Op de koffie komen

Had ik niet laatst een hele blogpost gewijd aan het nakijken van de kassabon, dat je dat in de winkel moet doen?

Sinds ‘k een paar weken geleden 4 pakjes halloumi kocht en er wel 5 betaalde en ook nog eens 1 preitje 2 keer werd aangeslagen op een andere bon, kijk ik meestentijds de kassauitdraai nog in de winkel na.

Inmiddels heb ik het geld weer terug. Dat zullen ‘ze’ in de winkel niet weten maar ik kocht onlangs 6 pakken koffie en er werden vier berekend. Ik ben nog wel eens zo eerlijk om het te zeggen als ‘k het fout zie gaan terwijl de boodschappen gescand worden maar deze keer was ’t me niet opgevallen en omdat ik nogal van de haastige spoed was keek ‘k ook pas thuis de bon na.

kassabon.jpg

Goed, een aantal weken geleden had het weinig zin om terug te gaan om te melden dat ‘k teveel betaalde, nu vond ik het weinig zin hebben om alsnog de koffie te gaan betalen.

We staan weer quitte, denk ik dan maar!

‘Uit eten’

Zo een week of wat geleden nodigde zoon ons uit om ’s avonds bij hem een vorkje mee te pikken, ofwel hij wilde hamburgers maken en had gewoon te veel gehakt ingeslagen om in z’n eentje op te eten. Een broodje hamburger eten wij gewoon met de handen, zeker als we onder mekaar zijn. Dus dat vorkje meepikken kan je gerust met wat zout nemen.

Oh we kunnen heus netjes met mes, vork en ander bestek eten, we snijden onze aardappelen niet met een mes, we kluiven niet op een t-bonesteak, we slurpen de soep niet en we likken al helemaal geen borden uit. (Ik had ooit een vriendje die ik dat zag doen, die vriendschap was daarna OVER, getver wat is dat toch smerig)

Maar het verhaal ging over hamburgers eten en dan meer nog over het gehakt waar de burger van was gemaakt. Zoon had een pakje van 500 gram gehakt gekocht bij de super, ik zal niet zeggen welke super want mijn ervaring van gehakt gekocht bij een supermarkt is dat het meestal heel waterig gehakt is.
Van zo’n pakje van 500 gram bleef net genoeg vlees over om 3 hamburgers te maken en dan waren ’t geen eens grote burgers.

hamburger
Zelf koop ‘k het vlees bij schotse hooglanders en daarvan vind ik na het bakken nagenoeg geen vocht terug. Met andere woorden, daar koop je vlees zoals vlees bedoeld is 😉

Toch is ’t hartstikke leuk om af en toe bij je kinderen te eten!

 

Omgekeerd boodschappen doen

Ik blog inmiddels al een aantal jaren en ‘k lees nog langer mee en ooit, vraag me niet meer hoe lang geleden en waar ik het las, las ‘k een blog met tips om te besparen op de boodschappen.

Al die tips zijn wel bekend:

  • Kruip door de super, de goedkoopste producten liggen meest onder in de schappen.
  • Let op de kiloprijzen, supermarkten zijn niet alleen verplicht om de prijzen van de producten te vermelden maar ook de prijzen om te rekenen naar kiloprijzen. En ik verzeker je daar zit nogal een verschil in, de pijnboompitten die bij de saladebar liggen zijn zomaar drie keer zo duur per kilo dan wanneer ze bij de bakproducten liggen (of omgekeerd).
  • Neem een mandje in plaats van een boodschappenkar, het gewicht aan je arm weerhoudt je van teveel te kopen ( dat gaat bij mij ook nog wel eens mis, zelfs als ‘k denk dat ik voor één artikel de winkel in loop, kom ik gemakkelijk met de armen vol die winkel uit en probeer dan maar eens al die boodschappen in de fietstas te wurmen 😉 )
  • Kijk in de bak met afgeprijsde spullen, het komt nogal eens voor dat en fabrikant de verpakking vernieuwd en dat de verouderde doosjes of blikjes met een flinke korting verkocht worden.
  • Zoek naar de ‘weggooien is zonde’ stickers, ’t scheelt zomaar 30 tot 35 % op de oorspronkelijke prijs en of het brood nu een halve dag oud is of een hele dag, volgens mij proef je dat amper, alleen met vis ben ik een mietje dan zoek ik achterin het schap naar de meest verse producten of ‘k ga voor diepvries.
  • Let op de kassabon en controleer deze in de winkel nog, soms komt de sleet erop, op zo’n gewoonte en zo betaalde ik vorige week wel 5 pakjes halloumi terwijl ‘k toch heus maar 4 pakjes meenam, pas thuis kwam ‘k erachter en dan is het te laat om terug te gaan, de (super)marktleider ziet je aankomen ;(
Boodschappen-1.0

zo niet dus 😉

Maar de allerleukste tip die ik ooit las, om weer terug te komen op mijn inleiding, was:

Ga andersom boodschappen doen, maw gooi je mandje vol, helemaal vol, tot je bij de kassa bent, loop dan de omgekeerde richting en leg alles wat je niet nodig bent weer terug.
Denk niet dat dat gek is, je doet het ook bij de webwinkel immers, je virtuele mandje volgooien en dan vervolgens zonder aankopen die webshop verlaten en vertel me niet dat jij dat nooooooooit zou doen!

 

 

Minder tasjes

40 procent minder plastic tasjes die in de plasticsoup verdwijnen en wel 70 procent minder verstrekte tasjes.Da’s de winst van het verbod op de uitgifte van plastic tasjes.

Zo heel moeilijk is ’t niet en toch zie ‘k nog steeds mensen hun groente in het plastic verpakken. OK ik snap dat je de losse worteltjes niet één voor één over de kassaband wilt laten dansen of per blaadje spinazie gaat afrekenen maar om nu die bloemkool ook nog in het plastic te verpakken?
Of wat te denken van de bananen, die jongens hebben al zo’n mooi jasje die ga je toch  niet smoren in plastic?
Dat je de aardbeien of frambozen niet los onder in de tas gooit, daar kan ‘k inkomen maar appels of een rode kool?

groentezakjes

Ik gebruik al jaren mijn zelfgemaakte katoenen groentezakjes, al sinds ik ooit de groeteman hoorde vertellen dat ie per week 100 euro kwijt was aan plastic tasjes.  Ik kocht voor nog geen twee euro een paar leuke katoentjes en maakte daar groentezakjes van.

En nog steeds krijg ‘k leuke reacties!

Vergeten lijstjes

Het is DE bespaartip die al heel erg vaak gegeven werd en nog vaker herhaald moet worden: Neem een boodschappenlijstje mee als je

En ik? Ik ben in staat dat lijstje te maken en het vervolgens op de tafel te laten liggen, sterker, het is me al vaker gebeurd dat ik het lijstje in de broekzak stak en al zigzaggend door de supermarkt het lijstje vergat. Ja echt! Of als ’t op betalen aankwam, ik het lijstje pas uit m’n portemonnee viste en tja eenmaal bij de kassa leg je de overbodige doppers en die luxe broodjes niet meer terug.

Gelukkig ben ik heel behoorlijk op de hoogte wat mijn voorraden betreft en ook kan ‘k vrij goed inschatten wat wij zo door de week opeten, dus veel overbodige aankopen doe ‘k niet echt en die ene, wel overbodige zak boerenkool kan gerust in de vriezer bewaard blijven.

b6e1cdc8bb0c25a4f44b8d0115f2a0ed.png

Ik heb een periode gehad dat ‘k op een papiertje schreef wat er echt op was, als in niets meer op voorraad, ging ik dan boodschappen halen dan lag dat papiertje gewoon thuis maar door het op te schrijven had ‘k het wel gememoriseerd en kon ‘k in de winkel precies die spullen pakken die ‘k ooit had opgeschreven om het wekelijkse brood en de knoflookbol te vergeten.

Conclusie: Ik steek vreemd in elkaar, maar hee ik kan ermee omgaan 🙂

 

 

 

 

 

 

 

Wat je van ver haalt is lekker?

Nou nee, niet altijd.

Ik moet eerlijk bekennen dat ‘k die 3 stuks fruit per dag niet altijd haal, ok ik geef het toe, ik ben nogal tiepelzinnig als ’t op fruit aankomt. Mandarijnen, ja die lust ik wel, bananen, druiven en peren, ja dat ook.

Appels? nnnn, nee echt lekker vind ik ze niet, de meeste appels dan, sinaasappels zijn aan mij ook niet besteed en dus is het zo rond deze tijd van het jaar best een toer om aan genoeg fruit te komen, mandarijntjes zijn niet echt geweldig meer en dus blijven peren over voor de dagelijkse consumptie.
Maar heel soms wil je toch wel eens iets anders. Ik wel en dus kocht ik vorige week druiven uit India, bij de Jumbo, een kilo voor € 3,50. Best prijzig en milieutechnisch niet geheel verantwoord vanwege de kilometers maar ik had zin in iets anders, ik zei het toch al en bovendien ook bananen komen van overver.

Na de eerste portie druiven had ‘k toch een beetje ’n vieze nasmaak en de tweede portie werd niet beter. Die druiven waren gewoon weinig smaakvol en de nasmaak was wrang , zelfs bijna bitter.

En zo deed ik iets wat ‘k bijna nooit doe, ik ging ermee terug naar de winkel, zelfs zonder bon,want na controle gooi ik zulke bonnetjes weg, en warempel ik kreeg de keus: nieuwe druiven of geld terug want volgens de jumbo 7 zekerheden voldeden deze druiven niet.

druiven

Geweldig zo’n service! Maar druiven koop ik daar voorlopig niet  meer;)

 

 

 

 

 

Graties of niet?

Wij nederlanders zijn een spaarzaam volkje, of niet, daar ben ‘k nog niet zo achter 😉 we likken wat zegeltjes, ieuw, om te sparen voor handdoeken of vrije bijtjes bij de benzinepomp, voorraadbakjes bij de appie, messensets bij de groothandel, kopjes bij de koffie (of hele koffiezetapparaten), glazen bij de wijn en staatsloten bij de sigarenboer.

De eerlijkheid gebiedt me te zeggen: dat deed ‘k ook tot ik een paar jaar geleden bedacht voorlopig geen handdoeken nodig te hebben vanwege overvolle kasten en al helemaal geen voorraadbakjes van de ap te willen. Koffiekopjes en glazen heb ‘k genoeg en wat zou ‘k met een extra messenset moeten, het liefst gebruik ‘k voor het snijwerk in de keuken een molenmesje, ja ook om het vlees te snijden of ik pak de huishoudschaar.

images

Sinds ik stopte met het sparen voor ‘gratis’ artikelen hoef ‘k niet meer te tanken bij DE BenzinePomp, kan ‘k de boodschappen ook bij een andere winkel halen, drinken we een ander merk koffie (minstens zo goed hoewel niet beslist goedkoper 😉 )

Met andere woorden: ik ben niet meer merkgebonden of noem je dat dan merkloos 🙂