Zelf doen, suiker maken

Dankzij ´n opruimerige actie onlangs kwam ik m´n zelfvoorzieningsbijbel weer tegen.

004

´k Wist heel zeker dat ´k het boek nooit wegdeed en zo ligt dit boek bij de stapel ´nog te willen’, in dit geval: lezen en uitproberen van de dingen die je zelf kan doen

Wat te denken van zelf suiker maken.
Eigenlijk voor de grap maar ´k heb mezelf voorgenomen om het toch dit najaar eens te proberen. Allereerst betekent dat: op zoek naar een suikerbiet, nou ja hoe moeilijk kan ’t zijn. De suikerfabriek staat hier hemelsbreed zo’n 1500, misschien 2000 meter verderop, dat geurtje ;-(.
De vrachtwagens gevuld met bieten denderen op zo’n 500 meter afstand van ons huis over de ringweg van Groningen en al die auto’s zijn zo afgeladen vol, daar valt nog wel eens een biet af. En ik mag een biet wezen maar wat je vindt mag je houwen, toch?
En dan maak je de biet schoon en perst het sap eruit, volgens John met een mangelmolen, ciderpers of autokrik. Oeps moeilijkheidje…. maar als ‘k nou zo’n biet zou raspen om daarna het sap eruit te persen onder een snijplank met daarop een steeds zwaarder wordende stapel boeken. (dat boek op de foto, je zou toch denken, ’t recept in ieder geval vlak bij de hand)

Daarna hoef je alleen nog het sap zodanig in te koken tot alle vloeistof is verdampt en je hebt pure, ongeraffineerde suiker.

Moestuintjes

Vorige week bedacht ik nog heel stellig GEEN moestuintjes te accepteren. En nu, nu heb ‘k er al 6 van die potjes liggen, ow nee twee ervan zijn zelfs al gezaaid, en eigenlijk vind ik het stiekem ook nog wel leuk ook. Er is niets veranderlijker dan de mensch! en ik, ik ben het levende bewijs van die veranderlijkheid 😉

moestuintjes

Zelfs van Knieperoma krijg ik de moestuintjes, ’t moet niet gekker worden. Ja, je dacht toch niet dat ‘k in twee weken tijd al voor 90 euroos bij de ap had gespendeerd. Ik loop d’r niet eens op.

Toch, het is en blijft een leuke actie, één van de weinige leuke ah-acties (vind ik dan)

 

 

 

 

Dat was eens….

Zo rond 1 april was ’t in mijn kindertijd niet alleen de kachel die opgeruimd werd, vanaf die datum was ’t ook tijd voor de zomerkleding.
Niet alleen bij ons thuis, dat gold voor al de klasgenootjes, vanaf 1 april ging de maillot uit en de kniekousen aan. Tja ik ging naar een errug gristelijke school, een lange broek was een gruwel in de ogen van het schoolhoofd. Een aantal jaren later gingen mijn zusje en ik naar een andere basisschool omdat bleek dat die viezerik niet met zijn tengels van de meisjes af kon blijven.

Even over die kniekousen, ik kan me nog herinneren dat het ongeveer halverwege mei eens zo verschrikkelijk koud was dat m’n moeder niet de beroerdste wilde zijn, (die blauwe knietjes van de kinderen dat vond zij toch al te erg) en we weer de maillots aan mochten, de zondagse maillots wel te verstaan. De daagse maillots die wij hadden (wel 2 stuks pp) waren al in de voddenmand verdwenen. Na een hele winter gedragen te zijn, en de gaten gestopt, waren zulke kledingstukken zo gaar dat er geen redden meer aan was.

aap noot mies.jpg

Maar die verplichte kledingwissel op 1 april had ook nadelen, ik kan me ook nog het soebatten om de blote benen herinneren omdat het veeeeeeeel te warm was voor de maillots en àlle meisjes in de klas al zomerspullen aan mochten en wij waren natuurlijk echt-echt-echtwaar de enige kinderen die nog winterkleding aan hadden.
Jawel en gij geleufde da!

Mijn moeder ook niet maar wel deed ze alvast de kachel binnenshuis uit, want de antraciet was duur genoeg om daarop te willen besparen. Zie, ik heb het niet van een vreemde, die knieperigheid 😉

 

 

Oude gewoonten

Vroegâh, tenminste in m’n herinnering ging de kachel er op 1april, nee heus geen grap, uit.

En dat ‘er uit’ kon je letterlijk nemen, de hele kachel werd van de schoorsteen losgekoppeld en tijdens de zomerperiode opgeborgen in de schuur of zowat. Het betekende in ieder geval dat er meer leefruimte in de voor- en achterkamer was. In de zomer! terwijl het boerenleven zich vooral buiten afspeelde, huh!
En van zodra de kachel er uit ging, begon mijn moeder aan de grote schoonmaak! Dagenlang poetsen, stofkloppen, kastjes uitnemen, dweilen, vegen, stofzuigen tot zelfs het witten van beroette wanden aan toe, het hele huis werd met bezemen gekeerd. En zodra het ‘voorhuis’ schoon was, bedacht pa dat de koeien ook het land in mochten en daarna moesten de stallen ook nog schoon. Dat laatste ging iets ruiger: met de hogedrukspuit (dat vond ik, zo klein ik was wel leuk om te doen) en dan was half mei ook het ‘achterend’ schoon. In zo’n zes weken was de voorjaarsschoonmaak aan kant.

loesje

Mijn eigen voorjaarkriebels beginnen eerder, ik wil graag voor de eerste ‘warme’ dagen het huis ‘zomerklaar’ hebben, in plaats van mattenkloppend geniet ‘k liever in een luie zomerstoel zittend van het aprilzonnetje.
En als ’t binnenshuis al te koud wordt gaat de verwarming ook na 1 april nog gerust aan.

 

Hooikoorts

‘t  Is al jaren geleden maar het mooie weer wat we de afgelopen week hadden, zorgde voor niesbuien, loopneuzen en tranende oogjes oftewel hooikoorts!

Ja daar heb ik soms echt last van en ik weet ook welke pollen deze schade toebrengen, het zijn vooral de wilgenkatjes en laat die nou net volop bloeien en stuifmeel de lucht in stuiven. Het duurde trouwens tot halverwege de week dat ‘k er achter kwam wat de oorzaak was van dat vervelende niezen 😉 zie ik gaf het al aan, ’t was al weer een paar jaar geleden.

Gelukkig had ‘k nog een voorraadje, wel over datum maar who cares, anti-histaminetabletjes en zo ben ik al weer een paar dagen ‘aan de pil’. Inmiddels is ’t ergste leed geleden en kan ik dankzij de tabletjes gewoon genieten van het mooie weer behalve vanmiddag toen stortregende het hier in ’t noorden 😦

index

Er bestaat voor lijders (en voor sommige mensen is hooikoorts echt een lijdensweg) een speciale hooikoortsradar.  Een aanrader!!

Tja, ik ben geen huishoudster en ik houd niet zo van het huishouden ‘doen’. Maar zo in ’t voorjaar begint er toch iets te kriebelen, ik wil de boel SCHOON!!!!

Vraag me niet naar de oorzaak, die heb ‘k nog niet kunnen achterhalen. Ik, die vroegâh moeders uitlachte om haar opvliegers van voorjaarschoonmaak, diezelfde ik heeft nu toch ook wel een beetje de voorjaarschoonmaakkriebels.

Kijk, aan de tuin hoef ‘k al bijna, behalve af en toe wat ongewenst kruid uit te trekken niets meer te doen, daar ’s net vorig jaar een grote renovatie geweest en de planten die er nu staan, hebben genoeg ruimte om een heel voorjaar en de hele zomer mekaar niet in de weg te groeien. Verder is ’t wachten op de bloeiende bolletjes.

schoon

En dus ben ‘k binnenshuis maar gaan opruimen, handschoenen, sjaals en mutsen moeten gewassen, kleding gewisseld en stofnesten weggezogen.
Noem het maar: ’t veurjoar ien de kop en ik heb d’r last van.

Goed, er zijn erger dingen 🙂

 

Aan de schoonmaak?

Is het netaan één dag, ow nee twee dagen mooi weer, hoor je al weer stemmen opgaan over de voorjaarsschoonmaak.
En tips voor bijbehorende schoonmaakmiddeltjes zie ‘k ook al weer overal opduiken. Advertenties en reclames voor nieuwe schoonmaakattributen doen het zo omstreeks deze tijd van het jaar ook geweldig. Tenminste as je kijkt naar de hoeveelheden van dergelijke reclames die ondanks een nee-neesticker nog steeds ’t Knieperhuis overspoelen. Denk alleen maar aan tv en tijdschriften.

Al de reclame-uitingen die oproepen tot opruimen, nijver poetsen en vegen, kloppen en wassen stellen dat je niet kunt zonder de allernieuwste bezem met opzetborsteltjes voor de moeilijk bereikbare hoekjes, fleurige nieuwe emmers, de allermodernste mop om te kunnen dweilen met de kraan open ;), sponzen, zemen en doekjes voor alle mogelijke karweitjes.
Gedachtig de kreet: Nieuwe bezems vegen schoon wordt ons vanalles aangepraat om de schoonmaak maar zo gemakkelijk mogelijk te maken.

index
Dat kan ook gerust met al het schoonmaakgerei wat je al bezit, zolang je emmertje niet voor gieter speelt en de bezem nog niet al te kaal is hoef je echt geen nieuw te kopen.

Scheelt alvast weer een heleboel  opruimen