‘Koud’ warm eten

Met een buitentemperatuur van zo rond de 30graden is een compleet 5 gangen-menu een beetje veel, maar om zulke dagen op water en brood te teren is ook niet alles.

Nu heb ik hier een recept waarin groente, aardappelen en indien je dat graag hebt vleesch of visch de hoofdmoot vormen, je kan ’s ochtends, als het nog aan de frisse kant is het kookwerk voorbereiden om ’s avonds in een mum van tijd je maaltje op tafel te zetten, zonder het fornuis nog te gebruiken.
Een huzarensalade, bedoel ‘k, je hebt dan een maaltijd die je zo gezond kan maken als je zelf wilt.
‘k Gebruikte:

  • 5 flinke aardappels, gekookt en in blokjes gesneden
  • 150 gram diepvries doperwten, gaar
  • 150 gram winterwortel, geblancheerd en in blokjes
  • 4 hardgekookte eieren, kleingesneden
  • 2 uien, rood en wit, gesnipperd
  • 4 augurkjes, fijn gesneden
  • 3 eetlepels mayonaise
  • peper en zout
    eventueel aangevuld met zalm of tonijn uit blik, een lekkere ham in blokjes gesneden is ook een optie.

Meng alle ingrediënten en schep de salade op een schaal, gegarneerd met zilveruitjes, tomaatjes, komkommerschijfjes, radijs, nog meer augurk, geraspte wortel, ach eigenlijk alles wat je lekker vindt.
Zo kan iedereen pakken wattie blieft.

Disclaimer: voor diegene die denkt dat mayo niet gezond is, dat KLOPT maar ’n al te vette jus is dat ook niet.

 

Gemakkelijk koken

De vrijdag is voor mij het begin van ’t weekend en dan maak ‘k me er op zo’n dag wat koken betreft wel eens een beetje vanaf. De ene keer wordt er een broodje shoarma geserveerd om een volgende vrijdag restjes op te warmen of met een lekkere soep het weekend in te gaan. Vandaag  werd ’t een ander ook heel gemakkelijk gerecht: pasta met tonijnsaus:

In een stief kwartiertje kan je deze maaltijd, voor 2 personen, op tafel zetten:

1 blikje tonijn op olie of water, maakt niet uit

1 of 2 flinke winterpe(e)n(en)

1 blik tomatenblokjes op sap of een pak passata, net wat er in huis is

1 flinke ui

2 (of meer naar smaak) teentjes knoflook

italiaanse kruiden

100 gram penne of fusili

olijfolie

Snipper ui en knofloook fijn en snijd de peen in kleine blokjes, verhit een scheut olie in een grote braadpan en bak wortel, ui en knoflook tot de peen zacht is, strooi er naar smaak flink veel italiaanse (tijm, basilicum, oregano, majoraan wat jij lekker vindt) kruiden over en bak de afgegoten en rul ‘gevorkte’ tonijn  even mee. (als je een blikje tonijn op olie hebt, gebruik deze olie dan om de groenten in te garen, bij tonijn op water kan je het vocht zondermeer afgieten)

pasta tonijn

Giet de passata erbij en breng de saus aan de kook, laat de saus rustig pruttelen terwijl je de pasta kookt.
Wil je het graag iets pittiger, een theelepel sambal doet wonderen maar ook een paar flinke draaien met de chilimolen pept dit gerecht nog extra op.

Voor het opdienen: verdeel de pasta over 2 borden en schep de saus erover.

Lekker met een groene salade erbij!

Restverwerken

Mijn recept voor één portie goulashsoep:

Maak een flinke pan goulash en hou een heel klein restje over, niet genoeg om de volgende dag nog eens gewoon goulash te eten, nee net ongeveer een soeplepel vol. Doe dat restje in een kom, giet er water bij, misschien nog een beetje bouillonpoeder en verwarm je goulashsoep en klaar ben je!

Ow het is natuurlijk wel gemakkelijker als je dan ook precies weet hoe je zo’n goulash moet maken 😉 daarom het volgende ten Knieperhuis beproefde recept:

Men neme voor acht porties en dan blijft er vast nog wel een soeplepel goulash over:

  • 1 kilo rundvlees,
  • 4 uien,
  • 4 tenen knoflook, ik gebruik vaak meer
  • 4 paprika’s, rood, geel en groen, ik had nu 2 groene, 1 rood en 1 geel
  • 1 bakje champignons,
  • 1 blikje tomatenpuree,
  • 2 bouillonblokjes,
  • 2 eetlepels olie
  • 30 gram braadboter
  • goulashkruiden naar smaak of paprikapoeder en chilipoeder

Snij het vlees in dobbelstenen en snipper de uien en knoflook. Verhit braadboter en olie in een grote pan en bak het vlees mooi bruin, voeg de uisnippers en knoflook toe en laat ze glazig worden. Strooi naar smaak goulashkruiden erover en verkruimel de bouillonblokjes erboven giet er ongeveer een halve liter kokend water bij. Het geheel aan de kook brengen en ongeveer 2 uur laten sudderen. Intussen heb je mooi tijd om paprika en champignons schoon te maken en te snijden.
Eerst kieper je de paprika bij het vlees en laat je ze een half uurtje meesudderen.

paprika2
Daarna de champignons en de tomatenpuree erbij en nog ongeveer een half uurtje laten pruttelen.

En dan vind Knieperman ’t zo lekker dat ie met moeite een deel laat staan voor de volgende dag dus ik schep vooraf al een soepkommetje ‘vol’ 🙂

 

Lui en nog eens lui

Ik heb nog wel eens een luie dag, daar kan ‘k dan ook echt van genieten maar wat zo’n luie dag nog leuker maakt, is een lekker zelfgebakken broodje erbij.
Nou hoor ik u denken, brood? Zelf bakken? Is dat niet vreselijk veel werk? ’t Is in ieder geval niet lui!
Jawel hoor, er bestaat ook zoiets als lui deeg 😉 Da’s deeg waar je vrijwel niets aan hoeft te doen, zelfs een keukenmachine is een overbodig apparaat voor het luie deeg. Het enige wat voor dit luie brooddeeg nodig is, is tijd (en een mengkom die je zeker 24 uur niet voor iets anders nodig hebt, ik gebruik m’n grootste blanda blank ook als saladebak en dat gaat niet als er lui deeg in staat te rijzen 😉 )

  • 3 koppen lauw water
  • 2 theelepels gist ( wel met een bergje )
  • 6 koppen meel
  • 1 theelepeltje zout

ook nodig: vershoudfolie, grote gietijzeren pan

Meng bloem, gist en zout in een kom. Voeg het water toe en spatel het erdoor. Het moet de structuur krijgen van te dik pannenkoekenbeslag. Dek de kom af met vershoudfolie en zet het ergens in de kamer waar het een beetje warm is. Laat zo 24 uur staan.

De volgende dag is het deeg gerezen. Als je de kom schuin houdt zie je een draderige structuur. Doe voorzichtig, want je wil zoveel mogelijk lucht in het deeg houden.

Verwarm je oven voor op de hoogste stand. Zet de pan met deksel erin en laat deze in 15 min. heet worden. (invetten is niet nodig)

Neem de pan uit de oven en giet het deeg er in één keer in. Let op, de pan is heel heet. Zet terug in de oven en bak 30 min. Haal dan de deksel van de pan en laat in 15 tot 25 min. een bruine korst ontstaan. Haal het brood uit de pan en laat helemaal afkoelen, daar wordt de korst nog krokanter van.

Bereiden ± 10 min. / rijzen 24 uur / bakken ± 45 min.

broodje3

Het kan natuurlijk ook in een gewone broodvorm 😉

 

Verstoppertje spelen met groente

Komt een konijntje bij de bakker: Bakker verkoopt u worteltjestaart?

Er lagen nog een paar worteltjes die hoognodig verwerkt moesten worden. En en … er was geen lekkers meer in huis om bij de koffie te presenteren. En dat lekkers, daar zijn we wel heel gek op.

Gooi al die redenen op een hoop en daar rolt dan vanzelf iets uit: Worteltjescake.

Allereerst raspte ‘k zo’n 250 gram schoongemaakte worteltjes, ’t waren er toch meer dan ik dacht 😉

Verder nam ‘k de gebruikelijke ingrediënten voor een cake, zoals:

4 eieren

200 gram zelfrijzend bakmeel, bloem of gewoon speltmeel kan ook (als je geen zelfrijzend bakmeel gebruikt voeg dan 2 theelepels (wijnsteenzuur)bakpoeder toe)

200 gram (gesmolten) boter (niet laten bruisen)

een scheutje agavesiroop

‘k Mixte de eieren met de wortel en voegde de gesmolten boter toe, let op dat de boter niet te heet is dan stollen de eieren van schrik en heb je roerei. Voeg de bloem in gedeelten toe en proef of de smaak zoet genoeg is. Anders knijp je nog een beetje agavesiroop door het beslag.

Giet het beslag in een cakevorm, zelf gebruik ‘k een siliconenvorm, daarbij is invetten niet nodig anders moet je dat niet vergeten, en zet de vorm in een op 155 graden voorverwarmde oven, laat de cake ongeveer een uur bakken. Prik er met een breinaald of vork in, als deze er droog uitkomt is de cake gaar.

002

De cake was wel errug smakelijk

 

Lutenica zelf maken

’n Aantal maanden geleden zag ‘k bij de turkse winkel een pot met daarin een rood spul waarvan ‘k de naam niet kon onderscheiden omdat de prijssticker er over geplakt was. ’t Was een mengsel zonder vreemde toevoegingen, voornamelijk paprika, tomaten en wortel, als het niet heel duidelijk op ’t etiket had gestaan, had ‘k het zelf ook wel kunnen bedenken vanwege de kleur. Ook olie, zout, azijn, suiker peterselie en peper behoorden tot het ingrediëntenlijstje. Verder niks nada noppes en daarom durfde ‘k het ook wel aan om zo’n pot aan te schaffen.
Thuis gekomen trok ‘k het stickertje eraf en kwam ‘k er achter dat het spul lutenica genoemd werd, een macedonisch-servisch-bulgaarse saus om te serveren bij vlees of pasta, zelf smeerde ‘k het, in plaats van boter, op een broodje kaas…….  en lekker, mjammie.

Vanmiddag goochgelde ‘k een recept en daarna, omdat er wat peen en paprika hoognodig verwerkt moest worden, maakte ‘k twee potjes echte home made lutenica (zonder de aubergine, had ik niet in huis,  die het recept ook voorschreef)

lutenica-spread

Zelf knieperties maken ;)

Om m’n blognaam eer aan te doen en vanwege de jaarwisseling wanneer de knieperties traditioneel worden gebakken en gegeten volgt hieronder het recept van de platte koekjes. Als je ze bakt en terwijl ze nog warm zijn om de steel van een pollepel draait krijg je ‘nieuwjaarsrolletjes’. Als je denkt dat ‘k daarmee dan toch een dag te vroeg ben…. Neuh, want het deeg moet een nachtje ‘rusten’

Ingrediënten:
200 gram suiker
125 gram boter
1 ei
250 gram bloem
1/2 theelepel kaneel

Benodigdheden: een wafelijzer
 Bereiding:
• los de suiker in 1.5 dl verwarmd water op en laat de boter in het suikerwater smelten;

• zeef de bloem en roer er het losgeklopte ei, de kaneel en – in gedeelten – het suikermengsel bij zodat een glad deeg ontstaat;
• laat het deeg afgedekt een nacht rusten.

Na het nachtje wachten …

• verhit een rond, plat wafelijzer flink en vet het in;
• leg een bolletje deeg ter grootte van een knikker in het midden van het ijzer, knijp het ijzer dicht en bak aan beide kanten in 1 tot 2 minuten op halfhoog vuur gaar;
• leg het net gebakken kniepertje weg om af te koelen of – om rolletjes te maken – wikkel het nog zachte kniepertje rond bv. de steel van een houten pollepel en laat het afkoelen.

Kniepertiesijzer
Knieperties werden oorspronkelijk gebakken in gietijzeren knijpijzers die boven het haardvuur werden gehouden. Die oude ijzers bestaan uit een tweetal platen aan lange handvatten met een scharnierpunt. De bladen hebben aan de binnenkant meestal een versiering, soms heel eenvoudig met ruitjes of de initialen maar ook kom je erg mooie voorstellingen en teksten tegen. De afbeeldingen en teksten zijn soms religieus van aard of hebben wat te maken met het beroep of liefhebberij van de eigenaar. Ook staat in veel van deze oude knijpertjesijzers de datum waarop het ijzer is gemaakt, soms is dit de trouwdatum van het echtpaar.

De bladen van de ijzers zijn voornamelijk rond of rechthoekig. Waarschijnlijk had elke familie vroeger zowel een rond als een rechthoekig ijzer in huis. De knijpertjesijzers werden vaak gemaakt door de dorpssmid, het leuke hieraan is dat de kwaliteit nogal eens verschilt. Er zijn ijzers met geweldig mooie versieringen en goede teksten, andere ijzers hebben een heel amateuristische versiering en zie je de problemen die de smid had. Omdat elk ijzer in spiegelbeeld gemaakt moet worden – op het knijpertje moet je de tekst kunnen lezen en de afbeelding zien – kloppen sommige letters en cijfers niet. Veel smeden hadden bijvoorbeeld moeite met de S, 5, N en 7. Ondanks die missers zijn de oude knijpertjesijzers met afbeeldingen of tekst interessante voorbeelden van volkskunst. Het is niet alleen een onderdeel van de traditie, ook geven de afbeeldingen een kijkje in het leven van destijds. De knijpertjesijzers werden generatie op generatie doorgegeven, ook kregen meisjes wel eens een ijzer mee voor de uitzet.
2016-12-29 18.53.47.jpg

De meeste van die wafelijzers zijn inmiddels bij de oudijzerboer beland en tegenwoordig worden veelal elektrische wafelijzers gebruikt.

Volgens de traditie behoren de wafeltjes in december plat, als kniepertie, gepresenteerd te worden en vanaf nieuwjaarsdag als nieuwjaarsrolletje (of rolletje of rollechie(n)). De gedachte hierachter is dat in december het oude jaar zich volledig heeft ontvouwen. Op nieuwjaarsdag symboliseert het rolletje het onbekende nieuwe jaar. De platte versie wordt vooral in Drenthe en Overijssel gegeten, de opgerolde versie (nieuwjaarsrolletjes) meer in Groningen, Twente en de Achterhoek.
( bron: meest wikipedia maar ook andere bronnen)
De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ‘k de knieperties en rolletjes ook dit jaar niet zelf ga bakken maar ‘k heb ze wel in huis gehaald. Met slagroom, al blijft ’t nog een kunst om het zo’n rolletje gevuld te krijgen met de slagroom.