Vijf dingen die ik niet meer koop

Ik las vanochtend bij Doortje: vijf dingen die ik niet meer koop!

In ’n eerste opwelling dacht ik; daar kan ik overheen 🙂 maar dat valt nog vies tegen. Maar wat koop ik dan niet meer, sinds ‘k begon te consuminderen.

nr 1.

Wereldgerechten: ik kocht al bijna nooit van die rommel maar nu helemaal niet meer, er zijn op het wwweb veel meer en lekkerder wereldgerechten te vinden dan de magere keuze in dure knorrige poeiertjes waar je dan een ‘gerecht’ van moet maken waar ook nog eens te veel zout, suiker en andere rommel in zit.

nr 2.

Airwick strontspray (vrij naar Paul van Vliet): van die nepgeurtjes in het toilet, daar moet ‘k niks van hebben. Wat ‘k gebruik om al te penetrante geurtjes te maskeren? Een paar takjes lavendel, zo uit de postzegel geknipt, een bakje gevuld met kweepeertjes ( van die kleintjes die je veel tegenkomt in stadsperkjes) of flesjes oude, bijna uitgewerkte parfum die als je het op de huid smeert niet meer zo fijn ruikt.

nr 3.

Vlekverwijderaars: van die stiften waarmee je vlekken weg kan halen. Volgens de fabrikant en hun reclames heb je voor alle vlekken aparte stiften nodig terwijl je de meeste vlekken gewoon in de was, misschien even voorbehandelen met een beetje ‘vloeibaar’ wasmiddel of ‘ossengalzeep’, wel kwijtraakt.

nr 4.

Kantoorlunches: wij hebben geen kantine op kantoor en dus ook geen hapklare broodjes, als ‘k ze niet zelf smeer heb ‘k gewoon geen lunch. Heel af en toe loop ‘k nog wel eens naar de viskraam, op 200 meter afstand 😉 om in plaats van een bammetje een portie kibbeling te eten.

nr 5.

Schuursponsjes: ik maak ze zelf door van sisaltouw rondjes of granny squares te haken. Goedkoop en het voorkomt (een klein beetje maar) dat minuscuul kleine plasticdeeltjes in het water terecht komen.

images

Dit zijn er vijf en het kostte me best moeite om vijf dingen te bedenken die ik vroegâh wel kocht en nu niet meer want heel eerlijk behalve de kantoorlunches en schuursponsjes kocht ik toch al bijna nooit iets van het hierboven staande lijstje.

 

Advertenties

Nieuw oud papier

Ken je dat, net de oudpapier-bak leeg, kom je ergens een snipper tegen of koop je zoals in mijn geval, een nieuwe lamp en krijg je de doos er gratis bij. In minder dan geen tijd puilt die pas geleegde bak weer uit. Vooral als je, zoals wij ten Knieperhuize, een niet te grote oudpapierbak (of doos eigenlijk) hebt staan.

2017-06-09 19.36.11.jpg

deze dus 😉

Ondanks een ‘nee-neesticker’ en zonder krantenabonnement loopt de manlief al minstens twee keer per week z’n wandelroute langs de papiercontainer om van die paperassen af te komen, moet je voorstellen hoe veel papier er binnen zou komen als ‘k ook nog eens iedere dag een ochtend/avondkrant in de bus zou krijgen en het plaatselijke bokkenblaadje en alle reclamefolders. Dan moet de man wel bijna dagelijks aan de wandel 😉

Gelukkig zag ‘k zoëven de jongens en meiden van de drumband langskomen om het oud papier van de wijkbewoners af te halen. Dat doen ze maandelijks één keer en toevallig was dat precies op de tweede vrijdag van de maand. 🙂

Ondanks m’n aankopen vandaag is de bak toch weer leeg! Mazzeltje

 

 

 

 

Consuminderen: vroeger en nu ;)

Aan ’t begin van ’t salaris betaal ‘k allereerst mezelf uit! Door de spaarrekeningen te spekken. Dat deed ‘k als jong meisje al, dan ging al het verdiende geld naar de spaarrekening en mocht ‘k iets moeten of willen kopen dan moest ‘k het geld eerst weer overhevelen naar de lopende rekening. Destijds, in het predigitale tijdperk, dacht je dan wel drie keer na of de bewuste aanschaf wel de moeite en het geld waard was 😉 want je moest allereerst een overschrijvingskaart invullen en opsturen naar de giro, ongeveer een week later stond het geld op de lopende rekening en dan duurde het nog ongeveer een week voor je het afschrift in de bus had met daarop het nieuwe saldo van de lopende rekening.

In de meeste gevallen waren die 14 dagen genoeg om jezelf nog eens af te vragen: Heb ik dat rokje, die schoenen of dat etentje echt nodig om gelukkig te worden?

Sinds ‘k de app van triodos en asn geïnstalleerd heb op m’n slimme foon kan ‘k à la minute beschikken over extra geld (een groot deel van het spaargeld) en die reden van vroegâh om nog even over een aankoop na te denken, is dus een stuk minder geworden. Dat heeft voordelen ow ja zeker maar er zijn ook nadelen: als je niet oppast speel je zomaar leentjebuur bij je zelf.

2e70a7930e8773eaaa59ad2ac2d5804e

Het consumindermantra|

Heb ik het echt nodig….

Ga ik het gebruiken….

Kan het het me veroorloven….

Is het het geld waard….

Heb ik gecontroleerd of het elders goedkoper is….

moet maar weer eens afgestoft worden!

 

 

Nog eens vervangingen

Het is grappig te lezen hoe anderen omgaan met noodzakelijke huishoudelijke vervangingen. In de reacties op m’n blogpost over noodzakelijk vervangen, las ik dat van schrijfsters diej wel 2 jaar met hun sokken doen, of 10 jaar met de theedoeken.

10 jaar of langer met theedoeken dat kan, als je de natte vaat op de aanrecht laat drogen of bij gebruik van de vaatwasser maar bij mij gaat er dagelijks een theedoek in de was en geloof me, daar slijten ze van en wel zo dat er na een paar jaar een soort van kaasdoek maar dan anders, overblijft.

Ik vind daarom ieder kwartaal iets vervangen fijn maar natuurlijk is het van belang om voor je zelf te bepalen wat jij wanneer noodzakelijk vindt. Sokken waar een teen door piept, gooi ‘k weg maar als de hiel ’t nog enigszins houdt draag ‘k ze door. Het stoppen van sokken is aan mij niet besteed, ‘k heb zelfs een hekel aan de naad over de teen, draag sokken ook gerust binnenste-buiten, gevoelige voetjes, zeg maar,

Afgedragen sportsokken zijn trouwens ideaal voor ’t schoenpoetsen, de hele hand past er in, eventueel doe je twee over elkaar, zelfs geen last meer van zwarte-pieten-vingers.

en misschien moet 'k dit proberen ;)

en misschien moet ‘k dit proberen 😉

Handdoeken waar de rafels aan hangen, gaan bij mij in de zak, evenals basic-shirts waarvan de halsboord door is, geen gezicht onder een mooi bloesje zo’n versleten boord. Natuurlijk kan ‘k er poetslappen van maken maar wil ‘k 160 poetslappen op voorraad hebben? Neuh… poetsen is niet echt m’n liefhebberij.
Tricot hoeslakens waar de rek uit is gebruik ‘k dan weer in plaats van molton onderhoezen, zo worden ze gebruikt tot de gaten er in vallen en zelfs dan zijn ze nog geschikt als poetslap;)

De dekbedovertrekken, ik heb er drie voor de winter en twee sets voor de zomer ( wij gebruiken zomers ook ieder een eenpersoons dekbed ) zijn inmiddels bejaard, want toch zeker een jaar of 8, maar weggooien is niet aan de orde, ze zijn nog goed. Voorlopig koop ‘k daarom ook geen nieuw,

Maar ‘k gaf eerder al aan, wat voor mij vanzelfsprekend is, hoeft dat voor een ander niet te zijn.

Meer doen met minder, hoe dan?

Dat meer doen met minder, hè… hoe doe je dat nou precies.

Euh….. ik heb de wijsheid niet in pacht en denk ook niet alles te weten maar er zijn zomaar een paar dingetjes op te noemen waarmee een toch boel geld te besparen is. En dan hoef je echt niet op de knieën door de supermarkt om de allergoedkoopste producten te kopen maar vergelijk eens de kiloprijzen van bepaalde producten. Alle supermarkten zijn verplicht om behalve de verpakkingsprijs ook de kiloprijs van een product te vermelden. Een pak rijst (400 gram) voor 99 cent lijkt dan niet duur maar een schap lager ligt de kilozak ook voor 99 cent euh, dat scheelt. Evenzo met hagelslag of pijnboompitten om er eens een heel duur product in te gooien. Ik weet bijv. van de appie dat zij die pijnboompitjes op verschillende strategische plekken in ’t schap hebben liggen en dat ook daarvan de prijs nog wel eens wel verschillen. Opletten dus!

Vergelijk ook eens de energiebedrijven,  de Kwh-prijs zal nauwelijks een halve cent schelen en ook van het prijsverschil tussen de verschillende gasleveranciers wordt je niet rijk maar als je door een overstapbonus zomaar aan het einde van je contract € 300,00 tegemoet kan zien, is dat een leuke meevaller.

Als je dan toch bezig bent met ‘brandstoffen’, kijk aan de pomp eens naar de benzineprijzen, hoewel de consuminderaar liefst alles op de fiets zou doen ben ik een errug luie donder en superblij met m’n otootje maar teveel betalen voor benzine is een gruwel ook al tank ‘k altijd maar voor 25 euro 😉 het aantal liters scheelt toch iets. ’t Liefst tank ‘k bij de oosterburen, net over de grens in Weener of Bunde, vergeleken met het NL-prijsniveau scheelt dat nog altijd vijftien tot 20 cent

En nog eens iets: Neem bijvoorbeeld de roodstand bij een bank, zeg dat je 5 dagen lang 100 euro roodstaat dan ben je mooi al 17 cent aan rente kwijt (-/-100 euro x12% / 365dagen x 5 dagen) Als je nou een bankrekening hebt waarop je op je saldo ook nog eens rente krijgt dan zal je zien dat eventueel ontvangen rente vele malen minder is. Neem diezelfde 100 euro maar dan in de plus ( 100 x 0.6% / 365 x 5) is netaan 1 cent. Het verschil tussen roodstand en de zwarte cijfertjes is dus wel mooi 18 cent.

Nu kan je zeggen wa ’s nou 18 cent maar een ander ( en in mijn ogen een veel erger) nadeel van een negatief banksaldo is dat je bij uitbetaling van je eerstvolgende salaris of uitkering direct al op achterstand staat.

th

Wat mij betreft, zijn dit zomaar een paar handigheidjes om meer te doen met minder maar de allerbelangrijkste is wel: Beloon jezelf, niet door van het eerstvolgende salaris een te dure hoed te kopen, zo dat er daarna een heel stuk maand te overbruggen is maar door jezelf het eerst uit te betalen, zodra er salaris of een toeslag gestort wordt. Minimaal 10% van onze inkomsten sluis ‘k, zodra het geld op onze rekening staat, door naar een spaarrekening.

Omdat er geld op die spaarrekening staat, kunnen we de ‘leuke’ of soms minder leuke maar wel noodzakelijke dingen zonder dat ‘k ervan wakker lig, gewoon betalen.

Lood om oud ijzer?

Na mijn blogpost van gisteren over het nieuws dat energielabels door fabrikanten gebruikt worden om ons te verleiden energiezuinige apparatuur te verkopen, ben ‘k voor de grap eens een beetje gaan rekenen.

Want hoeveel scheelt het nu of je een A+ of een C-label, gesteld dat de gegeven energie-informatie WEL correct is, koelkast koopt.

Voorbeeld:
C label staat voor ong. 133 Kwh per jaar en de gemiddelde koelkast met dit label kost nieuw in de winkel € 290,00.

A+ betekent dat de koelkast € 499,00 mag kosten en het gemiddelde verbruik per jaar is 107 Kwh.

Op jaarbasis gerekend bespaar je dan aan elektriek 26 keer € 0.25 (de huidige prijs incl BTW en overige belastingen voor iedere Kwh die je gebruikt) is wel helemaal € 6,50 en hoe lang denk je deze koelkast te moeten gebruiken om de hogere aanschafprijs te compenseren? Ik geef je op een briefje dat die zgn. energiezuinige koelkast over 30 jaar niet meer zo energiezuinig is als ie dan nog leeft

Van wasmachines is de berekening weliswaar anders: die gebruiken gemiddeld per wasbeurt 3Kwh, het omslagpunt zou je dan moeten berekenen door de minder gebruikte Kwh af te zetten tegen het aantal keren gebruik. Stel je hebt een wasmachien gekocht die 2,5 Kwh per wasbeurt aan energie gebruikt en je wast 4 keer per week. De besparing wordt dan 2 (= 4 x 0.5Kwh) x € 0,25 x 52 = € 26,00 per jaar. Je hoopt op een machine die minstens 10 jaar meegaat, hij mag dus zeker niet meer dan € 260,00 duurder zijn dan een minder zuinige machine.

Ik val even heeeeeeel stil want of je dat geld nu aan de energiemaatschappij betaald of aan de vaatwasserfabrikant……

Erneuerbare-Energien

hoe noemen ze zoiets: ’t is lood om oud ijzer?

Nee, ik doe niet mee!

Deze keer doe ‘k niet mee! Ow dat zei je vorig jaar ook al. Ja da’s waar ook, vorig jaar deed ‘k ook niet mee.

Waaraan deed ‘k niet mee? Aan de Buy Nothing New Month 2014 en vorig jaar schreef ik als reden: “Ik koop al nooit om het kopen zelf. Mij krijg je niet op zaterdagmiddag de stad in shoppen. Webwinkels vin ‘k in veel gevallen een crime, vanwege de meestal overvloedige keuze krijg ik last van bultjes. Ja heus, dat noemen ‘ze’ ook wel keuzestress, ’t moet niet gekker worden. ‘k Heb voorlopig genoeg spullen om zelfs meerdere maanden niets te hoeven kopen, ‘k kan nog steeds beter wegdoen maar mocht ik nu morgen verzinnen dat een paar nieuwe laarzen heel fijn zouden zijn om mijn wintervoeten te vertroetelen dan wil ik ze deze maand gewoon kunnen halen zonder me in allerlei bochten te wringen omdat ik me aanmeldde voor BNNM.”

Natuurlijk, het zou beter zijn voor de wereld, het milieu en de portemonnee, niet noodzakelijkerwijs in deze volgorde, om me gewoon aan te melden en weer mee te doen maar net wat ‘k vorig jaar al aangaf, ‘k probeer altijd bewust bezig te zijn met ’t aankopen van dingen. Artikelen voor de heb, koop ‘k zelden, iets aanschaffen omdat ‘k het nodig heb, is minimaal want ik heb weinig nodig.

logoInmiddels voel ‘k me zo’n doorgewinterde consuminderaar 😉 dat ‘k altijd wel driemaal nadenk voor ‘k iets aanschaf en dan ook nog liefst niet.

’t Enige waar ‘k nog wel toe te verleiden ben, zijn cd’s, liefst bij een concert, zodat er ook een krabbel van de uitvoerende gezet kan worden 😉

Maar voor degenen die zich alsnog willen aanmelden, ga gerust je gang