Opnieuw: niets verspillen, zelfs geen kontjes

Vorige week kwam Kniepermeisje vertellen dat ze binnenkort haar eigen preitjes zou laten groeien. Huh!

Dat kwam zo: ’t wicht had een sollicitatiegesprek in Amsterdam en ik bedacht dat ze na dat gesprek er best nog wel eens over wilde gaan kletsen, dus nodigde ik haar uit voor de warme maaltijd, ’s avonds. Het praat toch altijd wel fijn zo tijdens een etentje en er stond een ‘hartige’ preitaart op het menu. Da’s één van ’t wicht haar favorieten. Rode biet is een andere favoriet maar ging deze blogpost niet over.

’t Kniepermeisje vertelde dat het kontje van de prei op een laagje water gezet, een manier was om de prei vaker te kunnen gebruiken. Ze had het zelf nog niet geprobeerd maar het was van horen zeggen.

Ik had natuurlijk net de prei gesneden voor die befaamde preitaart en daarmee wel twee kontjes over.

Zie, zo is dat cirkeltje bijna rond gebreid 😉

En zie, hier het resultaat:

2017-04-21 18.42.51.jpg

Het schijnt ook goed te gaan met bosuitjes 🙂

 

 

Minder tasjes

40 procent minder plastic tasjes die in de plasticsoup verdwijnen en wel 70 procent minder verstrekte tasjes.Da’s de winst van het verbod op de uitgifte van plastic tasjes.

Zo heel moeilijk is ’t niet en toch zie ‘k nog steeds mensen hun groente in het plastic verpakken. OK ik snap dat je de losse worteltjes niet één voor één over de kassaband wilt laten dansen of per blaadje spinazie gaat afrekenen maar om nu die bloemkool ook nog in het plastic te verpakken?
Of wat te denken van de bananen, die jongens hebben al zo’n mooi jasje die ga je toch  niet smoren in plastic?
Dat je de aardbeien of frambozen niet los onder in de tas gooit, daar kan ‘k inkomen maar appels of een rode kool?

groentezakjes

Ik gebruik al jaren mijn zelfgemaakte katoenen groentezakjes, al sinds ik ooit de groeteman hoorde vertellen dat ie per week 100 euro kwijt was aan plastic tasjes.  Ik kocht voor nog geen twee euro een paar leuke katoentjes en maakte daar groentezakjes van.

En nog steeds krijg ‘k leuke reacties!

Zou het: diftar!

Zo als het er nu uit ziet wordt op 29 maart a.s. beslist of de stad Groningen diftar (gedifferentieerd tarief voor afval) gaat invoeren.
Ik ben voor, ik wil best per kilo betalen, graag zelfs, ’t is wel zo eerlijk maar, ja er zit een maar aan te komen, dan wil ik een kliko die afsluitbaar is.

Naast de plek waar wij de kliko’s aan de straat zetten, is vorig jaar een ondergrondse container geplaatst voor de flatbewoners in onze straat en sindsdien zit onze kliko barstensvol. OK een groot deel daarvan kwam uit onze schuur, ik blogde daar al vaker over, maar de laatste maanden komen wij goed uit met onze eigen bak, wat heet: het ding zit nog niet voor een derde vol, niet door ons, wel als de bak door de gemeentereiniging geleegd wordt.

diftar

Buurtgenoten vinden het iedere twee weken weer fijn dat er vlak bij de plek waar zij hun afval ondergronds ‘moeten’ weggooien, halfvolle kliko’s staan die vragen om gevuld te worden. Het is zelfs al gebeurd dat, na dat de bak gelegd was, er nog afval gedumpt werd in de langs de straat geparkeerde kliko’s.

Natuurlijk ben ‘k allang blij dat de rommel niet zo op straat wordt gedeponeerd maar als er van gemeentewege besloten word om per kilo af te rekenen, dan ben ik toch iets minder blij met zulke buurtgenoten.

Papier versus katoen

Hoewel ‘k er niet teveel over blog, probeer ‘k al jaren het afval te reduceren tot aanvaardbare proporties.
Papier, zelfs ’t kleinste snippertje wordt in de ‘oudpapierbak’ verzameld.
Lege flessen gaan allemaal richting de glasbak. GFT-afval wordt keurig gescheiden van het overige huisafval. Plastics worden in Groningen niet apart ingezameld en daarom hoort dat ook bij het grijze afval.
Aan de inkoopkant probeer ‘k er aan te denken zo weinig mogelijk afval in te kopen. Overbodige verpakkingen probeer ‘k zoveel mogelijk te vermijden, voor losse groente en fruit heb ‘k m’n zelfgemaakte tasjes in de shopper.

groentezakjes1
De keuze tussen een fles olie in glas of in plastic is steevast in ’t voordeel van de glazen variant, net als ketchup. Suiker in plastic laat ‘k stiekum staan, ‘k zoek wel naar papieren verpakkingen.

Maar waar je mij echt niet mee zal zien zijn katoenen zakdoekjes en wees eerlijk je zou zweren dat papieren zakdoekjes ook een enorme berg afval veroorzaken.

Toch, als er iets is wat ‘k verschrikkelijk goor vind om te gebruiken zijn ’t die, vieze al te lang in gebruik zijnde, snotlappen. Brrr,

Afvalminderen

“Hebben we de laatste weken zo weinig afval?”
Ja dus!! de grijze bak zit tegenswoordig halfvol in plaats van overvol, alleen al het idee ‘100-100-100’ en we hebben ons niet eens aangemeld, deed goed werk.

Zelluf ben ‘k tijdens het boodschappen halen vooral bezig met  verpakkingen, natuurlijk chipszakken, karnemelk- en melkverpakkingen en zo nog een boel meer za(k)ken zullen we zomaar niet uit ons systeem kunnen halen.
Maar soms blijken kleine aanpassingen spectaculair uit te pakken (neuh, geen woordspeling).

kleine_aanpassingen

In plaats van plasticzakken diepvriesspul neem ‘k kartonnetjes, zo blijft ’t in de vrieskast ook overzichtelijker.
Heb ‘k nieuwe olie nodig dan haal ‘k glazen flessen, hetzelfde geldt voor ketjap, azijn en dergelijke. En met de aanschaf van bijvoorbeeld mayo (in glazen pot) en specerijen ( dat de dop losgeschroefd kan om zo’n potje te hervullen) let ‘k op de hergebruikwaarde van de verpakkingen. Zelfs smeerkaas is te koop in glazen potten (bij de turksewinkel) .
Nu wil ‘k hiermee niet beweren dat glas geen afval geeft, maar het is wel redelijk gemakkelijk te recyclen.
Daarbij vind ik toch al dat die plastic flessen verschrikkelijk beroerd schenken.
Probeer maar ‘ns een scheutje olie uit een plastic fles zonder te kliederen in de pan te knijpen, no way. En wat te denken van ketchup, dat schenkt al beroerd uit een fles, als je daarbij ook nog ‘ns een kneepje geeft in ’t plastic heb je de tomatendrab overal behalve over

’t Zal me voorlopig niet gebeuren dat ‘k, of eigenlijk Knieperman, twee of drie maanden de kliko niet aan de straat hoeft te zetten maar we zijn op de goede weg.

Afval minderen een doorgaand project

Maandag mag de grijze kliko weer bij de straat en voor het eerst in ruim een jaar zit ie niet mudvol.

De afgelopen maanden hebben we nogal wat ‘rommel’ weggegooid en hadden we zelf geen afval dan kwam er bij zoon wel vanalles vandaan wat hij niet zo gemakkelijk in de ondergrondse bakken kwijt kon. Noem verpakkingsmateriaal van huisraad. Het lijkt er nu op dat we de bodem van de spullen bereikt hebben. Niet dat er nooit meer iets weggegooid gaat worden, er zullen ook nog wel steeds kleine prullaria te vinden zijn waarvan of de man of ondergetekende vindt dat het weg kan maar het grote opruimen is zo’n beetje achter de rug.

images

Geheel afvalloos zal ons niet echt lukken, ben ik bang.
Naar aanleiding van het 100-100-100 project van de gemeente Groningen, 100 gezinnen die 100 dagen 100% minderafval produceren, hebben we uitgebreid besproken of we hieraan mee gaan doen en vooralsnog doen we niet mee. Wel zijn we tot de slotsom gekomen dat we simpelweg veel te veel afval produceren ook al probeer ik er bij het inkopen doen rekening mee te houden dat ‘k niet te veel zooi naar binnen sleep.

Da’s best nog moeilijk want zelfs de biologische bietjes die ‘k vorige week bij de bioboer kocht werden (sinds kort) verpakt verkocht.

Dat ik daarvan baalde, is zacht uitgedrukt!

 

 

Einde winter, kom maar voorjaar

Je zou het toch bijna niet geloven, vanochtend nog lag er sneeuw en vanmiddag zag ‘k ook een sneeuwbui voorbij dwarrelen maar de winter loopt op z’n endje.

En dat weet ‘k omdat de echte wintergroenten zoals de spruitjes die we vandaag aten, bijna zonder mankeren in de kliko zijn beland. Zonde, dat wel want ‘k gooi liever geen voedsel weg.

Kijk ik lust best wel (let even op dat ‘best wel’ 😉 ) spruitjes maar dan ’t liefst de beetgare versie en als je ze dan netaan 5 minuten, iets langer misschien afhankelijk van de dikte, kookt zijn ze normaal gesproken prima te nassen. Nou zo naar ’t eind van de winter blijkt zelfs 5 minuten genoeg om de spruitjes tot snot te laten transformeren.

index

Pas op, van zodra speenkruid bloeit is het niet meer geschikt voor consumptie

Ik koop en kook geen spruitjes meer in deze winter, wat mij betreft wordt ’t de hoogste tijd voor sla, peultjes en tuinboontjes of zelfs speenkruid en frisse brandneteltopjes.