Soort van budgetplanning

Nu niet meer maar het was in de magere jaren soms best wel knijpen om uit te komen met het huishoudgeld, ik blogde er voor mijn ‘radiostilte’ vaker over. En altijd als het niet kon lijden, ging er van alles stuk, u weet hoe dat werkt. De beste tip die ik toen eens kreeg en nog steeds toepas, was om wekelijks iets van de gebruikelijke benodigdheden aan te schaffen. Vaak, niet altijd kan een bedrag van een eurootje of twee er nog wel af en zo grijp je zelden mis.

Voor al dat kleine spul zoals een vaatkwast, een handdoek of een nieuwe spons gebruikte ik wekelijks een paar, toen nog guldens. En dat hield ‘k vol, ook in het eurotijdperk. Iedere week kocht ‘k voor ongeveer € 2,50 iets voor het huishouden of de kledingkast zoals onderbroekjes, een sjaal, handschoenen of sokken.

Zo’n bedrag kon meestal nog wel lijden en door dergelijke uitgaven wekelijks te doen, hoefden de kinderen niet met blote voeten naar bed – behalve als ’t voor straf was 😉 – en greep ik niet in de gaten in plaats van in een vaatdoek.

Datzelfde systeem paste ‘k toe bij kruiden, toiletartikelen, drogisterijartikelen, wasmiddelen en dergelijke. Je bent natuurlijk niet wekelijks nieuw vaatwasmiddel nodig of tandpasta maar door iedere week één of twee, ’n beetje afhankelijk van de prijs, van dergelijke artikelen aan te schaffen, zat ik nooit zonder.

Ook (kinder)kadootjes werden zo ingeslagen.

En als ‘k helemaal niets kon verzinnen om de voorraad op peil te houden kregen de kinderen een extra ijsje dan had ik een hele goedkope week 😉