Dombo

Het is ook wel een lantaarnpaal, begint ook met een l en eindigt met een l aan u de keuze, die man van mij. Hij heeft al jarenlang spierpijnen waarvan doktoren zeggen dat de spieren ‘geconditioneerd zijn op spanning’ m.a.w zodra een spier denkt dat er arbeid verricht moet worden, slaat die spier, of meerdere tot alle spieren, op slot met flinke pijnen en verkrampingen tot gevolg.

Maar toch: Bijna dagelijks trapt de man in de valkuil die z’n lichaam is. Ten tijde van het pijnmanagement-traject in het revalidatieoord moest ie eens 50 push ups doen. Veel! denkt u, nou dat dacht de man ook maar desondanks deed ie de push ups omdat ie vond dat hij geacht werd dat te doen.

Als hij vandaag tegen zichzelf zegt dat ie eerst 25 kilometer moet fietsen om daarna ook nog even alle ramen thuis te wassen, dan gaat ie minstens 30 kilometer fietsen en niet alleen de ramen wassen maar ook nog het terras vegen en zo(on)nodig zelfs de hele keet dweilen.

Dat is natuurlijk nergens goed voor, zo vervuild is de woning niet maar de man dwingt zichzelf dagelijks over zijn limits en ik kan dat soms niet uitstaan. Er is namelijk weinig grap aan thuis te komen met plannetjes om ’s avonds nog iets leuks te doen terwijl dat absoluut niet gaat want meneer heeft zichzelf weer eens vergeten.

Hoe leert men in godesnaam iemand om naar zijn lijf te luisteren?

Advertenties

7 thoughts on “Dombo

  1. Ria de Wit schreef:

    Tja een lastige, waarom moet hij dit doen, oorzaak kan in het verleden liggen.

  2. anja schreef:

    het is een dagelijks gevecht tegen je lichaam, niet aan je lichaam toegeven, maar ik denk niet dat dat valt uit te leggen aan iemand die niet zelf dagelijks die strijd moet strijden.Ook al begrijp ik jouw frustratie heel erg goed hoor.

    • spaarolifantje schreef:

      Als aan de man van Kniepertie is uitgelegd dat het gaat helpen om de grenzen van zijn lichaam te respecteren en ze niet telkens te overschrijden, dan is het voor hem misschien wel eens de moeite waard om dat eens een weekje te proberen en om dan te kijken, hoeveel hij door de dag heen voor elkaar krijgt zonder pijn.

      Wie weet is het voor hem een openbaring dat hij ook op die manier kan leven.

      Misschien geldt datzelfde ook wel voor jou, misschien ook niet. Hangt ervan af wat jij voor ziekte hebt en wat de deskundigen jou voor advies hebben gegeven. Maar je zou dus eens kunnen proberen om bijvoorbeeld gedurende een week dat advies op te volgen en te kijken wat dat met je doet.

  3. Ik snap je frustratie.Misschien kun jij gemakkelijker leren zijn “over de limit gaan”te accepteren dan hij de beperkingen van zijn lijf

    • Nans schreef:

      Mannen en eigenwijs zijn…. maar ik herken deze specifieke valkuil ook van mezelf hoor

      Lotgenotencontact wil nog wel eens helpen en (mocht je man daarvoor openstaan) mindfulness of aangeleerde gewoontes die de boel beschermen.

      Dus bijvoorbeeld: 1 grote huishoudtaak per dag. Of ‘maximaal 1 uur actie achter elkaar en daarna minimaal 1 uur zitten’.

      En lastige is alleen dat iemand daar zelf ook wat mee moet willen doen.

      Alle ei sterke gewenst!

  4. Willem schreef:

    Het probleem lijkt mij, -wel van afstand en dan zijn ‘oplossingen’ vaak gemakkelijk-, dat jouw man zijn grens pas opmerkt als die al overschreden is. Om jouw voorbeeld te nemen; je bent aan het fietsen en het gaat lekker. Je weet dat je maar 25 km moet gaan fietsen, daar je anders problemen krijgt, maar ‘het gaat zo lekker’ dat je het helemaal niet in de gaten hebt dat je de 25 al gepasseerd bent. En thuisgekomen voel je je ook nog zo lekker dat je best nog even wat extra’s doen kunt.
    Grensbewaking (in Europees verband) valt al niet mee, laat staan je eigen fysieke grenzen.
    Hoe het zij; ik wens jullie allebei veel sterkte met het acceptatieproces.

  5. Min of Meer schreef:

    Och ja heel herkenbaar het gedrag van je man. Zoals Willem zegt, misschien voelt hij de grens niet goed? Ik heb na jaren van gedoe geleerd waar de grenzen liggen. Door het dragen van een Fitbit leerde ik bij welke hoeveelheid stappen en welke hartslag het misging.
    Ook hield ik bij hoe ik me voelde na verschillende soorten activiteiten. Nu kan ik beter inzicht wat mijn belastbaarheid is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.