Zelluf doen

Al jaren doe ik zelf de belastingaangifte nadat ‘k ten tijde van of kort na de aankoop van onze huidige woning eens via de vakbond de aangifte wilde laten verzorgen.
Het was nog in de tijd van de papieren aangiftes en toen ik met de door een vrijwilliger  ingevulde aangifte thuis kwam, besloot ik alles nog eens door te rekenen en na te pluizen.

Ik ben nog steeds blij dat ik dat deed!
Er zaten zoveel fouten in die aangifte dat de belastingdienst zomaar de FIOD op m’n dak had kunnen sturen vanwege valsheid in geschrifte, verkeerd geïnterpreteerde aftrekposten en foute optelsommen. Wat…. ik zou jarenlang extra gecontroleerd zijn door de dienst.

Ik heb het de vrijwilliger niet kwalijk genomen, ik was waarschijnlijk zijn allerlaarste klant ofzo, maar zelf de wijzigingen aangebracht en de aangifte ingestuurd.
Binnen no time was de belastingdienst akkoord en kreeg ik de voorlopige beschikking en teveel betaalde belasting terug.

boontjes
De moraal: zelfs als je denkt dat je de aangifte beter door iemand kan laten verzorgen, lees goed na voor jij je handtekening zet, het kan zomaar heel veel schelen. In ons geval ging het zo’n 20 jaar geleden om een kleine 3000 guldens en da’s serieus geld!

 

 

Twee bijen in een klap

Van de week leende ik voor de 27ste keer in 6 jaar geld uit. Via Kiva, dat is.

En zo keek ‘k ook maar eens goed naar m’n statistieken. In al die jaren heb ik totaal 675 dollars uitgeleend, die som had je zelf ook kunnen maken 😉

Van dat geld kwam er tot nu toe $537.49 terug en raakte ik $35.34 kwijt, voornamelijk vanwege wisselkoersverliezen. Van één lener is bekend dat zhij de lening niet terug zal betalen wegens faillissement ofzo iets.

Deze laatste lening die ‘k uitzette was aan een Boliviaanse, die graag haar honingbij-farm wil uitbreiden. Een goed idee!

b2d10c6fb00ba0f5717089a54b8561fc

Zo vang ik toch twee vliegen, euh bijen in één klap: ik help de bij en de boerin, en dat geeft toch een goed gevoel 🙂

 

 

Goedkoopje

Pfffffff, nadat ‘k gisteravond de laatste shoarmakruiden over de vegareepjes strooide. was ’t potje leeg. En dus werd er vanochtend een nieuwe mix gemaakt, volgens ’t oude recept en daarna was de nootmuskaat gewoon op. Omdat nootmuskaat over boontjes of in de gehaktbal toch wel erg lekker is en ik langs de toko wilde moest dat geen groot probleem zijn.

Helaas, bij de toko hadden ze alleen maar 250 grams zakken nootmuskaat of muskaatnoten te koop. Nou was ‘k stiekum wel van plan noten aan te schaffen, verser nootmuskaat dan zelfgeraspt kan je natuurlijk niet krijgen, toch vond ‘k een bakje waar 10 stuks in zaten best veel en ook van de prijs was ‘k niet erg gecharmeerd € 4,25 en om per 250 gram meer dan een tientje neer te leggen is helemaal niet grappig..

250px-muskatnuss

En zo stond ‘k, ondanks dat ‘k dat liever niet wil, op een zaterdag, alle kassa’s open en natuurlijk rijen en rijen wachtenden want: weekend 😦  met alleen één zakje en daarin 4 stuks muskaatnoten voor € 1,25 bij appie in de rij.

Zelf verzekeren is best lastig

Vorige week kwam Knieperzoon er achter dat ie toch wel erg karig verzekerd was, wat zorgverzekering betreft.

Dankzij een aan gort getrapte knie, ik blogde daar al vaker over, en een kapotte rug, iets met overbelasting tijdens een stageperiode is het voor hem wel van belang dat hij verzekerd is van een ruime vergoeding voor fysiotherapie. Z’n loon is nog niet zo riant dat ie daarmee ongelimiteerd fysio kan betalen.

Toen ie nog ‘thuis’ woonde kon hij mee op onze polis en wij zijn best ruim aanvullend verzekerd ook al omdat we veel en soms graag gebruik maken van fysio. Toen zoon op zichzelf ging wonen, kon ie nog tot het einde van het jaar, noem het maar meeliften op onze polis maar werd deze gesplitst en zoon zou in november z’n eigen keuzes moeten gaan maken.
Dat laatste deed zoon dus niet en zo bleek Knieperzoon alleen maar heel erg basis verzekerd te zijn.
index
Inmiddels heeft zoon z’n pakket al voor 2018 aangepast en nu denk ik zomaar dat ie veeeeeeel te vroeg is 😉

 

Beleggen: gokje!

Halverwege de jaren 90 was het zomaar gebruikelijk dat ‘de gewone man’ ging beleggen. Verzekeringsmaatschappijen en banken bedachten beleggingsproducten voor iedereen en ze adverteerden met geweldige rendementen, van de slogan: in het verleden behaalde resultaten geven geen garantie voor de toekomst, had nog niemand ooit gehoord.

En ja hoor, ik trapte er ook in, 20 jaar lang maandelijks 100 gulden inleggen in een beleggingsfonds om daarmee mee te doen aan de beleggingsrage.

Vandaag kreeg ik een bijna-dreigbrief met de tekst: Groot risico dat uw beleggersverzekering minder waarde opbouwt dan verwacht met de daarbij horende  onvermijdelijke vraag of het product nog aangepast moet worden.

images

Nou nee, ik heb vorig jaar aangegeven dat ik redelijk neutraal wilde beleggen, de koersen van dit fonds gingen netaan weer zo’n beetje omhoog na een aantal jaren de inleg te hebben zien verdampen, dus ik was al blij met een totaal rendement van zo’n 3% per jaar.

En eigenlijk ben ik dat nog steeds daarom heb ‘k de verzekering niet verder omgezet, volgend jaar krijgen we uitgekeerd, ik ga met het bedrag wat er nu in de pot zit niet gokken.

 

’n Dwingende uitnodiging

De eerst blauwe envelop lag vandaag op de mat, voorlopig hoeft alleen de manlief gehoor te geven aan de dwingende uitnodiging tot het doen van aangifte 🙂
Ik verwacht dat de brief met mijn uitnodiging wel heel snel er achteraan zal komen.

 

index
Inmiddels heb ik bijna alle benodigde paperassen verzameld behalve dat onze (ex)hypotheekverstrekker nog geen jaaroverzicht heeft gestuurd. Zou het zo heel erg moeilijk zijn om een jaaroverzicht in elkaar te draaien? Er is natuurlijk nogal wat gewijzigd, we hebben geen eens een hypotheek meer, of zou De Bank om die reden ons niet meer kunnen vinden?

Gelukkig heb ‘k nog tot 1 maart voor de vooringevulde aangifte klaarstaat en zolang wil ‘k gerust wachten op én de uitnodiging en het jaaroverzicht.

 

Waardevermindering

Leuk om officieel te weten dat mijn ochtendjas van 15 jaar oud die ooit wel 25 guldens kostte niets meer waard is!

Vanochtend las ik bij In10jaar FO over de waardevermindering van spullen en hoe anders men er in staat als het om de eigen spulletjes gaat. Natuurlijk is jouw driezitter voor jou meer waard dan de dagwaarde die een verzekeringsmij uitkeert ingeval van brandschade. Bij onderverzekering, bijvoorbeeld 25% te laag verzekerd, dan krijg je ook nog eens een kwart minder dan de dagwaarde uitgekeerd. Oh, ook oververzekeren helpt trouwens niet echt om genoeg geld uitgekeerd te krijgen om alles nieuw te kopen als je tegen dagwaarde verzekert bent.
Het kan dus gunstig zijn een verzekering te zoeken die uitgaat van nieuwwaarde (liefst met indexering) mocht je onverhoopt schade krijgen. Alle spullen die je nieuw hebt gekocht, zijn eenmaal uit de winkel gedragen per direct 25% minder waard, want tweedehands maar als je na een brand alles opnieuw moet aanschaffen moet je wel rekening houden met nieuwe prijzen.
Zo hebben wij onze inboedelverzekering gesteld op wel € 50000,00 tegen nieuwwaarde, niet dat ik denk dat het huisraad nog zoveel waard is maar gerekend met de inboedelwaardemeter van verzekeraars.

index

Dat klinkt als een enorm bedrag en dat is het ook maar begin maar eens te tellen met alleen al je keukenattributen of je kleding. Hou er dan ook nog eens rekening mee dat je, zeker in geval van brand vrij snel van allerlei nieuw moet kopen en je geen tijd hebt om te wikken en wegen of het niet goedkoper kan, dan zit je zomaar aan zo’n bedrag.

Natuurlijk is het geinig om eens redelijk objectief volgens een dagwaardemeter te kijken wat jouw spulletjes precies waard zijn maar laat je niet verleiden om deze cijfers als basis voor je inboedelverzekering te gebruiken.