Namen

Er wordt jaarlijks de wereld aan onderzoek gedaan en uitgegeven, soms zinvol, soms klinkklare nonsens. Toch kom je af en toe leuke weetjes tegen, dankzij zulk onderzoek. Zo las ik onlangs iets over een onderzoek bekend over voornamen in Nederland, door de jaren heen.

Waar de oerhollandse Jannen en Marietjes tot ver in de vijftiger jaren van de vorige eeuw hun kinderen Grietje en Henkie noemden, bedachten diezelfde Grietje en Henk dat zulke ouwerwesse namen ECHT niet meer konden en moesten de namen van hun kinderen gemoderniseerd worden. Jan werd Jonnie en Marietje werd gemoderniseerd tot Marissa.

Toen ‘k, in de zeventiger jaren, naar het voortgezet onderwijs ging, waren er in de klas waarin ‘k zat, drie meisjes die allemaal een vernieuwde versie van Antje als naam hadden. (drie maal raden hoe m’n naam is?) Ja ook mijn ouders deden mee aan de rage om de namen van de dochters te moderniseren. Mijn oma was destijds furieus, was haar naam niet goed genoeg voor haar oudste kleinkind? NEE!! Oma was niet een klein beetje naamziek en ik ben blij dat mams haar wel vernoemd heeft maar dat ‘k geen Antje twee ben geworden.

Wat ‘k nou zo leuk vond aan het artikel was de mogelijkheid je eigen naam in te geven en daarmee direct antwoord te krijgen, hoeveel kinderen er vorig jaar of zelfs in eerdere jaren ‘jouw naam’ meekregen.

Weet je direct hoe popuair je naam ‘nog”is.

4 thoughts on “Namen

  1. Willem schreef:

    Het vernoemen heeft in het verleden, en misschien nu ook nog wel, geleid tot, zacht gezegd, merkwaardige situaties. Ik heb 2 zussen die Jantje heten.Simpelweg omdat de beide grootmoeders ook die naam droegen. De oplossing van mijn ouders was om, bij wijze van uitzondering,het geven van twee namen was in Drenthe een uitzondering, de beide Jantjes een tweede naam te geven die gerelateerd was aan de naam van de bijbehorende grootvader. In de praktijk kwam het erop neer dat de oudste de roepnaam Jantje bleef houden en dat de ‘tweede’ Jantje, de roepnaam Janny, kreeg, dit tot ongenoegen van mijn ene grootmoeder, want zij leefde nog en die andere was al heel jong gestorven.
    Mijn opa, naar wie ik vernoemd ben, woonde bij ons in en groot was mijn verbazing dan ook toen ik erachter kwam dat zijn bijna 2 jaar oudere broer ook Willem heette. Ook een gevalletje dat beide grootvaders getooid waren met de naam Willem. De oudste broer van mijn opa is redelijk jong overleden en heb ik nooit gekend, maar ter voorkoming van verwarring werd de oudste Willem sr. genoemd en mijn opa was Willem jr. Ik kwam daar achter toen er bij ons thuis een aanslag van het waterschap kwam, gericht aan Willem jr. en dat vond ik als hooguit tienjarige, toch wel vreemd, aangezien ik bij mijn weten geen vierkante meter grond bezat. Bij die gelegenheid vertelde mijn vader mij dat het voor opa was en waarom hij jr genoemd werd.

  2. Anja schreef:

    Dat vernoemen is nog lang gebruik geweest. Mijn broer (1961) heeft exact dezelfde namen als zijn broertje, dat anderhalf jaar eerder werd geboren en slechts één dag heeft geleefd. Zelfs de volgorde van de namen hebben mijn ouders niet omgedraaid, iets wat hij en ik nooit hebben begrepen. Mijn moeder sprak altijd over de eerste, want de naam noemen schepte verwarring over wie van de 2 ze bedoelde. En ik heb ook zo’n moderne versie van een naam, en ben daar blij mee.

  3. Janne1950 schreef:

    Mijn ouders, 10 kinderen, hebben alle kinderen vernoemd naar opa’s, oma’s, ooms en tantes. 8 hebben twee doopnamen, oudste broer 3 en ik gelukkig maar een. De roepnaam is min of meer een afkorting van een van de doopnamen (Johannes Martinus werd Hans)

    • Willem schreef:

      Grappig om te lezen dat jouw ouders ook ooms en tantes vernoemden. Ikzelf kom uit een gezin van 8 kinderen en mijn jongste broer is vernoemd naar de oudste broer van mijn moeder, -mijn vader had slechts een vroeg overleden zusje-, en mijn jongste zusje zou, volgens de hiërarchie’, vernoemd moeten worden naar de oudste zus van mijn moeder, maar dat was voor mijn moeder een brug te ver. Hoewel ze geen ruzie ermee had en het haar zus was, hadden ze, wederzijds, ook weinig warme gevoelens voor elkaar.Wij als kinderen trouwens ook niet; ze had niet voor niets de bijnaam ‘tante Snibbechie’, ook bij mijn neven en nichten. Mijn jongste zus heeft dus als enige twee ‘vrije’ namen gekregen en is naar niemand vernoemd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.