de bierval

Je mag ook niks meer: Ik las vanochtend bij Gerlinde dat je zelfs geen slakken meer mag verdrinken in een bierval.

Nou deed ik dat toch al nooit want echte bierdrinkers, en zo kon ik man en zoon heus noemen, vinden het zonde van het bier, dat geef je niet aan slakken, dat drink je zelf.
Die enkele keer dat er hier bierflesje omviel, een volle dan, spraken de mannen altijd plechtig uit: ‘We hebben liever dat de Olle Grieze (de Martinitoren voor de niet groningers) omvalt dan ons pilsje’.

37953-abt bier

Sinds Knieperman niet meer drinkt en zoon niet meer thuis woont, heb ik zelfs helemaal geen pilsjes meer in huis, waarom zou ik ook. Niet voor de slakken in ieder geval, hoewel het een probaat middel heet te zijn.
Ik heb een andere manier gevonden om van de slakken af te komen:

De groene kliko zit vol ;), alle slakken die ‘k tegenkom verdwijnen in de bak, deksel erop en af naar de Stainkoel’n

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties

Zomers winterfruit of andersom

Eerlijk, ‘k weet nog steeds niet waarom ik het deed maar ik kocht eervorige week mandarijnen.
Ik, die altijd beweert dat je groente ( en het fruit, ook ) van ’t seizoen moet kopen, kocht geheel buiten het seizoen mandarijntjes, gedachtig de uitdrukking: ergens op de wereld is ’t nu vijf uur.

Toen het netje mandarijnen eenmaal in de kast lag, bleven ze daar stiekem liggen want ’t kon immers niks wezen, zomermandarijnen. Ik ging voor de meloen, da’s wel typisch zomerfruit.
8995921_m

Helaas, de meloen was en is, nog steeds niet lekker want onrijp en omdat je toch minstens twee maar liever drie stuks fruit per dag moet eten, begon ‘k met lange tanden aan de mandarijntjes.

En ze zijn echt zo lekker… waarschijnlijk omdat ze zo lang in de kast lagen 😉

 

Iets minder ongezond

Met deze temperaturen is een ijsje zoooo lekker, het enige probleem van dit ijskoude hapje is dat je er makkelijk teveel van krijgt.
‘k Weet best dat niet iedereen dat met me eens is maar die gigantische ijsjes, die teugenswoordig zo nodig schijnen te ‘moeten’, kan je niet bepaald gezond noemen.
Teveel vet, teveel zoet en niet onbelangrijk als je tenminste tijdens de zomerperiode geen zeekoe wilt worden, te calorierijk.
Ten Knieperhuize heb ‘k dat probleem ondervangen door …
mini-ijsjes van de Liedl (nee geen aandelen), de magnums onder de ijsjes maar dan de minivariant. Ze hebben ze in vruchten- en chocoladesmaakje, 12 stuks in een doosje.
 ijsje
De chocovariant is favoriet bij de ma, ik eet er liever een ‘fruitige’laag om en met al m’n kookkunsten ben ‘k nog niet zo bedreven in het ijsmaken dat ‘k de echte magnums naar de kroon durf te steken, tjah dan blijft er weinig anders over …
Natuurlijk nog niet supergezond maar vanwege het mini zijn, zijn de ijsjes wel meer dan de helft minder ongezond, je zou er zelfs twee op een dag kunnen nemen 😉

Nestdrang

Oh, ik heb jullie toch niet op ’t verkeerde been gezet 😉

Nee maar ’t is wel een soort van nestdrang, zo ongeveer een maand voor de vakantie, maakt niet uit welke vakantie, krijg ‘k er last van in de vorm van het doen van extra huishoudelijk werk. ’t Is niet dat we zo’n grote woning hebben dat ik daar een hele maand errug druk mee ben maar wekelijks één of twee huishoudelijke klusjes doen en in een maand tijd is de hele Knieperwoning van boven tot onder tot in de puntjes.

Noem het bizar, maar ‘k vind het plezierig om het huis schoon achter te laten voor ‘k op vakantie ga. En zelfs al ga ‘k niet weg, dan vin ‘k het heel plesant dat ik tijdens zo’n vakantie geen zware huishoudelijke klussen, zoals ramen wassen, de badkamer uit te mesten ofzo, hoef te doen.

Natuurlijk moeten er in de vakantieweken gerust klusjes plaatsvinden, vooral als ‘k toch thuis blijf maar het grove werk kan blijven liggen.
En dus ben ‘k nu bezig om wat kastjes uit te nemen, eigenlijk meer bovenop de kasten schoonmaken, de koelkast/vriezer te ontdooien, ramen lappen en misschien zelfs gordijnen wassen.

schoon

Gaan we wel weg tijdens de vakantie dan is ’t huis heerlijk schoon en opgeruimd bij thuiskomst, blijven we in de vakantie gewoon thuis, dan hoeven dergelijke klussen niet en kan ‘k nog meer genieten van m’n vrijheid.

Asperges vroeger en nu ;)

Die eerste keer asperges eten. Net geopereerd aan een blindedarm kreeg ‘k in ’t ziekenhuis, als zondagsmaal, in ’t seizoen, voor de allereerste keer…… asperges, uit een potje!

Dat PTSS heb ‘k jarenlang meegedragen. ‘k Liep met een grote boog om alles heen wat naar asperge rook, zelfs de asparagus als kamerplant vond ‘k maar niks.

En ‘k kan nog van m’n stuk raken als ‘k eraan denk dat ‘k jaren later zo’n slierterige asperge, opnieuw uit ’n potje, in een rolletje ham gewikkeld, in de mond stak, ieuw.

‘k Weet niet meer waar ‘k, tijdens een etentje, DE asperge, vers, bij het voorgerecht voorgeschoteld kreeg, die de ommekeer heeft ingezet. Misschien moet ‘k erbij zeggen dat het drie kleine stukjes waren en geen hele asperge. ‘k Wist niet wat ‘k in de mond stak tot een tafelgenoot, die hetzelfde voorgerecht had, een lyrische verhandeling hield over de combinatie gerookte zalm en asperge.

 

asperge

Sinds die heuglijke dag eet ‘k graag asperges, ’t kan verkeren nietwaar?

Sinds die heuglijke dag eet ‘k graag asperges, ’t kan verkeren nietwaar? Heerlijk op de klassieke manier met botersausje en ei, of met geraspte kaas, in een salade of met nieuwe aardappeltjes en een mootje zalm, in de soep, als kroket, of in een ‘hartige’ taart. Voor veel van de gerechten hoef je niet op zoek naar asperges van de AAA-klasse daar kunnen veel goedkoper de soepasperges voor gebruikt worden maar één ding: hoe je ook de asperges graag eet… ze moeten goed geschild zijn, liefst 2 keer rond, want… van die dradige schillen, smaken de lekkerste asperges een beetje bitter.

Pure snoeperij

Ze zijn er weer: hollandse aardbeien en lekker dat ze zijn! In de yoghurt, om zo te snoepen of als heerlijke aardbeiensoezen, een verwennerijtje bij de koffie (of thee).

Omdat ’t leuk is recepten te delen, hierbij ’t recept voor deze overheerlijke aardbeiensoesjes:
Voor de bakkersroom:
  • 4 ei-gelen,
  • 100 gram suiker,
  • zakje vanillesuiker,
  • 65 gram bloem
  • een halve liter melk.
Klop de dooiers met de suikers tot een crème, voeg al mixend de bloem beetje bij beetje toe, roer daarna de melk er in delen door. Breng het mengsel al roerend op een laag vuurtje aan de kook en laat het vijf minuutjes doorkoken. Zet intussen een bak met koud water klaar en laat daarin onder af en toe roeren de room afkoelen.
Voor het soezendeeg:
  • 45 gram roomboter,
  • een snuf (geen idee hoeveel dat precies is, ‘k ken alleen Snuf de hond) zout,
  • 100 ml water,
  • 60 gram bloem,
  • 2 eieren (voor ’t gemak niet gescheiden)
Breng het water met zout en boter aan de kook en voeg als alle boter goed gesmolten is de bloem in één keer toe, roer tot een gladde massa die makkelijk van de bodem van de pan loslaat. haal dan de pan van ’t vuur en roer er een ei door, roer het volgende ei er pas door als het eerste ei helemaal is opgenomen (die specifieke kookboekentaal, tss) Kieper het mengsel in een spuitzak en spuit er 8 torentjes van op een ingevette bakplaat. Schuif de plaat in een voorverwarmde (ongeveer 225C) oven en bak de soezen in een kwartiertje lekker gebruind. Laat ze in de oven afkoelen.
Snijd de soezen door en leg een paar in plakjes gesneden aardbeikes op de bodem, lepel er een toef bakkersroom op en daarna nog wat plakjes aardbei. Zet ’t dekseltje erop.

 

taart3
Bestrooi eventueel met poedersuiker, of maak een beetje glazuur van water en suiker en besmeer hiermee de soezen
Lekker joh!

Zelf doen, suiker maken

Dankzij ´n opruimerige actie onlangs kwam ik m´n zelfvoorzieningsbijbel weer tegen.

004

´k Wist heel zeker dat ´k het boek nooit wegdeed en zo ligt dit boek bij de stapel ´nog te willen’, in dit geval: lezen en uitproberen van de dingen die je zelf kan doen

Wat te denken van zelf suiker maken.
Eigenlijk voor de grap maar ´k heb mezelf voorgenomen om het toch dit najaar eens te proberen. Allereerst betekent dat: op zoek naar een suikerbiet, nou ja hoe moeilijk kan ’t zijn. De suikerfabriek staat hier hemelsbreed zo’n 1500, misschien 2000 meter verderop, dat geurtje ;-(.
De vrachtwagens gevuld met bieten denderen op zo’n 500 meter afstand van ons huis over de ringweg van Groningen en al die auto’s zijn zo afgeladen vol, daar valt nog wel eens een biet af. En ik mag een biet wezen maar wat je vindt mag je houwen, toch?
En dan maak je de biet schoon en perst het sap eruit, volgens John met een mangelmolen, ciderpers of autokrik. Oeps moeilijkheidje…. maar als ‘k nou zo’n biet zou raspen om daarna het sap eruit te persen onder een snijplank met daarop een steeds zwaarder wordende stapel boeken. (dat boek op de foto, je zou toch denken, ’t recept in ieder geval vlak bij de hand)

Daarna hoef je alleen nog het sap zodanig in te koken tot alle vloeistof is verdampt en je hebt pure, ongeraffineerde suiker.