Uitstelgedrag, ik?

Welnee, ik niet hoor, ik ken het fenomeen niet. Ik maak me daar nooit schuldig aan! 😉

Waarom die bepaalde broek die ‘k vandaag wilde dragen nog als een uitgewrongen vaatdoek vol kreukels op de strijkplank hing, geen idee. Dat was geen uitstelgedrag, ik ben gewoon niet zo’n strijk-ster. ’t Is niet mijn hobby, dat strijken.

Wat ik wel stante pede deed was het uitzoeken van broeken die niet mooi meer waren, te klein waren of die ‘k zo wie zo niet meer zou dragen, deze zijn vanochtend nog in de kledingzak belandt en liggen (nog) achter in de auto omdat ‘k het vanmiddag uitstelde langs de textielcontainer te rijden. Ook dat was geen uitstelgedrag, nee ik wilde gewoon rechtstreeks naar huis 😉

Om me nu niet ook nog schuldig te gaan voelen, klap ik de strijktafel uit, steek de stekker in ’t contact en ga aan de strijk, dan weet u tenminste wat ik deze avond doe.

. uitstelgedrag.png

 

 

Bleek parfum

Ik gebruik behalve af en toe als de douchecel weer eens zwart ziet, HG schimmelreiniger geen bleek. Niet meer sinds ‘k, al weer jaren geleden, een mooi zwarte shirt per ongeluk bleekte omdat ‘k iets te scheutig bleek in een emmer water spoot.  (het spetterde terug, en precies op mijn zwarte katoenen shirt)

Nieuwtje: in de digitale folder van de liedl ‘geparfumeerde dikke bleek

Laat me duidelijk zijn ‘k vind bleekwater toch al verschrikkelijk naar chloor stinken ;),  dus zoveel minder ik er van hoef te gebruiken, zoveel beter gaat het me af maar bleek gecombineerd met een kunstmatig geurtje? Volgens mijn bescheiden mening stinkt dat dubbel.

index

Ik zou het zomaar niet kopen.
Of is dat te kort door de bocht?

 

 

 

 

Huizen als kastelen???

Door zuinigheid en vlijt bouwt men huizen als kastelen! maar wat als je eigen huisje meer dan groot genoeg is?

Evengoed is een bepaalde mate van zuinigheid niet verkeerd, je hoeft niet knieperig te zijn maar door zuinig te zijn op je spullen kan je zoveel meer doen met je geld.

Want waarom zou je kapotte sokken niet repareren? Natuurlijk, als je met je sokken aan nog bijna blootvoets loopt omdat de zool finaal door is dan is er geen repareren aan maar zo’n klein gaatje bij je tenen is met naald en draad zo opgelost.
Hetzelfde geldt voor die vervelende naadjes van t-shirts die vooral onder de oksels laten zien dat je hoognodig met de lady-shave (of scheermes) in de weer moet. En nee dat is niet lekker luchtig, dat ziet er gewoon niet uit zo’n gat onder je armen.

Zo kan je soms jaren langer plezier hebben van sommige aankopen, ik heb de schurft aan het poetsen van schoenen maar eerlijk is eerlijk, ze blijven veel langer mooi en dus hoef je ze ook minder snel te vervangen. En daarom zit ik regelmatig al mopperend m’n schoenen te poetsen. Een tip daarbij: ik gebruik voor het poetsen altijd versleten sportsokken of weessokken oid.
Langdurige weesjes heb ‘k trouwens bijna nooit omdat ik meestal van die sokkenbundels koop ( in EEN kleur ) dan kun je ze altijd matchen. Heee da’s zomaar de volgende tip 😉

SNF1912A-682_511275a

met een banaan schijnt ’t ook goed poetsen te zijn

Tubes tandpasta en flacons bodylotion of flessen shampoo kun je aan ’t eind van hun leven best openknippen om de laatste restanten te gebruiken, het scheelt soms tot wel twee weken gebruik.
Hetzelfde geldt voor tubes tomatenpuree of pakken yoghurt, daar zou ‘k trouwens niet twee weken over willen doen om het op te maken, een buikgriepje is zo opgelopen.

Dit zijn zomaar een paar handigheidjes die kunnen helpen om je huisje iets groter uit te bouwen 😉

 

 

 

 

 

 

 

Vijf dingen die ik niet meer koop

Ik las vanochtend bij Doortje: vijf dingen die ik niet meer koop!

In ’n eerste opwelling dacht ik; daar kan ik overheen 🙂 maar dat valt nog vies tegen. Maar wat koop ik dan niet meer, sinds ‘k begon te consuminderen.

nr 1.

Wereldgerechten: ik kocht al bijna nooit van die rommel maar nu helemaal niet meer, er zijn op het wwweb veel meer en lekkerder wereldgerechten te vinden dan de magere keuze in dure knorrige poeiertjes waar je dan een ‘gerecht’ van moet maken waar ook nog eens te veel zout, suiker en andere rommel in zit.

nr 2.

Airwick strontspray (vrij naar Paul van Vliet): van die nepgeurtjes in het toilet, daar moet ‘k niks van hebben. Wat ‘k gebruik om al te penetrante geurtjes te maskeren? Een paar takjes lavendel, zo uit de postzegel geknipt, een bakje gevuld met kweepeertjes ( van die kleintjes die je veel tegenkomt in stadsperkjes) of flesjes oude, bijna uitgewerkte parfum die als je het op de huid smeert niet meer zo fijn ruikt.

nr 3.

Vlekverwijderaars: van die stiften waarmee je vlekken weg kan halen. Volgens de fabrikant en hun reclames heb je voor alle vlekken aparte stiften nodig terwijl je de meeste vlekken gewoon in de was, misschien even voorbehandelen met een beetje ‘vloeibaar’ wasmiddel of ‘ossengalzeep’, wel kwijtraakt.

nr 4.

Kantoorlunches: wij hebben geen kantine op kantoor en dus ook geen hapklare broodjes, als ‘k ze niet zelf smeer heb ‘k gewoon geen lunch. Heel af en toe loop ‘k nog wel eens naar de viskraam, op 200 meter afstand 😉 om in plaats van een bammetje een portie kibbeling te eten.

nr 5.

Schuursponsjes: ik maak ze zelf door van sisaltouw rondjes of granny squares te haken. Goedkoop en het voorkomt (een klein beetje maar) dat minuscuul kleine plasticdeeltjes in het water terecht komen.

images

Dit zijn er vijf en het kostte me best moeite om vijf dingen te bedenken die ik vroegâh wel kocht en nu niet meer want heel eerlijk behalve de kantoorlunches en schuursponsjes kocht ik toch al bijna nooit iets van het hierboven staande lijstje.

 

Nestdrang

Oh, ik heb jullie toch niet op ’t verkeerde been gezet 😉

Nee maar ’t is wel een soort van nestdrang, zo ongeveer een maand voor de vakantie, maakt niet uit welke vakantie, krijg ‘k er last van in de vorm van het doen van extra huishoudelijk werk. ’t Is niet dat we zo’n grote woning hebben dat ik daar een hele maand errug druk mee ben maar wekelijks één of twee huishoudelijke klusjes doen en in een maand tijd is de hele Knieperwoning van boven tot onder tot in de puntjes.

Noem het bizar, maar ‘k vind het plezierig om het huis schoon achter te laten voor ‘k op vakantie ga. En zelfs al ga ‘k niet weg, dan vin ‘k het heel plesant dat ik tijdens zo’n vakantie geen zware huishoudelijke klussen, zoals ramen wassen, de badkamer uit te mesten ofzo, hoef te doen.

Natuurlijk moeten er in de vakantieweken gerust klusjes plaatsvinden, vooral als ‘k toch thuis blijf maar het grove werk kan blijven liggen.
En dus ben ‘k nu bezig om wat kastjes uit te nemen, eigenlijk meer bovenop de kasten schoonmaken, de koelkast/vriezer te ontdooien, ramen lappen en misschien zelfs gordijnen wassen.

schoon

Gaan we wel weg tijdens de vakantie dan is ’t huis heerlijk schoon en opgeruimd bij thuiskomst, blijven we in de vakantie gewoon thuis, dan hoeven dergelijke klussen niet en kan ‘k nog meer genieten van m’n vrijheid.

Spaarpot lichten

Al sinds jaar en dag spaar ‘k het kleingeld wat zich ophoopt in de portemonnee. Ja ik betaal nog steeds een deel contant en dan krijg je vaak wel wat wisselgeld retour en precies dat wisselgeld spaar ‘k op.

En hoe leuk het ook is, zo’n pot met kleingeld, soms is het minstens zo leuk van het opgespaarde bedrag iets te kopen. Maar zoiets daar moet je dan wel plompverloren tegenaan lopen en dat lukte gisteren. We hadden jarenlang een staande lamp in de woonkamer die het net-niet was, voor ons dan. En gisteren liep ik pardoes tegen de lamp aan. Dat was echt per ongeluk, we waren al fietsend op pad om bij dochter iets af te leveren en nieuwe waxinelichtjes te kopen toen we overvallen werden door een stortbui, om niet al te doorweekt te raken schuilden we bij een bouwmarkt. Nou kan je bij de ingang blijven staan schuilen maar je kan ook even in de winkel ‘snuustern’. Ik was nog geen twintig passen binnen toen ‘k DE lamp zag en ik viel als een blok.

Op de fiets het gevaarte meenemen dat ging niet en dus besloten we de lamp vandaag te halen. En toen bleek er precies in dit weekend ook nog eens zoiets als 20% keuzekorting te bestaan!

9062155452446-424-424

Ik ben helemaal blij en mijn spaarpot is een stuk (ver)lichter 😉

 

 

Stinkende was

Anders dan de titel doet vermoeden, gaat deze blogpost niet over de was maar over wasmiddel, want: vorige week kwam de manlief thuis met een pakje van een bekend merk wasmiddel ( je kent het vast: zo’n groen pakje). Man had een paar schoonmaakklussen gedaan en daar hoort bij dat je zelf de gebruikte dweilen en doekjes wast. Ter compensatie kreeg ie per week wel € 2,50 voor het wassen plus een pakje wasmiddel.

Nu wil het geval dat ‘k al jaren lang zelf mijn eigen wasmiddel maak, gewoon van geraspte marseillezeep en water, daar door heen doe ik dan, voor een heel subtiel geurtje, een paar druppels etherische olie. Bij de meeste wasbeurten gebruik ‘k dus mijn eigen wasmiddel, af en toe gebruik ‘k het vrijwel ongeparfumeerde waspoeder van Klok. U begrijpt wij zijn niet zo van een al te erg naar wasmiddel ruikende was. Wasverzachter en andere stinkende al te geparfumeerde wasmiddelen komen er niet in.

images

Behalve dat, hierboven al genoemde pakje, dan. Het middel staat nog ongeopend in de wasruimte en de geur is nu al niet te harden.

Dit is een duidelijk gevalletje: doorschuifkado!