Een roemloos einde

Niet alleen in Nederland, ook bv in Frankrijk, zijn steeds minder campings. Er zijn mensen die dat jammer vinden.

Ik niet: Ik heb zo m’n mening over kramperen šŸ˜Š, ik vind het helemaal niks!!

Dat slapen op een luchtbed om verkrampt en verstijfd wakker te worden, dat geklooi met campingpannetjes, als je piepers moet afgieten rollen ze geheid de helling af.
Bij een gaslampje proberen een slechtziendenboek te lezen en de dobbelsteen van het mens-erger-je-nieten (mislukt)Ā speelt voor erwt onder het campingmatrasje.
’s Nachts op zoek naar een rol toiletpapier en slippers om vervolgens na bezoek aan de sanitaire voorziening de zeiknatte voeten weer in de slaapzak te moeten vrutten.
Buren die luidop dingen doen waar ik liever niet van meegeniet of die gewoon alleen maar snurken.
Boterhammen die ’s ochtendsĀ aangevreten blijken en het pilsje ’s avonds is lauw omdat de wateremmer waarin je probeerde de flesjes te koelenĀ heelĀ de middag in de zon stond.

Ik snap het wel, dat er steeds minder campings overblijven!

 

Uitverkoop quality time

Zo, net terug van een avondje winkelen in Assen. Het was al weer wat geleden dat ‘k met ’t wicht een moeder-dochter-vriendinnenavond had.

We lijken op elkaar, ’t wicht heeft mijn genen als ’t gaat om kleding kopen en dat kunnen we dus prima samen doen. We zeggen mekaar waar ’t op staat en we praten elkaar niets aan.

Vanavond hadden we mazzel, beide thuiskomend met 2 broeken, ieder een jasje, allebei een shirt en ook alle twee een bundel sokken. Geen gek resultaat, 10 verschillende stukken voor ā‚¬110, iets met einde uitverkoop ofzo!

Je kan maar boffen! Allebei waren en zijn we blij met de aankopen en het avondje met z’n tweeĆ«n.

Knooppunten

De druppeltjes vielen toen we netaan 500 meter van huis waren, vanochtend. Waren ze iets eerder geweest, terwijl we nog thuis waren bijvoorbeeld, dan waren we waarschijnlijk niet eens op de fiets gestapt, nu trapten we gewoon verder.

’t Is vreemd maar de mind haalt rare truukjes uit. Als u op vakantie in den vreemde bent, laat u zich ook niet weerhouden door 10 regendruppels maar tijdens een thuisvakantie kunnen die paar druppels net genoeg zijn om niet eens op pad te gaan. Herkent u dat?

Gelukkig, we waren al onderweg toen die druppels vielen en na nog eens 100 meter verder, was de regen op en werd het, hoewel winderig en wisselend bewolkt, schitterend weer om een fietstocht te maken.

Van te voren had ik een knooppuntenroute uitgeschreven, en nog zo iets vreemds in de eigen omgeving blijkt het verdraaid lastig om je te houden aan het uitgestippelde pad. Waar zou dat toch aan liggen?

Beginnend bij knooppunt 91, Groningen, kwamen we na de punten 42, 43, 13, 30, 87, 15, 45, 99, 39, 41, 40, 58 en 59 na ongeveer 45 kilometer weer uit bij punt 91.

Nieuwe inzichten over oude ideeĆ«n

In twee van de deze week bezochte musea waren min of meer toevallig ook 2 heel interessante tijdelijke exposities te bezichtigen.

De eerste tentoonstelling die we zagen was ‘Waar kom je weg‘ in het scheepvaartmuseum in Groningen. (Noot: de Groninger zegt niet: waar kom je vandaan maar: waar kom je weg)

De tentoonstelling laat zien dat Nederland al eeuwenlang een toevluchtsoord was voor vluchtelingen. Vrijwel allemaal hebben we wel Ć©Ć©n of meer voorouder(s) die niet van oorsprong in ons kikkerlandje woonden. Zeg zelf we waren allemaal verzopen geweest als we geen hulp hadden gehad van terpen en dijkenbouwers.

Mijn oma wist ’t heel zeker: zij stamde af van Zwitserse hugenoten, zeker niet van de Franse hugenoten, mijn oma moest niets weten van vrijheid, gelijkheid en broederschap, behalve dan de broederschap der griffermeerden. Haar beweringen over de afstamming heb ik niet kunnen achterhalen, wel dat ze niets moest weten van nieuwe medelanders. Vreemd is ’t niet?

Niet zo vreemd als u bedenkt dat deze angst voor den vreemde nog steeds bij veel Nederlanders leeft.

De tweede tentoonstelling was in ’t Groninger Museum over 100 jaar vrouwenkiesrecht.

Ik weet niet beter maar 50 jaar voor ik geboren werd, mochten vrouwen nog niet eens stemmen. Erg toch!

Thuisvakantie

Vakantie is de tijd om precies te doen waar anders de tijd ontbreekt en dat kan dus van alles of van alles niets zijn.

Vandaag deden we dus niets en dat moet, oh nee, mag ook.

Zo wie zo hadden we een thuisblijfvakantie gepland, de man heeft veel klachten en dan is het wel fijn om geen of in ieder geval minder stress te hebben van lange of korte files, urenlange wachttijden op Schiphol, opgevouwen in een vliegtuigen en verplichte uitstapjes omdat je ergens bent en beslist het Ć©Ć©n of ander gezien moet hebben.

Mijn vakantie bestaat er dus uit dat we de ene dag ergens naar toe gaan om dan de volgende dag ons thuis te vermaken. Of vandaag een fietstocht te ondernemen en morgen per auto op pad te zijn.

Gelukkig zijn er in de omgeving heel wat leuke routes, musea, terrasjes en hebben we last but not least een geweldig terras in de eigen tuin.

Er zijn slechtere plekken om vakantie te hebben.

Uitstapje

Uitjes die niet teveel kosten zijn vaak de leukste uitjes.

Omdat de prijzen van de grote attractieparken, musea of festivals vaak al te exorbitant de pan uitrijzen, heb ik enkele tips om op zulke uitstapjes niet geheel leeg te lopen.

Neem bijvoorbeeld drinken van huis mee, ook al mag u in veel parken, musea e.d. geen eigen meegebrachte etenswaren nuttigen, niemand zal u er op aanspreken als u deze op de parkeerplaats eet of drinkt. Leuker is het natuurlijk om in de buurt van uw uiteindelijke bestemming eerst een gezellige picknick van te doen.

Voor de grotere musea of parken betaalt u vaak de hoofdprijs maar als u op zoek gaat naar een kleinere attactie zijn de prijzen vaak ook een stuk schappelijker, zelfs de prijzen voor parkeerplaatsen zijn veel goedkoper tot zelfs graties. Dat alleen al scheelt een flinke slok op de borrel.

Vandaag waren wij bijvoorbeeld in Bellingwolde in het MOW, parkeren kostte niets en de entree van ā‚¬4,50 pp is bijna niets en waren we op een woensdag geweest dan mochten we zelfs zelf bepalen wat te betalen.

OK, het museum is niet te vergelijken met ’t Louvre of zelfs het Stedelijk maar toch… alle waar is naar z’n prijs!

Omdat we toch in de buurt waren gingen we ook nog langs het Landgoed Tenaxx waar de entreeprijs met ā‚¬ 10,95 behoorlijk hoger lag maar daarbij was een ‘lunch’ van ranja, frites en een snack inbegrepen. Da’s dus ook al geen wereldschokkend bedrag.

Zomaar een paar niet te dure uitstapjes, behalve als u ze beide op Ć©Ć©n dag doet šŸ˜‰

Fietstochtje

Vanochtend vatten we het plan op om via Oostum, Winsum een soort van het hogeland (zoals groningers het noemen) route te fietsen.

Ons richtinggevoel was tijdens de afgelopen warme dagen waarschijnlijk enigszins de richting kwijtgeraakt want we fietsten langs Den Horn, Oostwold (Westerkwartier) via het Leekstermeer door de Onlanden zo weer naar de stad.

Echt iets voor ons, 40 kilometer fietsen in de verkeerde richting maar een fijne tocht was het wel!

Op de markt is uw gulden….

Op de markt is uw gulden een daalder waard, dat was ooit de slogan om mensen, lees klanten, naar een markt te lokken maar wie weet er nu nog wat precies een daalder was.

Een rijksdaalder maar vooral een gulden, die herinneren de meesten van ons zich nog wel? Al was ’t alleen vanwege nostalgia. Maar die daalder die was anderhalve gulden of ook wel 30 stuivers en het schijnt dat er ver voor mijn tijd ook daalders als in munten van +/- 1,50 gulden bestonden.

Indachtig de slogan, gingen we vanmiddag op de markt op zoek naar een nieuwe broekriem voor de man. Guldens en daalders werden er niet meer geaccepteerd maar een nieuwe riem vonden we. Gelukkig wel, voor de rest was de markt zelf gedevalueerd van een daalder naar een gulden, de vijf of zes kramen die ‘k zag mochten gezamenlijk de naam markt nauwelijks dragen.

Jammer!