Het zout in de pap

Zoon en ik hebben beide iets met ‘bijzonder’ eten, waar man en dochter vrij conservatieve eters zijn, eten wij vrijwel alles, nee dat zeg ik verkeerd, wij lusten heel veel maar ik vind erwtensoep bijvoorbeeld precies zoals het ook wel genoemd wordt, snert. Zoon moet niets hebben van pompoen, het mondgevoel van deze groente roept bij hem weerstand op. Stamppot bruine bonen? Mwah, stopverf moe’j gebruiken om kierende beglazing af te dichten, niet anders.

Wij proberen wel graag van allerlei, toko’s of turkse winkels zijn aan ons goed besteed, daar brengen we graag een boel tijd door onderwijl op zoek naar etenswaren die bij de kruidenier niet zo gemakkelijk te koop zijn.

Maar ook een uurtje Makro met z’n ruime keus in bijzondere waren is voor ons beiden niet te versmaden en het grootste plezier daar is het struinen bij de kruiden, sauzen en specerijen. Ook olietjes en azijntjes kunnen zich in onze belangstelling verheugen.

Een paar weken geleden waren we weer eens samen op stap, inderdaad bij de Makro, en toen nam ik, natuurlijk op aanraden van zoon, eens himalayazout mee. Volgens hem veel smakelijker dan het door mij gebruikte zeezout.

Vanaf nu is zout in onze pap roze van kleur!

3 thoughts on “Het zout in de pap

  1. luz60 schreef:

    Én gezonder!

  2. Ka schreef:

    Roze is altijd goed.

  3. Willem schreef:

    Ik ben niet bij machte om het verschil te proeven tussen het ‘standaard’ keukenzout, zeezout, himalayazout, zwart zout en wat er nog meer te koop is aan bijzondere en al of niet gezonde zoutsoorten. Het enige waar ik mee kan dealen is daarom mijn materialenkennis, heel lang geleden eens opgedaan in een kookopleiding. Daaruit weet ik me nog te herinneren dat het standaard keukenzout meer dan 99% gezuiverde natriumchloride is. Er schijnt nog een minieme hoeveelheid antiklontmiddel en vaak ook nog een miniemen hoeveelheid jodium aan toegevoegd te zijn, maar dat is ruim minder dan 1 %. Om de jodiumtoevoeging is het in de omgang Jozo-zout gaan heten.
    Van zeezout weet ik me nog te herinneren dat die rond de 90% natriumchloride bevatte doordat het minder hoog geraffineerd was dan het alom bekende jozo en daardoor meer andere mineralen bevatte. Puur chemisch gezien kun je zeggen dat zeezout een minder gezuiverde variant is van het keukenzout. Ik neem aan dat zoiets ook opgaat voor himalayazout en zwart zout.
    Maar er werd ook gewaarschuwd dat de claim dat zeezout en vergelijkbare zouten ‘gezonder’ zouden zijn dan het hoog geraffineerde keukenzout, totale onzin was. Zout is een uitstekende smaakversterker, en zeezout etc. kan door de extra mineralen er een dimensie aan toevoegen, maar je moest een dodelijke hoeveelheid zeezout eten om een ‘gezondheidseffect’ te hebben van de mineralen. Buiten dat; een mens die gevarieerd eet hoeft zelfs geen zout aan het eten toe te voegen. Via andere bronnen krijg je je dagelijkse portie wel binnen. Je doet dat alleen voor de smaak.
    Er is nog veel van die warenkennis bij me blijven hangen realiseer ik me nu, ondanks dat ik me vanaf de jaren ’60 niet meer actief met dat vak bemoeid heb. En misschien is sommige kennis al verouderd. Ik hoor het wel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.