft wel eens een beetje vanaf. De ene keer wordt er een broodje shoarma geserveerd om een volgende vrijdag restjes op te warmen of met een lekkere soep het weekend in te gaan. Vandaag  werd ’t een ander ook heel gemakkelijk gerecht: pasta met tonijnsaus:

In een stief kwartiertje kan je deze maaltijd, voor 2 personen, op tafel zetten:

1 blikje tonijn op olie of water, maakt niet uit

1 of 2 flinke winterpe(e)n(en)

1 blik tomatenblokjes op sap of een pak passata, net wat er in huis is

1 flinke ui

2 (of meer naar smaak) teentjes knoflook

italiaanse kruiden

100 gram penne of fusili

olijfolie

Snipper ui en knofloook fijn en snijd de peen in kleine blokjes, verhit een scheut olie in een grote braadpan en bak wortel, ui en knoflook tot de peen zacht is, strooi er naar smaak flink veel italiaanse (tijm, basilicum, oregano, majoraan wat jij lekker vindt) kruiden over en bak de afgegoten en rul ‘gevorkte’ tonijn  even mee. (als je een blikje tonijn op olie hebt, gebruik deze olie dan om de groenten in te garen, bij tonijn op water kan je het vocht zondermeer afgieten)

pasta tonijn

Giet de passata erbij en breng de saus aan de kook, laat de saus rustig pruttelen terwijl je de pasta kookt.
Wil je het graag iets pittiger, een theelepel sambal doet wonderen maar ook een paar flinke draaien met de chilimolen pept dit gerecht nog extra op.

Voor het opdienen: verdeel de pasta over 2 borden en schep de saus erover.

Lekker met een groene salade erbij!

Restverwerken

Mijn recept voor één portie goulashsoep:

Maak een flinke pan goulash en hou een heel klein restje over, niet genoeg om de volgende dag nog eens gewoon goulash te eten, nee net ongeveer een soeplepel vol. Doe dat restje in een kom, giet er water bij, misschien nog een beetje bouillonpoeder en verwarm je goulashsoep en klaar ben je!

Ow het is natuurlijk wel gemakkelijker als je dan ook precies weet hoe je zo’n goulash moet maken 😉 daarom het volgende ten Knieperhuis beproefde recept:

Men neme voor acht porties en dan blijft er vast nog wel een soeplepel goulash over:

  • 1 kilo rundvlees,
  • 4 uien,
  • 4 tenen knoflook, ik gebruik vaak meer
  • 4 paprika’s, rood, geel en groen, ik had nu 2 groene, 1 rood en 1 geel
  • 1 bakje champignons,
  • 1 blikje tomatenpuree,
  • 2 bouillonblokjes,
  • 2 eetlepels olie
  • 30 gram braadboter
  • goulashkruiden naar smaak of paprikapoeder en chilipoeder

Snij het vlees in dobbelstenen en snipper de uien en knoflook. Verhit braadboter en olie in een grote pan en bak het vlees mooi bruin, voeg de uisnippers en knoflook toe en laat ze glazig worden. Strooi naar smaak goulashkruiden erover en verkruimel de bouillonblokjes erboven giet er ongeveer een halve liter kokend water bij. Het geheel aan de kook brengen en ongeveer 2 uur laten sudderen. Intussen heb je mooi tijd om paprika en champignons schoon te maken en te snijden.
Eerst kieper je de paprika bij het vlees en laat je ze een half uurtje meesudderen.

paprika2
Daarna de champignons en de tomatenpuree erbij en nog ongeveer een half uurtje laten pruttelen.

En dan vind Knieperman ’t zo lekker dat ie met moeite een deel laat staan voor de volgende dag dus ik schep vooraf al een soepkommetje ‘vol’ 🙂