Smishing

Op de kop af dat er eergisteren bekend gemaakt werd dat er een man in het noorden van ’t land één miljoen euro verloor door smishing, ontving ik zo’n zelfde soort sms-je dat mijn bankpas verlopen zou zijn.

Nu heb ik geen miljoen op de rekening, zelfs niet op de spaarrekening, staan maar in een vlaag van verstandsverbijstering zou ik ook zomaar zo’n slachtoffer kunnen zijn.

Het wordt de criminelen ook wel erg gemakkelijk gemaakt, denkt u niet?

U klikt op de link in de al genoemde smishing-sms en komt op een, bijna, niet van echt te onderscheiden webpagina van uw ‘eigen’ bank. Daar logt u in met uw persoonlijke id en wachtwoord of pincode en voila, de crimineel heeft onbeperkte toegang tot al uw bankgegevens.

Fijn hè, die gekoppelde spaar- en betaalrekeningen waarbij u met alleen maar een ‘pincode’ van de ene naar de andere rekening kunt overmaken.

Voor overschrijvingen bestaat weliswaar een daglimiet maar ook die limiet is te wijzigen met dezelfde code die u onbedoeld aan de smisher hebt gegeven.

Het zou misschien helemaal niet vreemd zijn om in bankzaken nog een paar extra zekerheden in te bouwen. Bijvoorbeeld, bedenktijd van minimaal 12 uur bij overboekingen van meer dan 50.000 euro en een limiet die weliswaar gewijzigd kan worden maar ook daar zou minimaal 24 uur tussen moeten steken.

Ik weet, uw bankzaken zullen iets minder soepel verlopen maar de schade ingeval van criminaliteit is beduidend minder.

Maar vooral: inloggen bij uw bank, doet u via de browser en niet door op een linkje te klikken!