Museum

Wij fietsen graag en vandaag was een uitgelezen dag om te gaan fietsen. Maar ongeveer 43 kilometer fietsen is voor mijn zitvlak een heuse uitdaging, zeker als je niet dagelijks zulke afstanden fietst.

Nadat we vorige week in Ootmarsum een openluchtmuseum bezochten, moest het er voor Knieperman toch van komen, ook in ’t Groningse zo’n museum te bezoeken. Vandaag deden we dat dus, op fietse naar Warffum 21,5 kilometer heen en natuurlijk ook weer terug.

Gelukkig konden we halverwege een rondje lopen en een bakkie doen in ’t Hoogeland museum in Warffum.

Niet alleen het museum is interessant, het toont het leven in Grunniger dorpen rond de vorige eeuwwisseling, ook de wisselende tentoonstellingen, op moment van bloggen de tentoonstelling Art shock van onder andere Huib van der Stelt en anderen en het zal je niet verbazen dat deze tentoonstelling de aardbevingsproblematiek op een heel bijzondere manier belicht.

Boerderij-.jpg

Mocht je in de buurt zijn: ik kan het museum aanbevelen!

 

 

kwijt

Zit op ’t peerd en zocht er om!

Deze uitdrukking bezigde m’n moeder vaak als één van ons uit kwijt was en het eigenlijk op een heel voor de hand liggende plek terug vond.
Ik wilde vanmiddag maar dat ‘k zoiets tegen mezelf kon zeggen! We hadden het plan opgevat om een flinke fietstocht te maken, liefst voor het noodweer uit en een beetje op tijd vertrekken zou dan logisch zijn.

En toen was ‘k mijn fietssleutel kwijt, sinds er ooit eens bij de buren twee bromscooters uit de schuur zijn gejat, zetten wij onze fietsen zelfs in de schuur op slot. Ik pakte dus de fietssleutels uit het bakje, manlief deed de huisdeur op slot en toen ‘k m’n fiets uit de schuur wilde rijden was de sleutel kwijt.

Zoeken in fietstassen, het pad tussen huisdeur en schuur uitgekamd, dan toch maar terug naar binnen, jaszakken overhoop, tassen doorgewoeld, tot zelfs de broek, die ‘k bij m’n laatste fietstocht droeg, uit de was gevist om de zakken te controleren, nergens was mijn fietssleutel te bekennen. Maar we wilde graag fietsen en liefst nog voor de bui los zou barsten daarom de reservesleutel gezocht, die lag wel precies op de plek waar ie zou moeten liggen en de fiets losgemaakt.

Toen ‘k de fiets eenmaal uit de schuur had, bleek dat de sleutel op onverklaarbare wijze uit m’n hand en precies achter een stuk tuingereedschap was gevallen.

Ik had werkelijk heel even gedacht dat er ergens een steekje los was geraakt, gelukkig viel dat nogal mee 😉

 

 

Vroeg op

De eerste echte vakantiedag en dan gaat de wekker een uur eerder dan op een normale werkdag. Huh!

Jawel, echt waar. Dankzij het verbeteren van het spoorwegtraject Groningen – Assen, of beter gezegd Groningen – Schiphol ligt het treinverkeer deze hele week plat als in GEEN TREINEN vanaf station Groningen naar Assen of Leer. De andere kant op naar Leeuwarden of Roodeschool dat gaat nog maar daar moet je dan wel toevallig naar toe willen. De NS zet bussen in, wordt er dan omgeroepen bij werkzaamheden aan ’t spoor. Ja dat hebben we ooit eens beleefd, er kwam wel één hele bus voor drie treintoestellen.

ns

In ieder geval zou Knieperdochter vanochtend vliegen vanaf Schiphol en het plan was om met de trein te gaan tot er een paar maanden geleden bekend werd gemaakt dat het treinverkeer van en naar Groningen gestremd zou zijn, precies vanaf vandaag.
Hulptroepen, ‘ik’, zei de gek, werden ingeschakeld en mams is niet zo goed of het wicht werd vanochtend naar Schiphol gebracht, om 7 uur zaten we in de auto om ’t kind om 9 uur af te zetten.

’t Blijven toch je kinderen hè?
We hebben er zelf maar direct een uitstapje van gemaakt, ’t is per slot wel vakantie.

 

Kans op een uitstapje

Al sinds ‘k bij de huidige werkgever werk, waarom zou ie anders werkgever genoemd worden maar dat terzijde, heb ik een klantenpas op naam van de groothandel. Op mijn naam niet op naam van de groothandel, OK ik ben nogal melig vandaag. Zou ’t misschien de eerste vakantiedag zijn? 🙂

Vroegâh leefde ik in de veronderstelling dat het kopen bij de groothandel veel voordeliger zou zijn. In mijn omgeving hoorde ik ook vaak dergelijke geluiden. “Oh jo, dat halen wij bij de groothandel, veeeeeeeeel goedkoper”
Dat vind ik nogal tegenvallen!

stock-website

En dat kan twee oorzaken hebben; allereerst let ik al sinds jaren op de kiloprijzen, ik vind het ook niks dat supermarkten hun groenten per stuk verkopen. Ik heb het graag afgewogen, dan ben ‘k zeker dat ik een eerlijke prijs betaal.
De tweede oorzaak dat ‘k een groothandel niks voordeliger vind, is misschien wel dat ‘k niets heb met de A-merken die er in bij de groothandel volop in de schappen liggen, doe mij maar het eigenmerk van de winkel waar ‘k op dat moment m’n boodschappen haal, da’s vaak nogal wat voordeliger.

Voor morgenochtend heb ‘k een afspraakje met zoon staan, hij wil graag bij de groothandel wat spullen halen en omdat ik een pasje heb, mag ik mee (moet ik mee, anders geraakt hij niet binnen).

De kans dat ik iets koop, acht ik nihil. Maar de kans op een uitstapje met zoon, die kans laat ik niet schieten 😉
Da’s kansberekening met een knipoog

 

Zelf vergelijkend warenonderzoek doen

Vorig jaar bedachten en regelden we op donderdag of woensdag dat we nog dat weekend een hotelletje boekten ergens in Duitsland. Dat ging prima maar we moesten wel een beetje de steden ontwijken omdat we zo kort voor tijd geen milieuvignet meer konden bemachtigen.

Dat wilde ik dit jaar niet opnieuw beleven en daarom ging ‘k vandaag op zoek naar zo’n vignet. Gelukkig kan je bij diverse sites terecht, waaronder ook onze algemene nederlandse wielrijdersbond. (Die naam zou zomaar voer kunnen zijn voor een hele blogpost, iig heeft ’t weinig te maken met wielrijders, daar is de tour de France goed voor). Die organisatie is vertrouwd maar toch kocht ik daar geen vignet. Het stoorde me dat er geen prijzen vermeld waren, jawel misschien als ‘k eerst het hele aanvraagformulier had ingevuld en doorgeklikt om er op het eind achter te komen wat zo’n  vignet kostte dat vond ‘k teveel gevraagd.

Ik kocht mijn vignet simpel en goedkoop bij de eerste de beste webwinkel die zo’n vignet aanbood om er later achter te komen dat er tot wel € 32,00 gevraagd wordt voor zo’n l.llig stickertje. Het kan dus zeker lonen om een paar sites door te spitten want het mijne kostte netaan € 12,50.

csm_Gruen-SK_de15193b9f

En daarmee kan ‘k zonder kans op een boete, die ook gemakkelijk op kan lopen tot tachtig eurootjes door heel het buurland kachelen rijden

 

 

 

‘Uit eten’

Zo een week of wat geleden nodigde zoon ons uit om ’s avonds bij hem een vorkje mee te pikken, ofwel hij wilde hamburgers maken en had gewoon te veel gehakt ingeslagen om in z’n eentje op te eten. Een broodje hamburger eten wij gewoon met de handen, zeker als we onder mekaar zijn. Dus dat vorkje meepikken kan je gerust met wat zout nemen.

Oh we kunnen heus netjes met mes, vork en ander bestek eten, we snijden onze aardappelen niet met een mes, we kluiven niet op een t-bonesteak, we slurpen de soep niet en we likken al helemaal geen borden uit. (Ik had ooit een vriendje die ik dat zag doen, die vriendschap was daarna OVER, getver wat is dat toch smerig)

Maar het verhaal ging over hamburgers eten en dan meer nog over het gehakt waar de burger van was gemaakt. Zoon had een pakje van 500 gram gehakt gekocht bij de super, ik zal niet zeggen welke super want mijn ervaring van gehakt gekocht bij een supermarkt is dat het meestal heel waterig gehakt is.
Van zo’n pakje van 500 gram bleef net genoeg vlees over om 3 hamburgers te maken en dan waren ’t geen eens grote burgers.

hamburger
Zelf koop ‘k het vlees bij schotse hooglanders en daarvan vind ik na het bakken nagenoeg geen vocht terug. Met andere woorden, daar koop je vlees zoals vlees bedoeld is 😉

Toch is ’t hartstikke leuk om af en toe bij je kinderen te eten!