Het zout in de pap.

Zout, dat spul wat ’s winters ’t probleem van gladde wegen oplost.

Zout, in de oudheid meer waard dan goud, dat het woord salaris is afgeleid van het woord zout (sal, salz) is in dat opzicht veulzeggend,

Zout, een materiaal wat tot in de 19e eeuw in Nederland onder de accijnsverplichting viel.

Zout, als bewaarmiddel, het spul dat bacteriën uitdroogt waardoor gepekeld vlees en vis lang houdbaar is.

Zout, hetzelfde spul wat in infuusvloeistoffen gemengd, uitdroging kan voorkomen.

Zout, opgelost in water = perfect om verkouden neusjes te druppelen, om de ogen te spoelen of wonden schoon te maken.

Eigenlijk zou(t) je een loflied op zout moeten zingen.

Toch, aan het gebruik van zout kleven ook enkele nadelen. U kunt er zelf vast wel enkele noemen maar vergeet niet dat de pap zonder zout nogal flauw is.

3 thoughts on “Het zout in de pap.

  1. Willem schreef:

    Zout is inderdaad merkwaardig spul. Voor alles is het een smaakversterker en als het goed is, heeft het die functie ook in het eten. Gebruik je geen zout dan is het eten als regel, zacht gezegd, ‘niet echt te nassen’. Het merkwaardige is dat een vrijwel identiek verschijnsel optreedt bij teveel zout in het eten. Kortom, dat ordinaire zout is toch een delicaat goedje.

  2. je zet me aan het denken. Suiker kun je gemakkelijker missen.

  3. Nicole Orriëns schreef:

    Ik vind zout wel een hele fijne smaakmaker!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.