Pesto

Omdat dochter onlangs verjaarde gaf ze vanmiddag een lunch voor de familie. Stelt u zich van de aantallen familieleden niet te veel voor, we waren met 10 mensen. We lunchten bij een vriendin die een eigen eethuisje heeft ergens in het Drentsche.

Schone zus was gecharmeerd van de heerlijke pesto, dat at ze nooit eerder. Ik vertelde haar dat ik liever zelf pesto maakte dan de drab uit een potje te eten en daarom voor haar het recept. U mag het recept ook gebruiken, dat u niet denkt dat dit exclusief is šŸ˜Ž

Voor een lekkere pesto:

Men neme de blaadjes van een basilicumplantje, de blaadjes mogen gewassen worden maar zorg dat ze goed droog zijn anders krijgt u in plaats van een heerlijke pesto een waterige derrie, een doosje (20 gram) pijnboompitjes, twee teentjes knoflook. Daarbij nog een beetje zout en olijfolie. Voor het lekker kan er op het laatst een beetje (20 gram) geraspte Parmezaan erdoor gevijzeld worden.

Zelf gebruik ‘k een vijzel maar in de keukenmachine lukt ’t ook, de pesto is dan fijner van structuur. Stamp eerst de pijnboompitten met de basilicumblaadjes, voeg de teentjes knoflook, in kwarten gesneden toe en stamp ze mee, als de pesto op deze manier niet smeuĆÆg genoeg is, voegt u een scheutje goede olijfolie toe. Proeven of de pesto, goed van smaak is, eventueel afmaken met een snuf zout en parmezaanse kaas.

Af en toe ‘ns een vingertipje proeven en oeps… heerlijk!

Vindt u pijnboompitten te duur of is uw basilicumplant overleden? Er zijn prima alternatieven te verzinnen. Rucola in plaats van basilicum en cashewnoten in plaats van pijnboompitten. De Parmezaan kan weggelaten worden of vervangen door Goudse kaas.

Veel lekkerder dan supermarktpesto!

Nog meer smaken

Niet alleen kruiden en specerijen geven smaak aan de maaltijden, er zijn nog meer smaakmakers, ook daarvan heb ‘k er een flink aantal in de lade staan.

’t Begint al bij de verschillende soorten olie en azijn, nu zal ‘k vast tegen het zere been van een boel top- en thuiskoks schoppen maar ‘k vin balsamico niet te nassen dat heb ‘k dus ook niet staan, wel gewone azijn, witte en rode wijnazijn, appelazijn en rijstazijn. Oh ja, ‘k reken de schoonmaakazijn niet mee šŸ˜‰

oliestel

Wat de verschillende soorten olie betreft: naast raapzaad- en kokosolie staan sesam- en pindaolie en verschillende soorten olijfolie in het keukenkastje. Vooral NIET in de koelkast, olie wordt niet gelukkig van een koudegolf in tegenstelling tot room- en kruidenboter, ook heerlijke smaakmakers, trouwens. Voor ’t gemak heb ‘k wel gekochte kruidenroomboter in de koelkast want ‘k bak er graag in en om nou voor iedere mespunt kruidenboter te moeten mengen, gaat me te ver.

Voor ’t lekker op een stokbroodje meng ‘k zelf wel de kruidenboter.

Verder heb ‘k nog staan: ketjap, tahin, citroensap, sojasaus, tamari (ook een sojasaus maar net weer een ander smaakje evenals de ordinaire maggie van maggi) en verschillende soorten mosterd, verschillende sambals, ketchup en chilisaus, de laatste vier producten wel zelf te maken maar gewend als we zijn aan sommige smaken, koop ‘k de meesten gewoon kant en klaar.

Al deze smaakmakers heb ‘k echt niet in Ć©Ć©n keer gekocht maar de collectie langzaam opgebouwd, soms vanwege een recept wat niet zou smaken met een vervanger soms omdat ‘k ergens tegenaan liep en zomaar bedacht niet meer zonder dat bepaalde smaakje te kunnen. (ik heb zo van die momenten)

Het voordeel van een flinke hoeveelheid smaakjes is natuurlijk dat zelfs de doodgewoonste eigenheimer iedere dag anders kan smaken!

 

Kruidige smaken

Gekruid eten? Ja lekker, maar dan moeten er wel genoeg kruiden en specerijen in huis zijn en reken maar, dat heb’k.

Vergeleken met m’n moeder vroegĆ¢h heb ‘k de wereld aan kruidige potjes. Zij redde het, geloof ‘k, met peper, zout, kruidnagel en nootmuskaat, toen ‘k iets ouder werd, werd er heel wereldkeukenwijs een potje kerriepoeder en een potje paprikapoeder aangeschaft. En met die kruiden en het zoutvaatje werden bijna alle gerechten op ‘smaak’ gebracht. Later schafte moeders ooit nog, eens heel decadent, zo’n potje aromat aan, smaakversterker in zo’n geel busje. Ieuw.

Als ‘k m’n kruidenvoorraad bekijk en dan bedenk dat maar 2 soorten kerriepoeder toch wel echt minimaal is terwijl 4 verschillende soorten paprikapoeder (gerookt, scherp mild en zoet) ook niet eens overdreven zijn, dan is er in de loop van de jaren in de nederlandse keukens errug veel veranderd. Of is dat alleen in mijn beleving šŸ™‚

Nou wordt er vaak geblogd over basisvoorraad en basisprodukten, voor mij betekent dat een ruime sortering kruiden en specerijen bij een basisvoorraad hoort. Welke kruiden dan voor u onontbeerlijk zijn is persoonlijk maar ik hanteer voor mezelf bijvoorbeeld minimaal de volgende lijst:

  • Peper (verschillende soorten),
  • kerrie (verschillende mengsels),
  • kaneel,
  • gemberpoeder,
  • chilipoeder
  • koriander,
  • komijn,
  • laos,
  • kurkuma,
  • bonenkruid,
  • oregano,
  • tijm,
  • basilicum,
  • nootmuskaat,
  • kruidnagel,
  • laurier,
  • kardemom (poeder of hele peulen),
  • serehpoeder,
  • knoflook,
  • uipoeder

Met deze kruiden kan je de meest exotische mengsels maar ook gewoon speculaaskruiden of een nasimix zelf mengen. U begrijpt het, ik ben geen fan van kant en klaar gekochte kruidenmixen. Ik heb wel zelfgemaakte kant en klaar mixen staan en hoe u deze ook zelf maakt, daar blog ik een volgende keer over.

Wel of niet uit pak of zak?

Niet koken uit pakjes, bakjes of zakjes, wel of geen E-nummers of voorgesneden groente? Nou ik wel, ‘k koop gerust een zakje alvast gesneden sla. Waarom? Nou meer zo van… waarom niet.

Als ‘k een hele krop icebergsla koop hou ‘k zoveel over dat een tweetal konijnen daar een week van gevoerd kan worden. (als beide konijnen doen waar konijntjes goed in zijn, dan red ‘k het natuurlijk niet met die ene krop) ‘k Vind dan de keuze voor voorgesneden heel legitiem.
Evenals rode kool, ik ben hier thuis de enige die soms rode kool eet en dat geHAKte spul lijkt meer op olvarit dan op rode kool, maar een zakje voorgesneden kool, daarmee kan ‘k prima uit de voeten.

Bakjes, pakjes of zakjes zouden verboden moeten worden?
Nee toch, dat geldt niet voor alle voorverpakte waren. Hoe doet u dat met olijven die net dat beetje extra smaak en bite geven in de pastasaus, oh en voor een flinke pan van diezelfde pastasaus is een pakje gezeefde tomaten eigenlijk evengoed onontbeerlijk. Of een zakje gedroogde paddenstoelen.
En wat te denken van een pakje slagroom, hoeveel mensen hebben de mogelijkheid rauwe melk te kopen en deze dan ook nog een dag of twee weg te zetten zodat u de room eraf kan scheppen?

Ook over E-nummers doe ‘k niet al te moeilijk, waarom zou ‘k… niemand klaagt immers over de kleurstof in wortelen en die caroteen da’s nou precies ook een E-nummer, jawel E160a is de oranje-gele kleurstof.Ā  En als u zelf aanmaaklimonade maakt is E330 een bijna onontbeerlijk ingrediĆ«nt, dan heet ’t ineens citroenzuur. Nog zo’n E-nummer is de 440. Probeer maar ’s een lekkere aardbeienjam te maken zonder E440, oh ja men noemt het ook wel pectine. E406 en E410 heb ‘k in poedervorm in ’t keukenkastje staan, op ’t pakje staat niet E406 maar agar-agar of de E410 het johannesbroodpitmeel wat ook wel toegevoegd wordt aan rijstepap voor baby’s om spugen tegen te gaan

Daarom roeptoeter ‘k maar niet al te hard dat ‘k het vertik uit pakjes of zakjes te koken en dat ‘k geen E-nummers wil eten.Ā  Voor ‘k het in de smiezen heb, word ‘k links en rechts door de voorgesneden groenten en E-nummers ingehaald.

 

Vakantiekoken

Zomaar een makkelijk vakantiegerechtje:

Pasta met tonijnsaus, want wees eerlijk, ook vandaag was ’t weer gewoon te mooi om lang in de keuken te staan!
In een kwartiertje kan je deze maaltijd, voor 2 personen, op tafel zetten:

  • 1 blikje tonijn op olie of water, maakt niet uit
  • 1 of 2 flinke winterpe(e)n(en)
  • 1 blik tomatenblokjes op sap of een pak passata, net wat er in huis is
  • 1 flinke ui
  • 2 (of meer naar smaak) teentjes knoflook
  • italiaanse kruiden
  • 100 gram penne of fusili
  • olijfolie

Snipper ui en knofloook fijn en snijd de peen in kleine blokjes, verhit een scheut olie in een grote braadpan en bak wortel, ui en knoflook tot de peen zacht is, strooi er naar smaak flink veel italiaanse (tijm, basilicum, oregano, majoraan wat jij lekker vindt) kruiden over en bak de afgegotenen rul ‘gevorkte’ tonijnĀ  even mee.Ā  (als je een blikje tonijn op olie hebt, gebruik deze olie dan om de groenten in te garen, bij tonijn op water kan je het vocht zondermeer afgieten)

pasta tonijn

Giet de passata erbij en breng de saus aan de kook, laat de saus rustig pruttelen terwijl je de pasta kookt.

Voor het opdienen: verdeel de pasta over 2 borden en schep de saus erover.

Lekker met een groene salade erbij!

Tip!

Normaliter bedenk ik me wel honderdmaal vooraleer reclame te maken voor een tv-serie maar de netflixserie Charite is wat mij betreft zeer de moeite.

Begin vooral met serie 1, het verhaal van een ziekenhuis in Berlijn omtrent 1880.

Veel plezier!

Bouillon van het huis!

Belofte, ook als reactie op een vraag, maakt schuld en de vraag ging over mijn zelfgemaakte bouillon. Eigenlijk kan je niet precies spreken van bouillon maar het effect is hetzelfde.

De bouillon zoals ik hem maak is heel lang houdbaar en smaakt, een beetje afhankelijk van de ingrediƫnten, telkens ietsje anders van smaak.

Het zout in deze bouillon is de enige constante. Nu weet ik dat we allemaal bang worden gepraat voor zout maar voor mijn bouillon is het essentieel, zout is namelijk het conserveermiddel bij uitstek. Wat denkt u wat er gebruikt wordt om zuurkool te maken! Zout! En ik geloof er niet in dat u per liter soep 100 gram van deze bouillon gebruikt (en daarmee 33 gram zout in uw soep kiepert). Deze hoeveelheid zou in 5 liter soep nog aan de hoge kant zijn.

Behalve als u een geheel zout(e)loos dieet volgt, kunt u deze bouillon prima gebruiken om veel gerechten iets op te peppen. Denk aan toevoegen van een lepeltje in gekookte pasta, rijst, aardappelen of hachee.

Genoeg gezeur over over houdbaarheid en diƫten. U leest hier niet om de les gelezen te worden.

Het recept daarvan wilt u weten, hoe de bouillon precies in elkaar steekt.

Gebruik 500 gram gemengde groenten waarvan tenminste 1 ui en 2 of meer teentjes knoflook, voor de rest heeft u de keuze uit: wortel, prei, selderie, een stukje bloemkool, peterselie, gedroogde tomaat, een stukje knolselderij of rettich alles naar wens. Ik zou u afraden om bladgroenten te gebruiken daarvan wordt de bouillon al te zompig.

Doe de groenten bij gedeelten in een hakmolen en hak ze fijn, ’t hoeft geen olvarit te worden, enige herkenbaarheid van de verschillende groenten mag. Doe vervolgens de gehakte groente in een grote kom en meng de 500 gram groente heel goed met tenminste 250 gram zout en schep de bouillon, ja dit is Ć©cht alles, in een schone pot.

Meer is ’t niet. Bent u nu al te bang voor schimmels of anderszins een rottingsproces weck dan de bouillon nog even. Ik doe dat nooit en ‘k gebruik de bouillon gerust tot 8 Ć  9 maanden na fabricagedatumšŸ˜‰

Eet smakelijk!

Niet omdat het zo koud is

Dat ‘k weer begonnen ben te bloggen, daarvan wist de familie niets d.w.z. de jeugd weet dat nog niet, ten dele dan toch want zopas vertelde ‘k snel even een blogje te gaan tikken waar dochter bij zat.

Dochter: ‘Blog je weer? Onder je eigen naam? Diezelfde naam van vroegĆ¢h?

Ik: ‘Euh, ja, ik heb alle oudere blogposts verwijderd en heb deze blog nieuw leven ingeblazen

Dochter: ‘Ow maar dan staat jouw recept voor bonensoep er niet meer op?

Ik: ‘Nope, ik heb alles weggegooid.’

Dochter: ‘Maar hoe moet ik dan vanaf nu bonensoep maken, ik gebruikte altijd de link naar jouw blog die je mij ooit eens stuurde. Dat was een heerlijke bonensoep behalve dat er wel bonen in hoorden, dat was je even vergeten te vermelden šŸ˜‰

Daarom alleen en vooral niet omdat het zo’n winterse dag is waarop je een heuse bonensoep wilt eten, het recept voor een vegan bonensoep:

Je hebt nodig:

50 gram sojabrokjes (de fijne soort), 10 minuutjes geweekt in heet water

1 flinke ui, gesnipperd

1 stevige preistok, fijngesneden

2 tenen knoflook, gesnipperd

een kwart knolselderij, in blokjes

250 gram gare bonen (‘k had knipoog zwartoogboontjes)

1 Ć  2 eetlepels zelfgemaakte bouillon of vier bouillonblokjes

een flinke scheut olie

75 gram rijst

Verhit een stevige pan op hoog vuur en giet de olie erbij (‘k gebruikte raapzaadolie), fruit de ui, knoflook en prei tot alles glazig maar vooral niet zwart ziet, giet er dan een liter heet water bij en voeg de bouillon(blokjes) toe. Als de soep kookt voeg je de blokjes knolselderij, de rijst en de sojabrokjes toe. Breng alles nog eens aan de kook, voeg dan de boontjes erbij en laat ongeveer 15 minuten pruttelen.

Het recept voor m’n eigengemaakte bouillon zal ‘k binnenkort wel eens weer posten en in deze bereidingswijze worden de boontjes uit het ingrediĆ«ntenlijstje wel vermeld!

Eet smakelijk

 

Evolutie van kookkunsten

Als klein jongetje wilde Knieperzoon kok worden, da’s er niet van gekomen en da’s jammer.
Hij is afgehaakt omdat ie geen zin had avond aan avond grote massa’s mensen te voederen, eten te moeten koken. Koken doe je niet in bulk, vindt ie. Voor hem is koken een hobby waar hij veel plezier aan beleeft.

En dat ie het leuk vindt, laat ie ook merken. Geregeld worden vrienden en familieleden getrakteerd op een etentje, door hemzelf bereidt.
Gisteren was ik weer aan de beurt, zoon had een vernieuwde versie van mijn aloude broodtaart bedacht, hij vond de mijne enigszins droog van smaak en nu moest ik zijn variatie proeven. Ik moet zeggen: compliment! het was heerlijk!

Toen ik terugfietste naar huis bedacht ‘k dat het raar kan lopen. Ik vind koken leuk maar heb geregeld missers (meestal in de zin dat de familie mijn gerechten niet altijd zo waardeert waar ik ze zelf vaak wel lekker vind). Smaakverschil, denk ‘k dan schouderophalend maar onlangs sprak ik met een tante van me en die vertelde dat mijn oma in ’t geheel niet koken kon, zij had er geen plezier in; urenlang in de keuken te staan terwijl de familie binnen 5 minuten haar moeizaam bereide ‘misbaksels’ wegstouwde. Haar missers varieerden van kaneel in de gehaktbal tot suiker i.p.v. zout over de bloemkool. Volgens diezelfde tante kon mijn moeder wel heel lekker koken, daar had ik een geheel andere mening over, ik herinner me nog altijd de smerige kookpudding en de erwtensoep, die ik beslist moest eten maar waarbij mij de griezels over de rug liepen. Ik snap dus mijn eigen familie als ze mijn kookkunsten niet zo waarderen

Toch denk ik dat de kookkunsten in de familie geƫvolueerd zijn: van niet te nassen naar bijna driesterrenniveau.

Leuk

Oude pannen op inductie?

Sinds we in 2017 de zonnepanelen lieten plaatsen, liet ’t niet los; we wilden wel verder van ’t gas af ! Toen er begin 2018 nog eens weer een aardschok door de provincie beefde, besloten we er zoveel mogelijk naar te streven om zo weinig mogelijk gas te gaan gebruiken en met een overcapaciteit aan zonne-energie was de eerste keus om tenminste elektrisch te gaan koken.

Ik was ooit, nog steeds hoor, al heel enthousiast over mijn slow-cooker want het ding nam bijna geen stroom en dus informeerde ‘k verder naar de meest gunstigste manier van elektrisch koken. Voor mij draaide dat uit op inductie. Mijn moeder kookte in de vorige eeuw al elektrisch en daarmee was ik toen niet onverdeeld gelukkig; de keren dat de melk alsnog overkookte omdat ‘k de pit wel laag had gedraaid maar te weinig rekening hield met het na-ijleffect van het elektrisch koken, stonden me nog helder voor ogen. Nou nee niet precies dat, wel het schoonmaakwerk wat er naderhand achter vandaan kwam.

En zo moest er een inductieplaat komen. maar met zo’n plaat alleen ben je er niet, de meterkast moest omgebouwd en nieuwe pannen met magnetische bodem bleken noodzakelijk maar ik bleef twijfelen over mijn gietijzeren pannen. Ik had twee heel fijne braadpannen, gietijzer dus loeizwaar, en ‘k kon geen even fijne vervangers vinden. Ik besprak mijn ‘probleem’ met de elektricien toen ie de meterkast aanpaste en hij kwam met de onsterfelijke oplossing: Pannen waarmee je op gas kookt worden enigszins bol aan de onderzijde, dat gebeurt niet met gietijzeren pannen, de hitte voor je het ijzer kan gieten, ja hĆØhĆØ we hebben ’t over gietijzer, is zoveel heter dan zo’n pan op het gas ooit kan worden, deze kunnen bijna niet vervormen!

Zo gebeurde het dat ‘k geen nieuwe braadpannen kocht, ‘k gebruik de gietijzeren pannen die al jaren gasgestookt waren, nu gerust op de inductieplaat.

En wat dachtjewat, geen centje pijn!