Iets met peulvruchten

Om de kou uit de lucht te werken maar meer nog vanwege het jaar van de peulvrucht, bedacht ik, bonensoep te maken. En dat was me toch lekkerrrrr…

zwartoogboontjes
Daarom hier het recept voor een vegan bonensoep:
Je hebt nodig:
50 gram sojabrokjes (de fijne soort), 10 minuutjes geweekt in heet water
1 flinke ui, gesnipperd
1 stevige preistok, fijngesneden
2 tenen knoflook, gesnipperd
een kwart knolselderij, in blokjes
250 gram gare bonen (‘k had knipoog zwartoogboontjes)
1 à 2 eetlepels zelfgemaakte bouillon of vier bouillonblokjes
een flinke scheut olie
75 gram rijst
Verhit een stevige pan op hoog vuur en giet de olie erbij (‘k gebruikte raapzaadolie), fruit de ui, knoflook en prei tot alles glazig maar vooral niet zwart ziet, giet er dan een liter heet water bij en voeg de bouillon(blokjes) toe. Als de soep kookt voeg je de blokjes knolselderij, de rijst en de sojabrokjes toe. Breng alles nog eens aan de kook en laat ongeveer 15 minuten pruttelen.
Omdat ‘k in augustus of september een knolselderij met loof kon kopen en de blaadjes en stengeltjes apart had ingevroren kon ‘k de bonensoep garneren met wat selderijgroen.
Advertenties

Herfstig snoepen met hazelnoten

Ik ben gek op taart, gelukkig ben ‘k daarin niet de enige, de hele familje helpt graag en goed mee als het erom gaat een taart soldaat te maken.

’t Kan ook zijn dat het zo lekker rook en daarom onweerstaanbaar was. Want ’t is weer niet gelukt om de taart op een schaal te presenteren zonder dat er al in ‘gehakt’ was.

taart1
’t Is in ieder geval een taart geworden die, voor mensen die op moeten passen met gluten, ook prima te verteren is.
Je hebt nodig:

35 gram cacaopoeder
80 ml heet water
150 gram pure chocolade, gesmolten
150 gram gesmolten boter
100 ml agavesiroop
125 gram hazelnootmeel, te koop bij natuurvoedingswinkels ( zelf hazelnoten malen kan ook maar ik kocht ’t bij  Liedel in Bunde)
4 eieren, volgens het recept gesplitst, maar daar ben ik zelfs met een eischeider niet handig in dus dat laat ik gewoon
1 eetlepel cacaopoeder (extra)
Verwarm de oven voor op 180C en vet een taartvorm in, bekleed de vorm met bakpapier, of gebruik de siliconenvorm zonder al die extra handelingen.
Roer cacaopoeder door het hete water tot je een glad papje hebt en roer daarna chocolade, boter, siroop en hazelnootmeel erdoor.
Daarna pak ik de mixer erbij en mix één voor één de eieren erdoor. Schenk het beslag in de vorm en bak de taart ongeveer 1 uur in de oven of tot de taart stevig is. (bij mij was 45 minuten ruim genoeg) dan is nog een beetje fudgy.
Laat de taart 15 minuten staan en haal hem uit de vorm. Strooi er voor het serveren nog wat cacaopoeder over. (of toefjes slagroom en hagelslag, ach bedenk de garnering ook lekker zelluf)

Volgens de schuldigen wassie errug lekker!

Andijviestamp maar dan anders

Twee kookboeken die ‘k in een lang verleden tijd kocht waren ‘Eten van moeder Aarde’ en ‘Recepten van moeder Aarde’. Ik werkte destijds in een boekhandel/huishoudspeciaalzaak en streefde een vegetarische leefstijl na. Dat was nog vrij lastig want m’n moeder was niet te overtuigen van het nut. Zij was helemaal van het: “vlees, mevrouw, u weet toch?? wel waarom”. Bovendien, met een vader die melkveehouder was, was het not done dat één van de kinderen geen vlees bliefde.
kook
Eén van de eerste recepten die ‘k, een jaar of twee later en pas op kamers wonend, uitprobeerde was ‘Andijvie met rijst’
Ik was nooit zo gecharmeerd van de andijvie, zoals m’n moeder dat kookte (met een maïzenapapje) maar bijvoorbeeld een andijviestamppot daarvoor kon je me wakker maken.
En als beginnend kokkie kwam een gemakkelijk en goedkoop, vegetarisch recept natuurlijk prima van pas.
Wat gebruik je ervoor:
1 struik andijvie
1 kop rijst
1/2 kop geraspte kaas (of in kleine blokjes)
2 uien
knoflook naar smaak
beetje olie
tamari of shoyu (maar gewone sojasaus kan natuurlijk ook)
Was de andijvie en snijd ze in reepjes, snipper de uien en knoflook en kook de rijst zoals je gewend bent.
Fruit in een braadpan of wok ui en knoflook in de olie tot de uien glazig zien. Voeg andijvie en toe en laat de groente slinken. Roer de rijst en kaas erdoor en breng op smaak met tamari.
Laat alles goed warm worden en eet smakelijk.
Ook nu maak ‘k het gerecht nog af en toe, gewoon omdat ’t zo heerlijk simpel is.

Niet snel aangebrand

Tssssss, ik had ’t mezelf ook gemakkelijk kunnen maken en voorgekookte en alvast geschilde rode biet kunnen kopen. Dat deed ‘k niet en daarom rook het Knieperhuis gisteren naar drooggekookte en aangebrande bieten met een vleugje geschroeide aarde. En ik had er nog wel bijna een liter water bij gedaan.

Tja dan moe’j maar opletten als je bietjes kookt. Ze hebben van zichzelf een vrij lange kooktijd nodig en als je ze dan vergeet, verkookt het water vanzelf, daar hoef je niet veel aan te doen.

rode-biet-1-s-d-698

Pas toen de schroeilucht mijn neus bereikte, kon ‘k de geur nog niet eens precies plaatsen, tot het ineens tot me doordrong dat het de bietjes wel moesten zijn.
Nog een gelukje dat ’t geen spruitjes waren 😉

 

 

Variatie op appelmoes

Tegenswoordig is ’t allemaal eenheidsworst wat we op ’t bord gekwakt krijgen. Neem nou appelmoes, welk merk je ook koopt, ’t spul is licht zurig met een heleboel zoet (lees suikers die soms ook nog van een bedenkelijke kwaliteit zijn) en voor de kleur een kers die eigenlijk op de taart hoort maar door een hotelketen is gepromoveerd tot kers op de appelmoes.

’t Hoofdingrediënt, de appel is ondergeschikt gemaakt aan de nukken en grollen van de voedingsmiddelenindustrie

Als ‘k, voor ’t lekker of omdat de appels anders bijna van de schaal wandelen, zelf appelmoes maak is de smaak elke keer anders maar appel, die proef je. De ene keer gebruik ‘k die zure groene granny’s terwijl ‘k bij een andere poging tot ’t maken van appelmoes gebruik maak van jonasgold of gouden renetten. Soms kook ‘k ze met suiker en kaneel, een andere keer met een scheutje gembersiroop. Die laatste mag geloof ‘k, niet eens appelmoes heten maar zou appelpuree genoemd moeten worden. ‘k Heb me ooit ‘ns laten vertellen dat er volgens de nederlandse voedingsmiddelenwet alleen ‘appelmoes’ op een pot appelmoes mag staan als er tenminste een bepaald percentage suiker inzit, anders gezegd: de term appelmoes wordt beschermd door de suiker(industrie).

Gelukkig kan ‘k met de recepten van m’n kookboeken alle kanten op, er worden genoeg variaties op beproefde recepten gegeven en da’s best nodig ook want de buurtappelboom die we vorig jaar in gemeentelijke grond pootten zit nog net niet stijf vol maar er hangen behoorlijk appels, zo’n kilo of twee denk ‘k wel, aan. En dus kan ‘k eerdaags variaties op appelmoes gaan koken, mmm ‘k heb er zin an.

’n Snelle ‘maaltijd’soep

Ik heb ’t al vaker aangegeven, ik ben niet zo erg van de weekmenu’s en zo kon het gebeuren dat ‘k tijdens m’n lunchpauze een belletje van de manlief kreeg: of ik al wist wat we vanavond gingen eten. Euh, nee!

Een echt gronings recept is dan mosterdsoep ( moe’j ’t wel maken met de enige echte grunniger mosterd van de Marne, nee geen aandelen) en dat werd het dus vanavond.

sz025

Supersimpel en best snel te maken:
voor 2 personen

1 flinke klont boter smelten in een soeppan en daardoor 1 flinke groentelepel bloem roeren, dit mengsel even laten garen maar vooral niet bruin laten worden. Na ongeveer 5 tot 7 minuten giet je er onder voortdurend roeren een halve liter bouillon in scheutjes bij, pas opnieuw bouillon toevoegen als het eerste deel is opgenomen. Wel flink blijven roeren want soep met klodders bloem is niet zo smakelijk…. een blender kan dan fantastische diensten bewijzen 🙂 (hier spreekt ervaring uit, of niet dan) als je alle bouillon hebt toegevoegd als laatste nog twee of 3 mespunten scherpe mosterd er door roeren en de soep nog even laten doorkoken.

That ’s it hoewel het ook errug lekker is met uitgebakken spekjes en/of in heel smalle reepjes gesneden prei er in.

Smakelijk

Fruitig de winter door

Vooraf een disclaimer: begin niet in je allerwitste zonnejurkje deze jam te maken, dat gaat mis, ik verzeker het!

De vlierstruik achter de Knieperwoning is niet groot maar vol hing ie wel met bessen en daar knipte ‘k er vanmiddag zo’n dertig trossen af, riste en waste de bessen en toen bleek ‘k precies een kilo vlierbessen te hebben geplukt.

Die kilo verdween in m’n grootste (ook een witte 😉 ) pan tezamen met 100 gram rietsuiker en, voor de broodnodige pectine, 150 ml appeldiksap. Kook het mengsel ongeveer 10 minuten tot de besjes openknappen. Daarna ben ik een beetje vals gaan spelen door 10 gram agar-agar in de jam op te lossen en het geheel nog 2 minuten door te koken. (Agar-agar is een plantaardig geleermiddel wat gewonnen wordt uit zeewier en te koop is bij de meeste toko’s of natuurvoedingswinkels)

Ik was nml niet helemaal zeker of ‘k zonder geleermiddel wel een jam zou bekomen of dat het meer een saus zou blijven 😉
De jam schepte ´k over in met soda uitgekookte glazen potjes, ja hebt er heus een beetje werk van

2016-08-27 18.57.33.jpg

en zo had ‘k drie potjes heerlijke vlierbessenjam en flink moeite om de pan weer een beetje toonbaar te krijgen want echt; witlof met een zweem vlierbessen, dat wil je niet 🙂