Zelf maken vlierbloesemsiroop!

Om heel lang van de smaak van het voorjaar te genieten, drinkt u het best een glaasje siroop van vlierbloesem. Die geur, het is van een heerlijkheid die u nergens kan kopen.

Zelf maken, dan maar?

Jawel, en het kost niet eens veel tijd!

U plukt op een droge dag een heleboel vlierbloesemschermen, schudt ze even uit om vliegjes, slakjes en ander gespuis te verwijderen, u vult een emmer met de schermen en giet er zoveel water op dat ze onder staan. U laat de schermen gerust een dag onder water staan. Een dagje langer gaat ook nog maar laat het niet te lang staan, zeg ik u door schade en schande wijs geworden.(3 etmalen is echt te lang om nog smakelijke siroop te maken)

Nog meer nodig:

  1. suiker, minimaal een kilo per liter vocht
  2. Citroenzuur, 20 gram per liter. Het schijnt ook zonder te kunnen maar zelf vind ik het drankje zomerser met een ‘zuurtje’
  3. Genoeg met kokend water schoongemaakte flessen met draaidop of beugelflessen

Om de siroop te maken, verwijdert u de bloemschermen uit het water en zeeft u het water om onzuiverheden te verwijderen. Dan brengt u het water aan de kook en lost u al roerend de suiker er in op. Als de suiker bijna is opgelost voegt u per liter 20 gram citroenzuur (of een halve uitgeperste citroen) toe en laat ook dit oplossen, ingeval van citroenzuur.
Laat het vocht niet te lang inkoken, u wilt een siroop en geen gelei.

Vul vervolgens de flessen met de siroop en sluit ze af.

Plakt u nog wel even een etiketje op de flessen ūü§Ē

Verspakket

Voor ‚ā¨ 3.10 kocht ik vorige week een ‘verspakket’ met een inhoud van 1100 gram, voornamelijk groenten bij appie.

Het was voor het eerst sinds de grootgrutter deze pakketten introduceerde, dat ik me eraan waagde. Couscous moest het worden, dat was namelijk het laatste pakket met een 35% kortingssticker en tenminste houdbaar tot 7 februari. Let wel, ik kocht het pak de 6e. Om het pakket niet al te r√ľcksichtslos op de 7e weg te gooien werd op de verpakking nog wel aanbevolen om voor gebruik goed te kijken en vooral de neus te gebruiken. Logisch ook, voor de houdbare ingredi√ęnten was die datum ook niet zo nodig, tht eind 2021, en groenten worden nog immer niet gekweekt met ingegroeide houdbaarheidsdatum.

Ik gebruikte de inhoud van het pakket op de 9e en ik at er lekker van, de man, zo eentje van wat de boer niet kent, was minder enthousiast.

Jammer, gelukkig kon ik zoon wel een plezier doen met een maaltje couscous want 4 dagen achtereen hetzelfde te eten is niet zo mijn ding en eenmaal gekookt is zo’n maaltje niet zo lang meer goed te houden.

Ik vind zo’n pakket wel een uitkomst, de inhoud is precies goed voor 4 maaltijden (2√ó2 mag ook) en dan heb ik in ieder geval geen groenten over die liggen te verpieteren. Eeuwig zonde toch, zo’n snotterige courgette of een wortel met schimmel, nee niet Americo.

Zelfgekruid deel 3: Mexicaanse kruiderij

Om Mexicaans te eten, schijnen zakjes tex-mex kruiden een noodzakelijk kwaad te zijn. Zelf gebruik ik ze liever niet vooral omdat zowel man als ondergetekende geen echte fan zijn van komijn, djintan of welke andere benaming dat goedje ook mag hebben. Een beetje komijn redden we wel maar in de meeste zakjes kant-en-klaar is de hoeveelheid djintan teveel om lekker te zijn. En welke specerij behoort nu net tot de authentiek Mexicaanse kruiderij? Mmmm, precies dat spul dus.

Dat moet anders, bedacht ik. Op zoek naar een kruidenmix met, voor nederlandse begrippen een mexicaanse smaak kwam ‘k uit bij de volgende verhoudingen.

  • 4 theelepels paprikapoeder, voor een lekkerder smaak gebruikt u beter gerookt paprikapoeder
  • 1 theelepel uipoeder
  • 1 theelepel komijn
  • 1 theelepel knoflookpoeder
  • 1 of 2 ( naar smaak ) theelepels chilipoeder
  • 1 theelepel zout
  • 1 eetlepel gedroogd oregano

Dat mengsel gebruikte ik, in plaats van de seasoning zoals in het recept stond, voor de Mexicaanse ovenschotel die ‘k in de planning had.

Voor het gemak maak ‘k een volgende keer een 3 of 4-dubbele hoeveelheid.

Wel een kantenklaar-mix maar dan helemaal zelf gemixt.

Herfstige appeltaart

’t Was al weer maanden geleden dat ‘k voor ’t laatst boodschappen deed over de grens, inmiddels waren de toen ingeslagen voorraden behoorlijk opgebruikt en dus vonden dochter en ik het eind oktober de hoogste tijd voor een ritje Bunde (net over de grens bij Bad Nieuweschans). Voor de mensen die vanuit Nederland naar Bunde rijden, achterin in ’t durp zit een soort winkel van sinkel waar ze echt vanalles verkopen, van aardappelen tot fietswielen en van sokkenwol tot amandelmeel. Daar wilde ‘k vandaag dan ook even m’n geluk beproeven, ’t amandelmeel was opgegaan in de laatste koek die ‘k van de week maakte.

Bij de ingang of uitgang, zo u wilt, stond een duitse fruitteler met z’n appels en peren, ‘k mocht zelf kiezen wat ‘k in de tas deed en per, plastic dat wel, tas betaalde je ‚ā¨ 4,00, ook al niet duur, thuisgekomen bleek dat ‘k ruim 5 kilo fruit had. En een deel van dat fruit is verwerkt in de¬† appeltaart.

Daar was ’t ook precies weer voor, bij vlagen grijs en grauw, dan zit er maar √©√©n ding op en dat is een appeltaart te maken.

Alleen de geur al….. mjammie!

Dus ‘k maakte met 300 gram meel en 200 gram boter het basisdeeg voor de appeltaart. Dit deeg verfijnde ‘k met de rasp van een citroen, een ei en een scheut agavesiroop. Niet meer niet minder. Daarna zette ‘k het deeg een halfuurtje in de koelkast terwijl ‘k wel een kilo appels schilde en in partjes sneed. Kneep er een halve citroen over en mengde er een eetlepel kaneel door.
Daarna rolde ‘k de helft van het deeg uit tot een lap die in de springvorm paste, de andere helft van het deeg rolde ‘k ook uit en bekleedde daarmee de zijkanten van de springvorm. ‘k Kieperde het appelmengsel in de vorm strooide er nog wat amandelen en rozijnen over. Er was nog een restje deeg over en daarvan sneed ‘k reepjes en deze verdeelde ‘k over de taart. Omdat het deeg al behoorlijk zoet van smaak was deed ‘k alleen de reepjes even met een beetje melk bestrijken om ze iets mooier te laten glanzen. Intussen had ‘k de heteluchtoven voorverwarmd op 160 graden en toen ging de taart de oven in. Een uurtje moet genoeg zijn.

’n Appeltaart hoort bij de herfst, vin ‘k.

 

‘Eten koken maken’ terwijl u niet thuis bent

Ja, ik weet dat bovenstaande term niet klopt maar wij gebruiken deze uitspraak sinds dochter hiermee begon toen ze ongeveer anderhalf jaar was. Zij¬†brabbelde toen nog dat ik¬†‘eten koken maakte’ als ik stond te koken.

En nu doet de slowcooker het ‘eten koken maken’ als ‘k niet thuis ben. Ik gebruik het apparaat heel graag en ook voor heel diverse gerechten. Bovendien is het apparaat in gebruik¬†goedkoper dan¬†een oven om over gas maar niet te spreken. Hieronder een paar recepten die ik geregeld maak in de crockpot, iets voor u?

Voor draadjesvlees: vlees aanbakken zoals u gewend bent in een koekenpan of braadpan, het gebraden vlees overdoen in de slowcooker, voldoende vocht, kokend water, wijn of bouillon, eronder geven,  en stoven maar. 5 tot 6 uur op stand 1.

Voor pulled pork:
1 kg procureur
150 ml bouillon (eigengemaakt of van bouillonblokje)
75 ml witte wijnazijn
2 theelepels (gerookte) paprikapoeder
2 uien, in grove stukken gesneden
4 tenen knoflook, grof gehakt
200 ml barbeque saus of chilisaus
2 eetlepels agavesiroop
1 eetlepel mosterd
2 theelepels gedroogde tijm
1 eetlepel olijfolie
1 theelepel cayennepeper, naar smaak
zout, naar smaak
Meng alle ingredi√ęnten, behalve het vlees, in de¬†crockpot en leg het vlees erboven op. Wentel het door het mengsel heen, doe de deksel op de pan en zet hem op High.
Vervolgens wacht je een uurtje of 5 √† 6. Check af en toe en draai het vlees even om. Als het vlees klaar is en bijna uit elkaar valt haalt u het uit de pan en doet u het in een grote schaal. Daar trekt u met 2 vorken het vlees uit elkaar zodat het ‚Äėdraadjesvlees‚Äô wordt.

 

Gekookte aardappelen: zie het recept van afgelopen week

Bietjes: ik koop het liefst geen voorverpakte rode biet, iets met plastic verpakking, u begrijpt me wel. Maar die rauwe biet moet wel eerst gekookt voor er ook maar iets mee kan, dat koken gaat in de slowcooker prima. U wast de bietjes, inclusief kop en kontje en doet ze in de slowcooker, naar keuze warm of koud water erbij tot ze onder staan, de crockpot inschakelen op 2 en de in bietjes ongeveer 5 uur gaar koken. Na het schillen zijn de bietjes klaar voor verder gebruik.

Het enige ingredi√ęnt waarvan ik tot nu toe geen fan ben om in de slowcooker te gebruiken is¬†paprika, bij het garen van de paprika verliest die zoveel vocht dat alle gerechten waarin paprika verwerkt wordt al gauw op soep gaan lijken. En natuurlijk¬†kan u iedere soep in de slowcooker maken maar¬†als gewoon goulash wilt eten dan wilt u toch geen goulashsoep?

Jawel de slowcooker, ik ben fan!

 

Zelfgekruid deel 2 aardappelkruiden met recept.

Niet omdat ik niks te melden heb, hoor maar gewoon omdat er zoveel verschillende kruidenmengsels zijn, dat een mensch gemakkelijk naar een standaard mixje zou grijpen.

Dat doe ik ook wel eens hoor, onlangs kocht ik nog een busje, ja heus een metalen busje daarom vond ik het ook zo leuk, tenminste geen plastic verpakking, met ‘aardappelkruiden’ en dat kwam goed uit want ergens had ik een recept gevonden voor gebakken aardappelen uit de crockpot, u mag um ook slowcooker noemen.

Eerst ’t recept:

Neem voor 4 personen ongeveer een kilo krielaardappelen, was ze goed schoon en droog de aardappeltjes goed af. Snijd de grote krieltjes doormidden en doe de aardappeltjes in de slowcooker, bestrooi ze met de kruiden en giet er één of twee lepels olijfolie over. Hussel de boel even goed door elkaar en zet de slowcooker op stand 1 voor ongeveer 2.5 uur.

Eet smakelijk!

De kant en klaar kruidenmix die ik gebruikte bevatte de volgende kruiden in deze volgorde:

Zout, uipoeder, paprikpoeder, knoflookpoeder, zwarte peper, majoraan, peterselie, kummel en rookaroma.

Ervan uitgaande dat er zo’n 65% zout in de mix zit en de overige ingredi√ęnten gelijkelijk verdeeld zijn kunt u de mix gemakkelijk zelf maken. O, en mocht u niet aan rookaroma kunnen komen of het spul te duur vinden, een alternatief is gerookt paprikapoeder te gebruiken.

Zie, dat zelf maken is zo moeilijk niet, dat kan iedereenūüėČ

Toch maar weer eens proberen…

Jarenlang bakte ik zelf de weekendbroodjes, gewoon omdat het leuk is om te doen. Bovendien is dat zelfgebakken brood zo lekker! De laatste 3 jaren kwam er de klad in, allereerst woont de jeugd niet meer thuis en om ze nou ieder weekend, alleen omdat ik zo graag brood bakte, voor de lunch uit te nodigen, is best ego√Įstisch toch?

Dus tegenwoordig haal ik in de weekends het brood bij de warme bakker.

Dat brood is ook heel lekker en toch, toch mis ik dat zelf brood bakken, vooral de geur van huisgebakken brood is onovertroffen!

Ik denk zomaar binnenkort weer eens brood te gaan bakken!

Zelfgekruid deel 1

Van de week vroeg Martin om een recept dat ooit eens op mijn verwijderde blog stond, dat van de karbonadekruiden. Ik weet nog dat ik zo’n recept ooit eens plaatste maar inmiddels is het mengsel weer aangepast aan de smaak van nu en dus iets anders dan het oorspronkelijke recept. E√©n van de redenen dat ‘k geen fan ben van de klant en klaarmixen, is die smaak die altijd gelijk is. Ik kan me ook nog herinneren dat ik dergelijke mixen zelf ging maken omdat er in veel kant en klaar-potjesmixen voornamelijk zout zat en destijds was de mix voor de karbo’s zelfs aangevuld met paneermeel. Daar kon ik toen helemaal niets mee want een karbonade is geen schnitzel, zie hier de redenen om zelf te mixen.

Hierbij √©√©n van mijn zelfgefabriekte varianten, deze is voor de karbo’s maar ook een hamlap of zelfs de eeuwige bal, knapt hiervan op. In het laatste geval zou ik er weer wel paneermeel aan toe voegen.ūüėé

  • 1 theelepel gemalen peper
  • 1 theelepel gemalen koriander
  • 1 theelepel gemberpoeder
  • 1/2 theelepel kurkuma (koenjit, geelwortel)
  • 1 theelepel nootmuskaat
  • 1 theelepel gemalen karwijzaad
  • 1 theelepel tijm
  • 1/2 theelepel gemalen kruidnagel
  • 1/2 theelepel chilipoeder

Met deze hoeveelheid hebt u in ieder geval meer dan genoeg kruidenmix voor 6 tot 8 karbonades. Bestrooi de karbo’s naar smaak met de mix en strooi naar eigen smaak nog wat zout over. De reden dat ‘k in de receptuur geen zout vermeld, is het hoge klontergehalte van zout.

Aan de titel kan u al zien: er volgen de komende weken./maanden nog meer mixen, altijd leuk zo’n reeks, als ‘k eventjes een soort blogblokkade heb, weet ‘k nu ergens op terug te vallen ūüėČ

Pesto

Omdat dochter onlangs verjaarde gaf ze vanmiddag een lunch voor de familie. Stelt u zich van de aantallen familieleden niet te veel voor, we waren met 10 mensen. We lunchten bij een vriendin die een eigen eethuisje heeft ergens in het Drentsche.

Schone zus was gecharmeerd van de heerlijke pesto, dat at ze nooit eerder. Ik vertelde haar dat ik liever zelf pesto maakte dan de drab uit een potje te eten en daarom voor haar het recept. U mag het recept ook gebruiken, dat u niet denkt dat dit exclusief is ūüėé

Voor een lekkere pesto:

Men neme de blaadjes van een basilicumplantje, de blaadjes mogen gewassen worden maar zorg dat ze goed droog zijn anders krijgt u in plaats van een heerlijke pesto een waterige derrie, een doosje (20 gram) pijnboompitjes, twee teentjes knoflook. Daarbij nog een beetje zout en olijfolie. Voor het lekker kan er op het laatst een beetje (20 gram) geraspte Parmezaan erdoor gevijzeld worden.

Zelf gebruik ‘k een vijzel maar in de keukenmachine lukt ’t ook, de pesto is dan fijner van structuur. Stamp eerst de pijnboompitten met de basilicumblaadjes, voeg de teentjes knoflook, in kwarten gesneden toe en stamp ze mee, als de pesto op deze manier niet smeu√Įg genoeg is, voegt u een scheutje goede olijfolie toe. Proeven of de pesto, goed van smaak is, eventueel afmaken met een snuf zout en parmezaanse kaas.

Af en toe ‘ns een vingertipje proeven en oeps… heerlijk!

Vindt u pijnboompitten te duur of is uw basilicumplant overleden? Er zijn prima alternatieven te verzinnen. Rucola in plaats van basilicum en cashewnoten in plaats van pijnboompitten. De Parmezaan kan weggelaten worden of vervangen door Goudse kaas.

Veel lekkerder dan supermarktpesto!

Nog meer smaken

Niet alleen kruiden en specerijen geven smaak aan de maaltijden, er zijn nog meer smaakmakers, ook daarvan heb ‘k er een flink aantal in de lade staan.

’t Begint al bij de verschillende soorten olie en azijn, nu zal ‘k vast tegen het zere been van een boel top- en thuiskoks schoppen maar ‘k vin balsamico niet te nassen dat heb ‘k dus ook niet staan, wel gewone azijn, witte en rode wijnazijn, appelazijn en rijstazijn. Oh ja, ‘k reken de schoonmaakazijn niet mee ūüėČ

oliestel

Wat de verschillende soorten olie betreft: naast raapzaad- en kokosolie staan sesam- en pindaolie en verschillende soorten olijfolie in het keukenkastje. Vooral NIET in de koelkast, olie wordt niet gelukkig van een koudegolf in tegenstelling tot room- en kruidenboter, ook heerlijke smaakmakers, trouwens. Voor ’t gemak heb ‘k wel gekochte kruidenroomboter in de koelkast want ‘k bak er graag in en om nou voor iedere mespunt kruidenboter te moeten mengen, gaat me te ver.

Voor ’t lekker op een stokbroodje meng ‘k zelf wel de kruidenboter.

Verder heb ‘k nog staan: ketjap, tahin, citroensap, sojasaus, tamari (ook een sojasaus maar net weer een ander smaakje evenals de ordinaire maggie van maggi) en verschillende soorten mosterd, verschillende sambals, ketchup en chilisaus, de laatste vier producten wel zelf te maken maar gewend als we zijn aan sommige smaken, koop ‘k de meesten gewoon kant en klaar.

Al deze smaakmakers heb ‘k echt niet in √©√©n keer gekocht maar de collectie langzaam opgebouwd, soms vanwege een recept wat niet zou smaken met een vervanger soms omdat ‘k ergens tegenaan liep en zomaar bedacht niet meer zonder dat bepaalde smaakje te kunnen. (ik heb zo van die momenten)

Het voordeel van een flinke hoeveelheid smaakjes is natuurlijk dat zelfs de doodgewoonste eigenheimer iedere dag anders kan smaken!