Herfstige appeltaart

’t Was al weer maanden geleden dat ‘k voor ’t laatst boodschappen deed over de grens, inmiddels waren de toen ingeslagen voorraden behoorlijk opgebruikt en dus vonden dochter en ik het eind oktober de hoogste tijd voor een ritje Bunde (net over de grens bij Bad Nieuweschans). Voor de mensen die vanuit Nederland naar Bunde rijden, achterin in ’t durp zit een soort winkel van sinkel waar ze echt vanalles verkopen, van aardappelen tot fietswielen en van sokkenwol tot amandelmeel. Daar wilde ‘k vandaag dan ook even m’n geluk beproeven, ’t amandelmeel was opgegaan in de laatste koek die ‘k van de week maakte.

Bij de ingang of uitgang, zo u wilt, stond een duitse fruitteler met z’n appels en peren, ‘k mocht zelf kiezen wat ‘k in de tas deed en per, plastic dat wel, tas betaalde je € 4,00, ook al niet duur, thuisgekomen bleek dat ‘k ruim 5 kilo fruit had. En een deel van dat fruit is verwerkt in de  appeltaart.

Daar was ’t ook precies weer voor, bij vlagen grijs en grauw, dan zit er maar één ding op en dat is een appeltaart te maken.

Alleen de geur al….. mjammie!

Dus ‘k maakte met 300 gram meel en 200 gram boter het basisdeeg voor de appeltaart. Dit deeg verfijnde ‘k met de rasp van een citroen, een ei en een scheut agavesiroop. Niet meer niet minder. Daarna zette ‘k het deeg een halfuurtje in de koelkast terwijl ‘k wel een kilo appels schilde en in partjes sneed. Kneep er een halve citroen over en mengde er een eetlepel kaneel door.
Daarna rolde ‘k de helft van het deeg uit tot een lap die in de springvorm paste, de andere helft van het deeg rolde ‘k ook uit en bekleedde daarmee de zijkanten van de springvorm. ‘k Kieperde het appelmengsel in de vorm strooide er nog wat amandelen en rozijnen over. Er was nog een restje deeg over en daarvan sneed ‘k reepjes en deze verdeelde ‘k over de taart. Omdat het deeg al behoorlijk zoet van smaak was deed ‘k alleen de reepjes even met een beetje melk bestrijken om ze iets mooier te laten glanzen. Intussen had ‘k de heteluchtoven voorverwarmd op 160 graden en toen ging de taart de oven in. Een uurtje moet genoeg zijn.

’n Appeltaart hoort bij de herfst, vin ‘k.

 

2 thoughts on “Herfstige appeltaart

  1. Marie schreef:

    Dat deed ik ook, alleen ik deed speculaaskruiden in het deeg. En strooide verkruimelde speculaasjes op de bodem. Heerlijk!!

  2. Willem schreef:

    Toen ik net verkering kreeg met mijn vrouw was de appeltaart iets waar we geheel verschillend over dachten. Niet zozeer dat de en er wel van hield en de andere niet, maar de vorm. Ik was en ben nog steeds van mening dat van een appeltaart het hoofdbestanddeel appels moet zijn en kende niet anders dan de hierboven beschreven appeltaart. Mijn schoonmoeder, – ze kon uitmuntend koken en bakken, laat daarover geen twijfel bestaan-, haar opvatting over appeltaart was dat je een dikke lap deeg uitspreidde op een bakblik en daar wat schijfjes appel en toebehoren verdeelde. Zij vond het deeg het smakelijke deel en de appelschijfjes waren min of meer een excuus om de naam te bevestigen. Ze noemde het dan ook altijd appelplaatkoek.
    Goed beschouwd is die controverse er nog steeds, hoewel we tegenwoordig zelden nog appeltaart of iets vergelijkbaars bakken, omdat we beiden diabeet zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.