Spiegelbeeld

Iedere ochtend kijk ‘k maar liever met steeds meer afstand naar dat vreemde smoelwerk in de spiegel. Ik herken het steeds minder als m’n eigen. Als er geen heksenhaar zit, is er wel een rimpel bijgekomen en ik weet niet wat erger is.
Die haren ku’j te lijf met een pincet maar die rimpels?? Toen ik vorige week aan Knieperdochter meldde dat ‘k wel een uur had staan strijken was haar repliek dat ’t in mijn gezicht niet te zien was šŸ¤”

Kijk dat m’n haren grijs worden, vin ‘k niet eens zo erg, dat peenhaar waar ik van jongsaf mee heb gelopen, ziet er in ’t grijs prima uit. Sterker nog in plaats van grijs worden de haren zelfs tegen ’t witte aan, ik zie ze tenminste in de witte wasbak niet opvallen, wel op een zwart jasje maar daarop zag ‘k ook de melkboerenhondenharen.

Iets hangende oogleden, ook wel slaapkamerogen genoemd had ik altijd al maar dat heeft ook zo een voordeel, zeker met oogschaduw op, je ziet het spul tenminste!

De enige reden waarom de ogen bij het iets ouder worden, navenant slechter gaan zien? Dat zal vast zijn om jezelf te bedotten, je kunt het ouder wordende gezicht ook minder goed zien.

One thought on “Spiegelbeeld

  1. Sis Wilms schreef:

    Dit verhaal kreeg ik al minstens 30 jaar geleden toegestuurd. Ik heb het een tijd lang naast mijn spiegel opgehangen. Het geeft steun tijdens het proces van ouder worden. elke paar jaar moest ik het wel opnieuw uitprinten in een grotere en vettere letter. Toen het niet meer op Ć©Ć©n A4tje paste heb ik het maar weer weggehaald.

    Hoe weet je dat je ouder wordt?

    Alles is verder weg dan vroeger, het is tweemaal zo ver naar de hoek en ik heb gemerkt dat ze er een heuvel in hebben gemaakt.
    Ik heb het maar opgegeven te rennen naar de bushalte om de bus te halen. Hij vertrekt trouwens toch eerder dan vroeger, bovendien heb ik de indruk dat ze de trapjes steiler maken dan jaren geleden.
    Heb je gemerkt dat ze de krant in een kleinere letter drukken? Het heeft ook geen zin om iemand te vragen deze hardop voor te lezen, want iedereen praat tegenwoordig zo zacht dat ik het nauwelijks kan verstaan.
    De pasvorm van de kleding wordt ook zo krap, vooral rond het middel en de heupen.
    Zelfs de mensen veranderen, ze zijn veel jonger dan wij, toen we nog zo jong waren.
    Van de andere kant zijn mensen van mijn leeftijd veel ouder dan ik. Gisteren kwam ik een oude vriendin tegen en ze was zo oud geworden, dat ze me niet meer herkende.
    Gisteravond moest ik nog aan dat arme mens denken, terwijl ik mijn haren stond te kammen.
    Ik zag me zelf in de spiegel en dacht: ‘Verhip, de spiegels zijn ook niet meer van zo’n goede kwaliteit als vroeger.’

    Anonymus

    Groet Sis

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.