Asperges vroeger en nu ;)

Die eerste keer asperges eten. Net geopereerd aan een blindedarm kreeg ‘k in ’t ziekenhuis, als zondagsmaal, in ’t seizoen, voor de allereerste keer…… asperges, uit een potje!

Dat PTSS heb ‘k jarenlang meegedragen. ‘k Liep met een grote boog om alles heen wat naar asperge rook, zelfs de asparagus als kamerplant vond ‘k maar niks.

En ‘k kan nog van m’n stuk raken als ‘k eraan denk dat ‘k jaren later zo’n slierterige asperge, opnieuw uit ’n potje, in een rolletje ham gewikkeld, in de mond stak, ieuw.

‘k Weet niet meer waar ‘k, tijdens een etentje, DE asperge, vers, bij het voorgerecht voorgeschoteld kreeg, die de ommekeer heeft ingezet. Misschien moet ‘k erbij zeggen dat het drie kleine stukjes waren en geen hele asperge. ‘k Wist niet wat ‘k in de mond stak tot een tafelgenoot, die hetzelfde voorgerecht had, een lyrische verhandeling hield over de combinatie gerookte zalm en asperge.

 

asperge

Sinds die heuglijke dag eet ‘k graag asperges, ’t kan verkeren nietwaar?

Sinds die heuglijke dag eet ‘k graag asperges, ’t kan verkeren nietwaar? Heerlijk op de klassieke manier met botersausje en ei, of met geraspte kaas, in een salade of met nieuwe aardappeltjes en een mootje zalm, in de soep, als kroket, of in een ‘hartige’ taart. Voor veel van de gerechten hoef je niet op zoek naar asperges van de AAA-klasse daar kunnen veel goedkoper de soepasperges voor gebruikt worden maar één ding: hoe je ook de asperges graag eet… ze moeten goed geschild zijn, liefst 2 keer rond, want… van die dradige schillen, smaken de lekkerste asperges een beetje bitter.

Advertenties

Opnieuw: niets verspillen, zelfs geen kontjes

Vorige week kwam Kniepermeisje vertellen dat ze binnenkort haar eigen preitjes zou laten groeien. Huh!

Dat kwam zo: ’t wicht had een sollicitatiegesprek in Amsterdam en ik bedacht dat ze na dat gesprek er best nog wel eens over wilde gaan kletsen, dus nodigde ik haar uit voor de warme maaltijd, ’s avonds. Het praat toch altijd wel fijn zo tijdens een etentje en er stond een ‘hartige’ preitaart op het menu. Da’s één van ’t wicht haar favorieten. Rode biet is een andere favoriet maar ging deze blogpost niet over.

’t Kniepermeisje vertelde dat het kontje van de prei op een laagje water gezet, een manier was om de prei vaker te kunnen gebruiken. Ze had het zelf nog niet geprobeerd maar het was van horen zeggen.

Ik had natuurlijk net de prei gesneden voor die befaamde preitaart en daarmee wel twee kontjes over.

Zie, zo is dat cirkeltje bijna rond gebreid 😉

En zie, hier het resultaat:

2017-04-21 18.42.51.jpg

Het schijnt ook goed te gaan met bosuitjes 🙂

 

 

Groente? die snijd je toch zelf

Al weer heel wat jaren heb ‘k een nee/nee sticker op de brievenbus, en geloof het of niet, vanaf dat moment werden de folders van gamma, ah ( en toen ze nog wel bestonden de c1000 ) en zelfs de jumbo, keurig netjes op het industrieterrein waar ‘k werk bezorgd.

Tjah, die bezorgers worden natuurlijk per stuk betaald.
En dus zat ‘k van de week tijdens de lunch door het foldertje van appie te bladeren alwaar ‘k dit artikel tegenkwam:
groente

Voor de toch niet zuinige prijs van 3,99, joh daar kan je een boel groente voor kopen! OK je moet ze nog wel even zelf snijden maar als je met Pasen toch gaat gourmetten moet dat niet een te grote moeite zijn, bovendien weet je dan zeker dat de groente vers gesneden is ( Let op dat: vers gesneden 😉 ) Als er nou iets gemakkelijk zelf te doen is, zo  en gebruik makend van alle restjes groente, die je koelkast nog biedt, dan zijn ’t wel de gourmetgroenten. En ook nog eens zonder verpakking.

Moestuintjes

Vorige week bedacht ik nog heel stellig GEEN moestuintjes te accepteren. En nu, nu heb ‘k er al 6 van die potjes liggen, ow nee twee ervan zijn zelfs al gezaaid, en eigenlijk vind ik het stiekem ook nog wel leuk ook. Er is niets veranderlijker dan de mensch! en ik, ik ben het levende bewijs van die veranderlijkheid 😉

moestuintjes

Zelfs van Knieperoma krijg ik de moestuintjes, ’t moet niet gekker worden. Ja, je dacht toch niet dat ‘k in twee weken tijd al voor 90 euroos bij de ap had gespendeerd. Ik loop d’r niet eens op.

Toch, het is en blijft een leuke actie, één van de weinige leuke ah-acties (vind ik dan)

 

 

 

 

Einde winter, kom maar voorjaar

Je zou het toch bijna niet geloven, vanochtend nog lag er sneeuw en vanmiddag zag ‘k ook een sneeuwbui voorbij dwarrelen maar de winter loopt op z’n endje.

En dat weet ‘k omdat de echte wintergroenten zoals de spruitjes die we vandaag aten, bijna zonder mankeren in de kliko zijn beland. Zonde, dat wel want ‘k gooi liever geen voedsel weg.

Kijk ik lust best wel (let even op dat ‘best wel’ 😉 ) spruitjes maar dan ’t liefst de beetgare versie en als je ze dan netaan 5 minuten, iets langer misschien afhankelijk van de dikte, kookt zijn ze normaal gesproken prima te nassen. Nou zo naar ’t eind van de winter blijkt zelfs 5 minuten genoeg om de spruitjes tot snot te laten transformeren.

index

Pas op, van zodra speenkruid bloeit is het niet meer geschikt voor consumptie

Ik koop en kook geen spruitjes meer in deze winter, wat mij betreft wordt ’t de hoogste tijd voor sla, peultjes en tuinboontjes of zelfs speenkruid en frisse brandneteltopjes.

Laat van je horen….

Vanwege onze plannen om de postzegel helemaal om te gooien, heb ‘k nogal wat zakjes groentenzaad over en om die nou gewoon te composteren, is ook zowat.

Daarom: wie heeft er interesse in eigengekweekte groentjes? Meld je in een reactie aan en ik stuur je  één of meer zakjes groentezaad. Verloten ga ‘k niet doen, iedereen die een adres achterlaat in m’n mailbox ‘ kniepertie at gmail punt com ‘ krijgt in ieder geval één zakje groentenzaad maar het kan natuurlijk ook zomaar zijn dat je wel 10 zakjes krijgt, da’s geheel afhankelijk van de animo 😉

2016-01-24 18.48.57

Ik heb nog verschillende soorten ( gekochte ) zaden: doperwten, sla, bietjes, courgette en tomaat maar ook zelfgewonnen pompoen- en paprikazaden.

Dus: laat iets van je horen!

 

Verandering

Eigenlijk al in het najaar vatten we het plan op om niet alleen aan de voorzijde van de Knieperwoning iets in de postzegel te veranderen maar ook aan de zonzijde (voor ons de achterkant).

Moestuinieren is leuk maar wel heel veel werk voor een handjevol groenten die vaak niet eens volgroeid raakten vanwege andere gespuis eters zoals vlinders, muizen, slakken, rupsen en nog meer ‘on’gedierte.

Ook het nederlandse weer hielp veelal niet mee om tomaten volgroeid te krijgen zonder aan de stammetjes al te rotten of  artisjokken ongestoord een tweede jaar te gunnen.

De (voor ons) eetbare postzegel gaat er dus UIT op een paar bloempotten met kruiden na, denk ‘k.

kruiden3

Omdat er nogal wat plantenspul overbodig wordt, zijn we vanmiddag alvast maar eens begonnen een eerste kliko te vullen, wel twee hele planten zijn verdwenen in dat groene gevaarte, morgen wordt ie geleegd en kunnen we weer verder.

Dat wordt nog een project van wel heel lange adem want met twee planten per geleegde kliko, 1x per 14 dagen, is de postzegel pas in 2017 ‘verbouwklaar’ denk ‘k.

Enfin, het begin is er…. 😉