Afgeladen leeg

Zou met een elektrische auto kunnen gebeuren wat mij vanochtend overkwam? Ik weet het niet maar ’t lijkt me best eng.

Ik heb nu zo’n anderhalf jaar een fiets met trapondersteuning, in de volksmond gewoon e-bike genoemd. Dat fietst super makkelijk. Ik heb gekozen voor een ‘motor’ op de trapas, het meest veilige systeem (in mijn ogen) omdat daarbij het stuur in een bocht niet  ‘weggetrokken’ kan worden. Meestal fiets ik in standje 1 maar bij veel tegenwind is een 3 of 4 en zelfs stand 5 mogelijk. En bij opritten, bruggen en andere heuveltjes ( afgezien van verkeersdrempels 😉 ) kan ‘k ook nog gebruik maken van een turbostand.
Ik ben er superblij mee, fietsen vooral met tegenwind, en dat heb je in Nederland altijd, was soms een vermoeiende bezigheid (had ik al wel eens gezegd niet te veel conditie te hebben).

Omdat ‘k vanochtend weer aan ’t werk ging, had ‘k gisteren de batterij vol opgeladen, echt vol en daarmee zou ‘k ongeveer een 80 tot 100 kilometers, afhankelijk van de ondersteuningsstand moeten kunnen afleggen.  Vanochtend niet, halverwege ’t werk dus na ongeveer 4 kilometer deed de batterij helemaal niets meer. Poefff en het ding gaf dood aan.

accu

Ik heb me gered maar het zal je toch gebeuren terwijl je in een elektrische auto met een gangetje van 130 op de snelweg rijdt!
Stilvallen tussen spoorbomen, lijkt me ook geen pretje.

Voorlopig kies ‘k nog maar niet voor een elektrische auto

 

Advertenties

Verre vakantie dichtbij

Op de fiets naar Bombay, met de auto naar Spitsbergen, lopend naar Amerika, steppend naar Oostindie, het is allemaal mogelijk 😉

U vraagt zich af, hoe? Nou, da’s niet te moeilijk

Er zijn in Nederland nogal wat dorpjes, gehuchten of buurtschappen met een buitenlandse naam, da’s soms vermakelijk maar ik heb ook horen verluiden dat het verdraaid onhandig kan zijn als Post.nl de voor jou bestemde post niet in jouw brievenbus douwt maar het vrolijk naar het overzeese Borneo of, iets dichterbij, Bethlehem zendt.

Wij bereikten vandaag in ieder geval al fietsend Denemarken 😉 (en we fietsten vrolijk verder)

IMG-20170822-WA0001

Tuinesië en Balconia staan overigens niet in de lijst genoemd 😉 ’n gemiste kans

 

Museum

Wij fietsen graag en vandaag was een uitgelezen dag om te gaan fietsen. Maar ongeveer 43 kilometer fietsen is voor mijn zitvlak een heuse uitdaging, zeker als je niet dagelijks zulke afstanden fietst.

Nadat we vorige week in Ootmarsum een openluchtmuseum bezochten, moest het er voor Knieperman toch van komen, ook in ’t Groningse zo’n museum te bezoeken. Vandaag deden we dat dus, op fietse naar Warffum 21,5 kilometer heen en natuurlijk ook weer terug.

Gelukkig konden we halverwege een rondje lopen en een bakkie doen in ’t Hoogeland museum in Warffum.

Niet alleen het museum is interessant, het toont het leven in Grunniger dorpen rond de vorige eeuwwisseling, ook de wisselende tentoonstellingen, op moment van bloggen de tentoonstelling Art shock van onder andere Huib van der Stelt en anderen en het zal je niet verbazen dat deze tentoonstelling de aardbevingsproblematiek op een heel bijzondere manier belicht.

Boerderij-.jpg

Mocht je in de buurt zijn: ik kan het museum aanbevelen!

 

 

kwijt

Zit op ’t peerd en zocht er om!

Deze uitdrukking bezigde m’n moeder vaak als één van ons uit kwijt was en het eigenlijk op een heel voor de hand liggende plek terug vond.
Ik wilde vanmiddag maar dat ‘k zoiets tegen mezelf kon zeggen! We hadden het plan opgevat om een flinke fietstocht te maken, liefst voor het noodweer uit en een beetje op tijd vertrekken zou dan logisch zijn.

En toen was ‘k mijn fietssleutel kwijt, sinds er ooit eens bij de buren twee bromscooters uit de schuur zijn gejat, zetten wij onze fietsen zelfs in de schuur op slot. Ik pakte dus de fietssleutels uit het bakje, manlief deed de huisdeur op slot en toen ‘k m’n fiets uit de schuur wilde rijden was de sleutel kwijt.

Zoeken in fietstassen, het pad tussen huisdeur en schuur uitgekamd, dan toch maar terug naar binnen, jaszakken overhoop, tassen doorgewoeld, tot zelfs de broek, die ‘k bij m’n laatste fietstocht droeg, uit de was gevist om de zakken te controleren, nergens was mijn fietssleutel te bekennen. Maar we wilde graag fietsen en liefst nog voor de bui los zou barsten daarom de reservesleutel gezocht, die lag wel precies op de plek waar ie zou moeten liggen en de fiets losgemaakt.

Toen ‘k de fiets eenmaal uit de schuur had, bleek dat de sleutel op onverklaarbare wijze uit m’n hand en precies achter een stuk tuingereedschap was gevallen.

Ik had werkelijk heel even gedacht dat er ergens een steekje los was geraakt, gelukkig viel dat nogal mee 😉

 

 

Opgeladen

Jawel daar is ze weer 🙂

Na 12 dagen vakantie kan ik de komende weken tot de zomervakantie wel aan, denk ik 😉 want dat duurt nog wel negen weken. Gewoon maar beginnen en dan dag voor dag afstrepen, dan is’t te doen. Dit klinkt wel heel erg alsof ‘k m’n werk niet leuk vind, oeps!

Het is toch bijzonder dat ik maar 4 van mijn vrijedagensaldo heb opgesoupeerd in deze vakantie en precies halverwege werd er ook nog eens salaris en vakantiegeld op mijn rekening gestort, (nou heb ik dat natuurlijk van te voren wel precies zo ingesteld, ik ben degene die de betalingen klaarzet, accorderen is werk voor de chef) hoe leuk is dat :0

Dit was echt zo’n typisch nederlands tuinesische vakantie met veel zon en zadelpijn maar uitgerust ben ‘k wel.

20170525_101847.jpg

 

 

 

 

Op fietse

Dat was genieten, vanochtend, allereerst hebben we een flink stuk gefietst, en da’s in een weekend een stuk relaxter dan ’s ochtends naar het kantoor te fietsen.
We kunnen zowel lopend als op de fiets binnen 3 minuten echt buiten zijn en dat waren we ook. Het is zoveel leuker om buitenstads te fietsen dan in de stad. Hoewel we soms in de stad de reeën zien grazen, gisteren nog, moest ik vandaag uitwijken voor een sjagrijnige (of was het een bijna broedse) zwaan, buitelden de hazen door het veld en zaten de reigers klaar om de eerste kikkers op te peuzelen.

Tussen middag zaten we heerlijk op het terras, ons eigen terras van een broodje te genieten want Knieperman had van de week de tuinset al klaar gezet, het mooie lenteweer was immers op komst en dan kan je maar beter voorbereid zijn. Zo zaten we in de zon en uit de weinige wind de rest van de middag van het lenteweer te genieten.

CcESpQzW0AARJNc

Heerlijk, ik heb er zelfs een gezond kleurtje, nee niet uit een poederdoosje deze keer, van opgedaan.

 

Op fietse

’t Is toch wat, op de vrije zaterdag zomaar 50 kilometer fietsen.

Toen we vanochtend een rondje fietsten was dat zeker niet het plan, een kilometertje of 15 dat zou het moeten doen tot ‘k vanmiddag in het hoofd haalde om naar het ballonnenfeest in de buurt te gaan. Hoe? op de fiets natuurlijk. En zo fietsten we er vanavond zomaar nog eens ruim 30 kilometer bij.

Plus nog wat leuke foto’s