Pas of te onpas

Eén van de dingen waar ik niet van beschuldigd kan worden is het kopen bij lingeriewinkels. Ik vind het niet leuk als ‘k daar in een kleedhokje waar je je kont niet kan keren een beha moet passen. Het licht in die hokjes is vooral niet flatteus, de spiegels onder de tl-verlichting zijn genadeloos niets-verhullend en tot overmaat van ramp is daar die verkoopster die zonder enige gene het gordijntje opentrekt en daar sta je dan met ontbloot bovenlijf voor de hele goegemeente je ooit pronte pompoms in een beha te frutten.
Als je pech hebt staat zo’n muts luidop te verkondigen dat jouw voorgevel ook niet meer bij de jongste hoort, dat het vroegâh toch echt kwieker leek en dat je toch maar beter voor meer ondersteuning en liefst met maagband kan gaan om kwabbetjes weg te werken.

images

Alsof je dat zelf niet weet!

Om al die redenen koop ik een nieuwe beha meestal bij de hollandse eenheidsprijzen maatschappij amsterdam. Daar hebben ze geeneens pashokjes en de man of vrouw bij de kassa behandelt jouw beha alsof ’t de zoveelste halve rookworst is die ie vandaag moet afrekenen.

Thuis kan je dan op je gemak in de slaap- of badkamer je nieuwe beha passen, een shirtje erover om nog beter enkele onvolkomenheden van het lijf te verhullen en mocht het gevaarte niet passen, dan ruil je um om voor net één maatje groter of kleiner.

Wel zo fijn!

 

 

Omgekeerd boodschappen doen

Ik blog inmiddels al een aantal jaren en ‘k lees nog langer mee en ooit, vraag me niet meer hoe lang geleden en waar ik het las, las ‘k een blog met tips om te besparen op de boodschappen.

Al die tips zijn wel bekend:

  • Kruip door de super, de goedkoopste producten liggen meest onder in de schappen.
  • Let op de kiloprijzen, supermarkten zijn niet alleen verplicht om de prijzen van de producten te vermelden maar ook de prijzen om te rekenen naar kiloprijzen. En ik verzeker je daar zit nogal een verschil in, de pijnboompitten die bij de saladebar liggen zijn zomaar drie keer zo duur per kilo dan wanneer ze bij de bakproducten liggen (of omgekeerd).
  • Neem een mandje in plaats van een boodschappenkar, het gewicht aan je arm weerhoudt je van teveel te kopen ( dat gaat bij mij ook nog wel eens mis, zelfs als ‘k denk dat ik voor één artikel de winkel in loop, kom ik gemakkelijk met de armen vol die winkel uit en probeer dan maar eens al die boodschappen in de fietstas te wurmen 😉 )
  • Kijk in de bak met afgeprijsde spullen, het komt nogal eens voor dat en fabrikant de verpakking vernieuwd en dat de verouderde doosjes of blikjes met een flinke korting verkocht worden.
  • Zoek naar de ‘weggooien is zonde’ stickers, ’t scheelt zomaar 30 tot 35 % op de oorspronkelijke prijs en of het brood nu een halve dag oud is of een hele dag, volgens mij proef je dat amper, alleen met vis ben ik een mietje dan zoek ik achterin het schap naar de meest verse producten of ‘k ga voor diepvries.
  • Let op de kassabon en controleer deze in de winkel nog, soms komt de sleet erop, op zo’n gewoonte en zo betaalde ik vorige week wel 5 pakjes halloumi terwijl ‘k toch heus maar 4 pakjes meenam, pas thuis kwam ‘k erachter en dan is het te laat om terug te gaan, de (super)marktleider ziet je aankomen ;(
Boodschappen-1.0

zo niet dus 😉

Maar de allerleukste tip die ik ooit las, om weer terug te komen op mijn inleiding, was:

Ga andersom boodschappen doen, maw gooi je mandje vol, helemaal vol, tot je bij de kassa bent, loop dan de omgekeerde richting en leg alles wat je niet nodig bent weer terug.
Denk niet dat dat gek is, je doet het ook bij de webwinkel immers, je virtuele mandje volgooien en dan vervolgens zonder aankopen die webshop verlaten en vertel me niet dat jij dat nooooooooit zou doen!

 

 

Net te lui

Hoe het kan weet ik zo net niet maar als ‘k vakantie heb denkt de manlief mij een plezier te doen door dagelijks voor te stellen even naar de stad of anderszins op stap te gaan.

stappen
En dat terwijl ik me prima binnenshuis kan vermaken, geef me een boek of een spelletje wordfeud (familyfarm mag ook) en mij zal je niet horen.

Op pad als in beweging komen, dus een flinke wandeling of een stuk fietsen vind ik prima maar om nou telkens een rondje bouwmarkten, tuincentra of meubelboulevard te moeten doen, daar raak ‘k echt moe van. Natuurlijk kan ‘k wel van alles verzinnen om te kopen maar iemand die voor een verjaardag al moeite moet doen om een verlanglijstje te maken die moet je niet aan de haren allerlei winkels in slepen.

Ik ben er tijdens vakanties net even te lui voor, denk ‘k om steeds maar weer van alles te moeten!

 

 

 

Het staat er toch echt…..

Tweede halve prijs, dat klonk als muziek in m’n oren! En omdat ‘k toch nieuw beddegoed moest hebben, we gaan van bedmaat 140 naar 180, zocht ‘k nieuw spul bij de hollandse eenheidsprijzen maatschappij amsterdam.

‘k Bestelde, online, twee moltons en twee stuks hoeslakens, af te halen en te betalen in de winkel. Maar het te betalen bedrag klopte niet, dacht ik.

De moltons kostten € 25 en de hoeslakens € 17,50 en ondanks dat de tweede voor de helft van ’t geld was, kwam ‘k niet op een bedrag van € 67,50, ik niet de eenheidsprijzen maatschappij wel en dus annuleerde ‘k de aankoop.

stempel_bulk_2e_halve_prijs

Na nog eens de voorwaarden gelezen te hebben en nu goed, zag ‘k dat de tweede voor half geld gold voor het goedkoopste artikel, oooooooh toen werd het me duidelijk. Voor de moltons moest ik de volle mep betalen en de hoeslakens waren allebei, per stuk € 8,75 (de helft van die 17.50) Ja zo kwam ‘k ook op € 67,50.

Maar dat was ‘k niet van plan en dus bestelde ik eerst de moltons (25+12,50) en vijf minuten later de hoeslakens (17,50 + 8,75).
Door de spullen apart te bestellen, scheelde me dat 3,75 aan korting. ’t Is geen wereldschokkend bedrag maar ‘k heb niet graag het gevoel teveel te betalen.

In de winkel zou ‘k waarschijnlijk ook twee keer langs de kassa gaan om een dergelijke korting te verzilveren.

Zou ik nu de enige zijn die dat doet?