Binnenste buiten

Een gevleugelde uitspraak van opa’s en oma’s die vinden dat we tegenwoordig te veel wassen, is: Vroeger droegen we onze onderbroek een hele week en de volgende week werd ie omgedraaid (binnenste buiten denk ‘k toch, ’t achterste voor draagt verdraaid vervelend).

was

En dan volg je netjes de wasvoorschriften die aangeven dat broeken liefst omgedraaid en met de ritsen dicht gewassen moet worden, truitjes en shirts hoeven alleen maar binnenste buiten gedraaid en dus droog je de shirts en broeken ook zo.

Halverwege de ochtend kwam ‘k er achter dat ‘k m’n truitje omgedraaid/binnenstebuiten droeg. Ja ik wel….

cadeaubonnen, leuk of last

Zo’n drie jaar geleden bracht ik een, nog net geen jaar oud, horloge terug naar de juwelier. In dat net geen jaar waren de batterijen 4 keer vervangen en toen had ik het helemaal gehad, ik zou dat horloge wel eens eventjes terugbrengen, geld terug hoefde niet eens als ‘ze’ bij de juwelier maar een aantekening maakten dat het horloge waarschijnlijk een maandagochtendexemplaar was en dat ‘ze’ ook de fabrikant van de klachten op de hoogte wilden brengen.

Het was gewoon een regelrechte miskoop!

Heel netjes kreeg ik toch WEL het aankoopbedrag terug in de vorm van een cadeaukaart en die bon heb ‘k nog steeds in m’n mapje zitten. Gelukkig staat er geen datum op maar het mag duidelijk zijn; ik ben het vertrouwen in die bewuste juweliersketen kwijt! Ik koop er nooit meer.

Vorige week kwam ‘k het kaartje weer tegen maar een horloge zou ‘k toch niet meer kopen en verder heb ik geen wensen als het om sieraden gaat. En toch, om nou dat tegoed niet op te maken is ook zowat!

index

Grmbl, ik heb toch zo’n hekel aan dergelijke cadeaukaarten.

Heksenhaar

‘k Vraag me in alle ernst af waar ze toch zo snel vandaan komen, de laatste jaren steken ze letterlijk en figuurlijk steeds vaker de kop op. Vanochtend bij ’t plamuren optutten van ’t gezicht en het nazien (dat lukt pas goed met bril op de neus) of de vouwen en vlekjes heel precies zijn weggepoetst, was ie er nog niet. Echt niet!

Vanmiddag ineens wel….

zo’n dikke zwarte haar, heksenhaar 😉 die bij voorkeur ergens op je gezicht verschijnt, liefst ook nog op een wrat of op zo’n dikke moedervlek. Zo eentje had ik dus op m’n bovenlip en niemand die me waarschuwde 😦 , ik moest hem zelf ontdekken en hoe lang heb ik daarmee voor gek gelopen.

heks

Gelukkig heb ik op enkele sproeten na geen vlekken of wratten in ‘t gezicht en nog gelukkiger heb ik op kantoor zoiets als een toilettasje met daarin voor voorkomende gevallen, een pincet.

Je moet ook overal op voorbereid zijn.

 

Hier word ik niet vrolijk van

Verdulleme, let ik d’r op geen verzorgingsproducten met micro beads te kopen, blijkt uit onderzoek dat het wassen van je fleeceshirt minstens evenveel schade aanricht, sterker wij eten zelfs al onze eigen kleding op.  OK dat doen we dan via een omweg maar evengoed!

cbhippowebsite plcl

Natuurlijk wist ik ook al wel dat een paar sokken behandeld met een antitranspirant vuilwerend middel (de zgn nano-coatings) niet erg milieuvriendelijk zijn en als ‘k het kan voorkomen koop ik zulke producten ook niet en ik probeerde er al op te letten liefst kleding te kopen van natuurlijke materialen zoals katoen, linnen en wol.

Ik heb wel bijvoorbeeld een, nu niet meer zo’n heerlijk, fleece vest, ik draag het du moment van ’t bloggen zelfs, lekker warm, gekocht in Seattle van chinese makelij dus zo wie zo al heel milieubelastend maar ja zomaar weggooien is ook wat. Goed ik blijf het ding zolang dragen tot ie al rottend van m’n lijf stinkt, vooral niet meer wassen dat ding want dan verpest ik nog meer dan ‘k nu al doe.

Grmbl, soms zou ‘k wel willen niet zo op de hoogte zou zijn met dergelijke onderzoeken.

Asperges vroeger en nu ;)

Die eerste keer asperges eten. Net geopereerd aan een blindedarm kreeg ‘k in ’t ziekenhuis, als zondagsmaal, in ’t seizoen, voor de allereerste keer…… asperges, uit een potje!

Dat PTSS heb ‘k jarenlang meegedragen. ‘k Liep met een grote boog om alles heen wat naar asperge rook, zelfs de asparagus als kamerplant vond ‘k maar niks.

En ‘k kan nog van m’n stuk raken als ‘k eraan denk dat ‘k jaren later zo’n slierterige asperge, opnieuw uit ’n potje, in een rolletje ham gewikkeld, in de mond stak, ieuw.

‘k Weet niet meer waar ‘k, tijdens een etentje, DE asperge, vers, bij het voorgerecht voorgeschoteld kreeg, die de ommekeer heeft ingezet. Misschien moet ‘k erbij zeggen dat het drie kleine stukjes waren en geen hele asperge. ‘k Wist niet wat ‘k in de mond stak tot een tafelgenoot, die hetzelfde voorgerecht had, een lyrische verhandeling hield over de combinatie gerookte zalm en asperge.

 

asperge

Sinds die heuglijke dag eet ‘k graag asperges, ’t kan verkeren nietwaar?

Sinds die heuglijke dag eet ‘k graag asperges, ’t kan verkeren nietwaar? Heerlijk op de klassieke manier met botersausje en ei, of met geraspte kaas, in een salade of met nieuwe aardappeltjes en een mootje zalm, in de soep, als kroket, of in een ‘hartige’ taart. Voor veel van de gerechten hoef je niet op zoek naar asperges van de AAA-klasse daar kunnen veel goedkoper de soepasperges voor gebruikt worden maar één ding: hoe je ook de asperges graag eet… ze moeten goed geschild zijn, liefst 2 keer rond, want… van die dradige schillen, smaken de lekkerste asperges een beetje bitter.

Zere been

Nou schop ik vast en zeker mensen tegen ’t zere been maar ik vind de viering van bevrijdingsdag een farce. Tuurlijk het is heel erg wat er in de 2e WO is gebeurd en dat mag ook niet vergeten worden maar heel toevallig liepen man en ik afgelopen weekend over het Selwerderhof, een parkachtige begraafplaats in onze woonplaats en daar liepen we langs het Indiëmonument. Een monument om de jonge mannen te herdenken die tijdens de politionele acties in Indonesië zijn omgekomen.
Wij hier in Nederland waren net, nog geen 4 jaar bevrijd, toen onze regering het nodig achtte dat de mensen in Indonesië weer onder het nederlandse gezag kwamen.

4-5mei

Wat een vrijheid hè, die ‘feestelijke’ vrijheid gold kennelijk alleen voor de nederlanders hier, voor de koloniën werd daar heel anders over gedacht.