Onzindingen

Je hebt onzindingen en zinnige dingen en in de loop van de jaren kocht, ja ik kocht er ook zelf wel van dergelijke dingen, ik ben echt niet roomser dan de paus, of kreeg ik nogal eens zo’n onzinding.

Een ananassnijder, een pizzamaker, een decanteerkaraf, een broodbakmachien, een tosti-ijzer, een elektrieke rugwarmer, een hamburgervorm, een appelrasp en nog veel meer. Het waren niet alleen elektrische toestellen, ook gewone apparaten op handbediening, maar eigenlijk waren het stuk voor stuk ondingen.

Veel van die dingen waren precies alleen daarvoor bedoeld wat de naam suggereerde en kon je nergens anders voor gebruiken, probeer maar eens een pond boontjes te doppen met een ananassnijder 😉 of met zo’n verwarmingsharnas op je rug de deur open te doen of zelfs maar lekker op de bank zitten, het snoer is te kort of zit in de weg.
Die decanteerkaraf, als je nooit rode wijn drinkt, kan misschien nog wel een poosje dienst doen als bloemenvaas maar daarmee heb je het dan ook wel gehad.

Al die dingen hebben inmiddels het leven gelaten (de broodbakker en de appelrasp) of heb ik aan de kringloop geschonken maar het ware beter geweest als ‘k zulke prullaria nooit gezien had.

En wie stond er vandaag met een aspergelepel in handen? Juist!

aspergelepel.

En nee, ik heb het niet gekocht

 

 

 

Zwart-wit

Het beestje is al 10 jaar dood maar soms denk ik nog wel eens aan ons hondje. Het was een stabijtje met een mooie zwart-witte vacht en een prachtig pluimende staart.

We gingen voor deze kleurvariant vanwege ons destijds nogal zwart-witte interieur. Het beestje paste daar prima in 😉  (Jan d B heeft zijn interieuradviezen van ons afgekeken, hij heeft er mooie sier mee gemaakt)

Maar die zwart-witte vacht had één nadeel of als je het sec bekijkt waren dat twee nadeeltjes: die witte haren kwamen altijd terecht op de zwarte oppervlakken en de zwarte haren? U raadt het al.

elvis 2

De meeste van mijn kleding is zwart of, doe ’s gek, donkerblauw. En mijn haardos dunt steeds meer uit.

Driemaal raden welke kleur haren ik het vaakst vind. 😉

 

 

Bar minimaliseren

Geen betere raad dan voorraad maar een jaarvoorraad aan goedkope kerstwijntjes, gedistilleerd of gestookte (niet zelf) sterke drank, en vrijwel allemaal gekregen, is natuurlijk overdreven.
Tja ik drink zelfs het liefst vermouth, ’s avonds een slaapmutsje van dat spul waarvan ieder ander roept dat het naar hoestdrank smaakt, en dus blijft de meeste gekregen wijn in de kast staan.

In het weekend zocht ik de drankvoorraad ‘ns uit, een deel van de wijn kan prima als doorgeefcadeau dienst doen evenals de nog gesloten flessen wodka, berenburg en verschillende likeurtjes.

De geopende flessen sherry, bessenjenever en port die overjarig stonden te worden zijn in de gft-bak beland, de inhoud daarvan, de flessen zelf in de glasbak en ik had het effect van de geur die uit de kliko opsteeg op de vuilnismannen best wel eens willen zien 😉
(Ik heb geen 112 melding voorbij zien komen van een vuilnisauto die al slingerend door de toch best smalle straten van onze wijk reed)

index

Da’s (de) bar minimaliseren, wat ik zo deed 😉

 

 

Niet kopen

Van ’t weekend las ik zo ergens iets over mensen en hun dingetjes, meer nog over de dingetjes die door die mensen als onzindingen bestempeld werden en dat die mensen daarom dergelijke dingen niet kopen.

Ja ook ik vind die kilozakken ijsblokjes te idioot voor woorden en zou ‘k ze niet kopen en wat te denken van een blik erwtensoep da’s trouwens meer omdat ‘k dat zowiezo al een snertgerecht vind.
Of een vaatwasser, ‘k heb geen idee waar ‘k het apparaat zou moeten stallen. Jeruzalemnikes of crocs  zijn aan mij ook niet besteed, ‘k ben met 1.62 al aan de kleine kant daar mogen best een paar hakken onder. Helaas doet de rug dan weer moeilijk als ‘k een hele dag op stiletto’s ga lopen dus die koop ‘k ook maar niet meer.

Mutsen en oorwarmers, die zal ‘k ook nooit aanschaffen, ‘k wil mezelf graag herkennen als ‘k in de spiegel kijk.

images

Mijn beweegreden om iets niet te kopen is meestal omdat ‘k zo’n frutselding of  kleding’stuk’ gewoon niks vind. Saai? ja misschien maar de spullen die ‘k wel aanschaf worden goed gebruikt en dat vind ik een reden om iets te kopen en zelfs daar zitten nog steeds wel eens miskopen tussen.

 

 

terugblik

Van de week vertelde de manlief dat ie een controleur van de hondenbelasting aan de deur had. Wij hebben geen hond, willen dat ook niet vanwege allerlei redenen maar bij de gemeente weten ‘ze’ natuurlijk niet precies welke inwoner wel of niet een hond heeft.  Natuurlijk, je moet een hond, net als een kind wel aangeven maar niet iedereen doet dat en daarom wordt er af en toe gecontroleerd. (de kinderen worden meestal nog wel aangegeven, iets met kinderbijslag denk ik 😉 honden daarentegen, daarvoor moet betaald worden)

Maar goed, toen de man vertelde over de hondenbelastingcontroleur, dacht ik zomaar weer terug aan mijn eerste uitzendcontractje als herintreedster op de arbeidsmarkt.

index

Op 1 december 1993 werd ik gebeld door een uitzendbureau: zij hadden een baantje voor mij en of ‘k maar even langs wilde komen om alles te bespreken. Natuurlijk, ik zag het wel zitten om weer aan het werk te gaan na een aantal jaren thuisblijfster te zijn geweest. Dus ik naar het uitzendbureau alwaar men mij kon verblijden met een weekje werk als gemeentelijk controleur hondenbelasting. Vervoer van en naar werkplek werd niet geregeld, ook niet betaald maar ik moest wel dagelijks in Assen op pad om te controleren of er op de aangegeven adressen echt GEEN hond aanwezig was.

Nou ja, je deed wat om er weer tussen te komen op de arbeidsmarkt en ik tekende bij het kruisje ;). Met het adres waar ‘k me de volgende week mocht melden in de zak fietste ik terug naar huis en ik hoorde bij thuiskomst de telefoon rinkelen. De jas nog aan, nam ik de telefoon op: een ander uitzendbureau, of ik zin had voor tenminste de duur van een zwangerschapsverlof als telefoniste bij de IB-groep (nu DUO) aan het werk te gaan.

Dat paste me een stuk beter ook omdat ik al de volgende dag zou kunnen beginnen maar vooral vanwege de toch iets langere duur van het werk. Het uitzendbureau met hun hondenbaantje zegde ik af en 3,5 jaar lang kon ‘k als beroep invullen: telefoniste.

 

 

Ongewenst bezoek weren

Al vaker klaagde ik hier over verkopers, fondswervers, collectanten of anderszins mensen die een getuigenis wensen af te leggen.

De laatste keer, een week of wat geleden,bedacht ik daar een oplossing voor te verzinnen, ik ging op zoek naar een nee-neesticker maar dan voor colporteurs en jehovagetuigen. Maar verdraaid die stickers, daar moe’j voor betalen! en laat me dat nou net te ver gaan. Ik zocht en vond op het wwweb een plaatje, printte dat plaatje en plastificeerde het ( in drievoud )

2016-10-20 18.21.52.jpg

Met één zo’n plaatje ( de andere twee zijn: eentje voor ’t meisje en de ander voor zoon ) kan ik iedere belletjedrukker duidelijk maken dat ik geen belang heb bij hun goede doel, geloof of energiemaatschappij.

 

 

 

Elektrisch aangedreven huishouden

Nadat ‘k van de week een smak aan elektrische huishoudelijke apparatuur d’r uit bonjourde, dacht ‘k wel heel minimaal in de elektrische apparaten te steken.

 

index

 

Nououou, dat valt tegen, leest u even mee:

1 vrieskast
2 koelkasten, waarvan één inbouw
1 keukenmachine
1 hakselapparaatje
2 koffieapparaten
1 waterkoker

Maar ook: de elektrische vonkontsteking van het gasfornuis, een elektrische oven, een broodrooster, een handmixer en dan heb ‘k het alleen nog maar over de keukenattributen en zijn wasmachine, droger en niet te vergeten stofzuiger en strijkbout nog niet gerekend.

Oh en ook nog niet een föhn, een wekkerradio, een stereotoren, drie stuks gewone radio/cd-spelers om al helemaal niet te spreken over het elektrische gereedschap van de man (dat staat niet in huis opgeborgen, dus dat zie ik niet zo)

Ow en dit blogje wordt niet getypt op een ouderwesse tikmachine maar op een inmiddels bijna even oude desktop-pc met diverse toebehoren.

Verder maak ‘k ook nog handig gebruik van allerlei soorten oplaadbare apparatuur, telefoons, navigatie- en fototoestellen, e-bike, tandenborstel en scheerapparaat, hoewel ik dat laatste apparaatje niet zelf gebruik 😉

U ziet, di’s zomaar een opsomming van elektrische apparatuur in een heel gewoon huishouden. Niks bijzonders, toch?

Nou, zo achter elkaar opgenoemd, vind ik het nog een hele lijst en valt ’t me zelfs vies tegen. En dan weet ik, op moment van schrijven niet eens of de lijst wel helemaal compleet is 😦