In weer en wind

Bij de laatste storm, begin juni, is ook de laatste boom rond het Knieperhuis geknakt, gelukkig geen persoonlijke schade, we moesten een paar takken die over de schutting hingen verwijderen maar verder heeft de boom alleen maar de woning geschampt.

Dat betekent dat we vanaf toen al ’s ochtends om 9 uur zon in de tuin hebben, als ie tenminste niet achter de wolken schijnt. Wij waren er altijd wel content mee dat er in ieder geval ’s ochtends nog een beetje schaduw in de tuin te vinden was maar we zullen hier ook wel aan wennen.

Het meest moeten de planten wennen aan de nieuwe situatie, voorheen groeiden ze allemaal iets naar het westen, daarvandaan kregen ze het meeste zonlicht.

Vanaf nu kunnen de plantjes en struiken gewoon rechtop groeien en voor sommige planten betekent dat een heel nieuw leven.

In de laatste 7 jaar zijn rond de woning minstens evenzoveel bomen ter ziele gegaan, sommige door menselijk ingrijpen, andere door natuurgeweld.

Gelukkig zijn er wel al weer een 4-tal bomen teruggeplant.

Nadelen van ’t voorjaar

’t Voorjaar kent wel enkele nadelen. Oh ja? jawel.

Nadeel 1, daar zijn tabletjes voor 🙂
Hooikoorts, daar ben ‘k altijd vroeg bij, soms in februari al! Dan laten wilgenkatjes m’n ogen tranen, als het tenminste zonnig en droog is. Berkenpollen en andere pollen uit de bossen zorgen ook voor stevige niesbuien en tranende ogen. Blij toe dat ‘k in een stad woon en niet in de bossen. Verder helpen antihistaminetabletjes om de gevolgen onder controle te houden.

Nadeel 2, dat wordt lastiger
En dan ’t moment dat de populieren hun, ja wat zijn ‘t, zaden?, nee geen zaden ’t zijn meer bladomhulsels, van die kleverige zooi laten vallen. Gek gezegd maar daar reageer ‘k nog meer allergisch op. Deze allergie uit zich in niet zozeer in tranende ogen en een loopneus maar vooral in ’t schelden op alles en iedereen die binnenkomt zonder de voeten te vegen. Schoenen uit: veel beter!
Die zaden plakken onder de schoenen en hebben vooral de neiging om binnenshuis los te laten en krijg dan die zooi maar ’s weer van je vloer en wat te denken van die kleverige peulen op terrasstoelen, voor je ’t weet heb je op je witte broek, natuurlijk precies in ’t volle zicht, zo’n mega plakvlek. De kledingstukken die ‘k weg kon doen vanwege de groene vegen zijn niet meer te tellen., Op de vloer heb ‘k het nog makkelijk met plavuizen en laminaat, je zal tapijt hebben zeg, en hoe vaak je ook terras en tuinpad veegt, je krijgt ze binnen. Gelukkig staat er heden ten dage nog maar één populier in de buurt, bij wat eens was is dit al een zaligheid.

En al probeer ‘k alle vlekken zo ‘groen’ mogelijk te verwijderen, deze plakzooi moet met hardvochtiger materiaal bewerkt worden, de ‘agressieve’ vetoplosser van wibra of liedl is de enige manier.

Er zullen vast menschen zijn die nog meer nadelen weten te vinden, ik ben niet één van die menschen,
Ik tel mijn zegeningen 😉

Zon, bomen en panelen

In 2017 werden, na veel vijven en zessen want eigenlijk te weinig zonlicht, door drie enorme bomen achter het huis zag je het bos de zon bijna niet meer in het najaar toch zonnecollectoren geplaatst. De gemeenteambtenaar vond de bomen nog veilig genoeg en ze konden er nog wel jaren staan. Het is milieutechnisch gezien, ook nogal niet een rare ingreep om bomen te verwijderen om van zonne-energie gebruik te kunnen maken.

Volgens de adviseur zouden we door 4 extra en betere, lees iets duurdere panelen te plaatsen het hele bomenprobleem omzeilen en zou het door de bladeren gefilterd zonlicht heel goed omgezet kunnen worden in energie. Vraag me niet precies hoe ’t systeem heet, ik vond het allang best en zo gaven we opdracht voor het plaatsen van die dingen. Vanwege drukte, vakanties en dergelijke ging de zomer, eigenlijk toch de beste tijd voor opvang van zonne-energie, voorbij en eind september gingen de panelen in bedrijf en wij ook want met zonnepanelen op een dak ben je voor de belastingdienst tegenwoordig een bedrijf. 😉

Nog geen week waren de collectoren in gebruik toen er een bomendeskundige langs kwam voor inspectie van de 60 jaar oude populieren. Hij heeft amper naar de bomen gekeken maar vrijwel direct een gifgroene stempel erop gedrukt.

De bomen waren einde levensduur, hun energie was op en ze stonden daarmee op de boomkaplijst.

Vanaf maart 2018 hebben we een meer dan prima rendement op de panelen en nu, nu wachten we op een energiek voorjaar

ZON, kom maar door

Achter de rhododendrons

De man is helemaal waus van rhododendrons, als ze tenminste bloeien, dat is! Het liefst zou ie de hele postzegel volplempen met meerdere van deze struiken maar dat mag niet van mij. Jawel, soms moet een vrouw streng zijn.😎 Een tuin van 11 bij 7 meter lijkt in een stad een behoorlijke postzegel maar met meerdere van dergelijke planten blijft er weinig ruimte over om de schommelbank te gebruiken.

Om de vrede in huis te bewaren gingen we vandaag op zoek naar een plek waar wel een hele verzameling van deze struiken te vinden is. We gingen dus op stap naar Eenrum. Daar op de vette Grunneger klei, bedacht in de roerige jaren zestig van de vorige eeuw, notaris Smit een rustig arboretum. De Notoarestoen staat vol rhododendrons en andere bijzondere bomen en struiken die het op de klei prima doen. De tuin is in ’t voorjaar, als veel rhododendrons bloeien op ’t mooist.