Verspakket

Voor € 3.10 kocht ik vorige week een ‘verspakket’ met een inhoud van 1100 gram, voornamelijk groenten bij appie.

Het was voor het eerst sinds de grootgrutter deze pakketten introduceerde, dat ik me eraan waagde. Couscous moest het worden, dat was namelijk het laatste pakket met een 35% kortingssticker en tenminste houdbaar tot 7 februari. Let wel, ik kocht het pak de 6e. Om het pakket niet al te rücksichtslos op de 7e weg te gooien werd op de verpakking nog wel aanbevolen om voor gebruik goed te kijken en vooral de neus te gebruiken. Logisch ook, voor de houdbare ingrediënten was die datum ook niet zo nodig, tht eind 2021, en groenten worden nog immer niet gekweekt met ingegroeide houdbaarheidsdatum.

Ik gebruikte de inhoud van het pakket op de 9e en ik at er lekker van, de man, zo eentje van wat de boer niet kent, was minder enthousiast.

Jammer, gelukkig kon ik zoon wel een plezier doen met een maaltje couscous want 4 dagen achtereen hetzelfde te eten is niet zo mijn ding en eenmaal gekookt is zo’n maaltje niet zo lang meer goed te houden.

Ik vind zo’n pakket wel een uitkomst, de inhoud is precies goed voor 4 maaltijden (2×2 mag ook) en dan heb ik in ieder geval geen groenten over die liggen te verpieteren. Eeuwig zonde toch, zo’n snotterige courgette of een wortel met schimmel, nee niet Americo.

2 thoughts on “Verspakket

  1. Be Silly Today schreef:

    Ik heb het vorig jaar een tijdje wat vaker gekocht. Ook als er 35% op stond. Het voorzag in mijn behoefte. We aten er met z’n drietjes ( 1 volwassene en 2 kids) twee dagen van.

  2. Willem schreef:

    Wat de boer niet kent … Ik ben opgegroeid in een boerengezin met inwonende opa en dat spreekwoord ging hooguit op voor de kinderen. Als mijn moeder iets onbekends gekookt had dan konden die hun neus nog wel eens optrekken, maar noch mijn vader, noch mijn opa deden dat. Ze proefden het in ieder geval en als ze het niet lekker vonden kwam het niet nog eens op tafel. Goed beschouwd was mijn moeder meer een aanhanger van dat gezegde; zo heb ik als kind nooit boerenkool gehad, want mijn moeder vond dat afschuwelijk en volgens zeggen haar moeder ook. Ze kende het dus niet van huis uit en was evenmin bereid om het te proberen. Bij bloedworst kon ik me daar wel iets bij voorstellen; dat vind ik heden ten dage nog steeds, niet om te nassen. Appelschijfje erop of niet; ik griezel nog steeds van de weeïge smaak en geur.
    Begin jaren ’50 werd bij mij thuis de macaroni geïntroduceerd. Eerst nog lang gekookt met spekjes en kaas, maar dat werd in het groentelievende gezin geen succes. Na enig experimenteren veroverde het toch een plek op ons menu, maar wel met veel groente erbij en erin verwerkt. De klassieke macaroni met tomatensaus heeft het bij mij en geen van mij broers of zussen ooit een vaste plaats veroverd. We hebben collectief een hekel aan ‘warme’ tomaten.Dat zal wel genetisch bepaald zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.