Dombo

Het is ook wel een lantaarnpaal, begint ook met een l en eindigt met een l aan u de keuze, die man van mij. Hij heeft al jarenlang spierpijnen waarvan doktoren zeggen dat de spieren ‘geconditioneerd zijn op spanning’ m.a.w zodra een spier denkt dat er arbeid verricht moet worden, slaat die spier, of meerdere tot alle spieren, op slot met flinke pijnen en verkrampingen tot gevolg.

Maar toch: Bijna dagelijks trapt de man in de valkuil die z’n lichaam is. Ten tijde van het pijnmanagement-traject in het revalidatieoord moest ie eens 50 push ups doen. Veel! denkt u, nou dat dacht de man ook maar desondanks deed ie de push ups omdat ie vond dat hij geacht werd dat te doen.

Als hij vandaag tegen zichzelf zegt dat ie eerst 25 kilometer moet fietsen om daarna ook nog even alle ramen thuis te wassen, dan gaat ie minstens 30 kilometer fietsen en niet alleen de ramen wassen maar ook nog het terras vegen en zo(on)nodig zelfs de hele keet dweilen.

Dat is natuurlijk nergens goed voor, zo vervuild is de woning niet maar de man dwingt zichzelf dagelijks over zijn limits en ik kan dat soms niet uitstaan. Er is namelijk weinig grap aan thuis te komen met plannetjes om ’s avonds nog iets leuks te doen terwijl dat absoluut niet gaat want meneer heeft zichzelf weer eens vergeten.

Hoe leert men in godesnaam iemand om naar zijn lijf te luisteren?

Stilstaand bewegen

Sinds ik yogalessen ben gaan volgen, doe ‘k oefeningen gewoon tussen de afwas en het stofzuigen door. En dat kan ook heel gemakkelijk.

Veel van de poses die tijdens de lessen ingebouwd zijn, zijn bijvoorbeeld balansoefeningen. Dus u ziet gerust mij staande op één been de vaat wassen maar ook een dweil uitwringen al zittend op mijn hurken, de voeten plat op de grond, de laatste is niet persé een yogapose maar probeert u het zelf eens en u zult ontdekken dat het wel degelijk effect heeft op de spieren. Rek en strekoefeningen doe ‘k veelal tijdens het wassen van de ramen en zelfs bij ’t stofzuigen weet ik oefeningen te verzinnen.

Op kantoor zit ik achter het bureau op een zgn. swopper, daarmee het actief zitten bevorderen.

Zo probeer ik, de zelfde ik die van kind af al een gruwelijke hekel had aan gym toch in beweging te blijven😎

Onzichtbaar

Gisteren noemde ‘k terloops even, de vooral, pijnklachten van de man en de beperkingen die dat soms oplevert.

’t Is misschien goed om daar eens aandacht aan te besteden.

De klachten van de man zijn heel divers en ook heel wisselend. De man is gedeeltelijk afgekeurd (71%) omdat al zijn spieren, noem het maar, in de knoop zitten. Al die knopen veroorzaken verschillende pijnklachten. Het gebeurt dat ‘k, als de man ligt te slapen zie hoe onderhuids al z’n spieren aan ’t werk zijn. Op andere momenten verkrampen spiergroepen in handen, benen, armen of zelfs de rug. Dat zijn soms pijnlijke momenten, in tweeërlei opzicht: denk aan ’t afgieten van piepers of volle koffiekopjes die uit verkrampte handen flikkeren.

Alle onderzoeken in ziekenhuis en revalidatiecentrum ten spijt is er geen diagnose gesteld en dat is onhandig want hoe leg je uit wat er precies aan de hand is als je ’t zelf niet weet.

Was het maar een gebroken been of iets wat anderszins duidelijk te zien is.

Wassen of douchen

Ik ben van het wassen aan de wastafel en dat heeft zijn oorsprong in het verleden .

Tot ik 7 jaar was, hadden wij thuis geen douche; we gingen eens in de week in de tobbe en de rest van de week was het kliederen bij de keukenkraan geblazen (ook een heuse wastafel was in de oude boerderij van mijn ouders niet aanwezig, nooit geweest ook).  Vaak gingen mijn zusje en ik samen in één tobbe maar als we na elkaar werden gebadderd werd er wél fris water gebruikt. Mijn moeder hield er niet van dat wij, zoals zijzelf een generatie eerder, na elkaar in de tobbe gingen, dat was voor haar not done. (Mams had een vooruitstrevende vader, zij mocht in de jaren vijftig doorleren en ze was naar de huishoudschool geweest waar ze in tegenstelling tot het geleerde bij oma thuis, allerlei nieuw-moodse ideeën opdeed over hygiëne)

Vanaf dat bij ons thuis een douche geïnstalleerd werd, en stelt u zich daar niks van voor, het was gewoon een douchekop achter een gordijn in de bijkeuken, o ja er was ook iets bij van een afvoer rechtstreeks naar een sloot naast de boerderij dus ’s winters bleef het douchen een kleumende bezigheid, konden we dagelijks douchen. Ik gaf het al aan; vooral ’s winters was het afzien onder de douche.

Daar komt het waarschijnlijk ook vandaan dat ik me nog steeds net zo gemakkelijk aan de wastafel poedel dan onder de douche te gaan. Vier van de vijf keer, was ‘k me gewoon bij de wastafel en zelfs het gebruik van koud water, vind ik fijner dan het wassen met warm water. Dat geldt trouwens niet als ‘k wel ga douchen, dan moet het water lekker warm, iets te warm zelfs zijn en ’t liefst sta ‘k onder een stortdouche.

En ondanks dat het zo gezond schijnt te zijn en goed voor de bloedsomloop, aan het eind van de douchebeurt spoelen met koud water zal ik nooit gaan doen, brr!

 

Sportieve balans

Vanochtend nog gaf ik in een reactie aan dat ‘k een broertje dood heb aan sporten!

Dat was al vanaf de basisschool, toen nog lagere school geheten. Gewoon op het plein tikkertje spelen, bokspringen, touwtje springen enzovoort was leuk maar vanaf het moment dat er een leerkracht, en zeker zo’n vakleerkracht, ging vertellen wat we moesten doen, sloegen mijn spieren op slot en deed ik niet mee.

De gymlessen op Havo en MEAO wist ik te ontlopen, niet door 4 weken per maand ongesteld te zijn, ‘k wist heus wel dat docenten daar niet intrapten, maar door te faken dat ik rugpijn had. Het werd zo gek dat, wanneer ik eens wel meedeed de docent me waarschuwde dat ik moest stoppen als ‘k last van de rug kreeg. Hoe gek wil je ’t hebben?

Jinxen bestond toen nog niet maar op latere leeftijd, zo’n 12 jaar geleden, kreeg ik werkelijk rugpijn vanwege slijtage en ‘k weet wel heel zeker dat de oorzaak niet in de gymlessen lag 😉

Sinds een jaar doe ik nu aan yoga en ik merk dat m’n rugpijn minder erg is geworden, ik gebruik zelfs vrijwel geen pijnstillers meer, hoe fijn is dat?
Sterker nog, ik blogde ooit wel eens dat ‘k zo blij was met een bad omdat ‘k fijn op de rand kon zitten m’n voeten af te drogen, nu doe ‘k dat weer gewoon staand zonder problemen.

Ha, ik raak niet alleen van stramme spieren af, ik ben ook steeds meer in balans!

Dat gun ‘k iedereen en daarom, en ik heb Caroline gevraagd of ‘k deze les mocht linken, hierbij een yogales zoals ik ze ook krijg.

Namasté