Verstoppertje spelen met groente

Komt een konijntje bij de bakker: Bakker verkoopt u worteltjestaart?

Er lagen nog een paar worteltjes die hoognodig verwerkt moesten worden. En en … er was geen lekkers meer in huis om bij de koffie te presenteren. En dat lekkers, daar zijn we wel heel gek op.

Gooi al die redenen op een hoop en daar rolt dan vanzelf iets uit: Worteltjescake.

Allereerst raspte ‘k zo’n 250 gram schoongemaakte worteltjes, ’t waren er toch meer dan ik dacht 😉

Verder nam ‘k de gebruikelijke ingrediënten voor een cake, zoals:

4 eieren

200 gram zelfrijzend bakmeel, bloem of gewoon speltmeel kan ook (als je geen zelfrijzend bakmeel gebruikt voeg dan 2 theelepels (wijnsteenzuur)bakpoeder toe)

200 gram (gesmolten) boter (niet laten bruisen)

een scheutje agavesiroop

‘k Mixte de eieren met de wortel en voegde de gesmolten boter toe, let op dat de boter niet te heet is dan stollen de eieren van schrik en heb je roerei. Voeg de bloem in gedeelten toe en proef of de smaak zoet genoeg is. Anders knijp je nog een beetje agavesiroop door het beslag.

Giet het beslag in een cakevorm, zelf gebruik ‘k een siliconenvorm, daarbij is invetten niet nodig anders moet je dat niet vergeten, en zet de vorm in een op 155 graden voorverwarmde oven, laat de cake ongeveer een uur bakken. Prik er met een breinaald of vork in, als deze er droog uitkomt is de cake gaar.

002

De cake was wel errug smakelijk

 

Advertenties

HET koffieapparaat

De volgende keer haal ‘k printcartridges bij een speciaalzaak, jawel zo’n zaakje waar niet anders verkocht wordt dan cartridges, papier en nog zowat van dergelijk spul.

’t Is namelijk helemaal niet goed voor mij om binnen te stappen bij de winkel waar je echt niet gek voor hoeft te zijn. Dat deed ‘k gisteren want laten we eerlijk zijn, een printer draait niet lekker op lege cartridges en er moest één en ander geprint worden. Met de cartridges in de hand liep ‘k terug langs koffieapparaten en ‘k raakte spontaan van de wijs van DE koffiezetter die in mijn keuken niet zou misstaan. ‘k Ben nogal een miep muts als ’t om de keuken gaat en dan vooral om de kleuren, ‘k blogde er al eens eerder over.

Nu ga ‘k als een haas terug naar de winkel om de koffiezettert te kopen. Als echte koffieleut heb ‘k mezelf overtuigd:

– ‘k heb toch minimaal 24 uur gewacht voor ‘k het apparaat kocht

– ‘k heb een nieuw apparaat nodig want zoon mag de oude meenemen als ie eindelijk op eigen benen gaat wonen 😉 (hinthint) en zonder koffiezetapparaat is een schiere onmogelijkheid.

– ook esthetische is een nieuw koffieapparat een noodzakelijkheid, ’t moet natuurlijk wel in het ‘perfecte’ plaatje van onze open keuken passen 😉

Hoe hou je jezelf voor de gek?

koffie  1

’n Koffieleut

Een echte koffieleut, dat ben ik.

’s Ochtends een bakkie, gerust een hele mok, om wakker te worden, ook al heb ‘k gedoucht of m’n hoofd onder de wastafelkraan gehouden, ‘k ben pas echt wakker na de eerste koffie. Daarna op het werk is de vaste route: jas uit, lunchbox in de koelkast en koffie. Oh ja intussen heb ‘k meestal het aan/uitknopje van de peecee een duwtje gegeven om het ding op te starten.

koffieleutVoordat ’t half vijf is en ‘k weer naar huis mag heb ‘k zo ongeveer 5 bekers koffie gehad om als vijfuurtje thuis ook nog eens een bakkie te doen.

Al die koffieplassen zijn voor de maag minder fijn en daarom neem ‘k in iedere mok een wolkje, die ‘k overigens ‘k zelf meeneem, melk. ‘k Mag dan wel ‘manager paperclips’ zijn maar de koffie en bijbehorende zaken is het terrein van grote chef. En de grote chef vergeet van vrekkigheid voor ’t gemak graag dat er mensen zijn die melk, suiker of beide in de koffie drinken. Vroegâh nam ‘k die wolkjes in cupvorm zelf mee maar de koffie op het werk zit al in cupjes (ondanks dat chef het graag op een goedkopie doet met cupjes koffie van de liedl in ’t nespressoapparaat),daar hoef ik niet ook eens nog een cupje aan te spenderen.

Er is al genoeg afval op de wereld en dus ik neem koffiemelk van thuis mee.
Vanuit het grote pak overgegoten in een handzaam flesje.