’t Lijk(t) gewoon gespreksstof

Ik heb lang gedacht dat ‘k als muziek op m’n crematie ” ’t Lijk, van het Klein Orkest ” (link onderaan de blogpost) wil laten horen en misschien laat ‘k het ook gewoon zo gebeuren. Niet dat ik al plannen heb in die richting maar je weet nooit precies wanneer het zover is.

Om precies die reden heb ‘k een hele wensenlijst voor nabestaanden klaar liggen. Mocht het onverwacht zover komen, dan hoeven zij m’n pc maar te openen om een bestand te vinden met mijn laatste wensen.

Ik vind, let wel dat is m’n persoonlijke mening, dat je je naasten niet in onzekerheid moet laten over jouw wensen. Toen mijn moeder overleed wist en we precies welke jurk ze wilde dragen in de kist maar maar welke psalmen, moeders is vanuit de kerk gaan hemelen, dat mochten wij uitzoeken. Ze wilde beslist zonder bril op gekist worden maar de sieraden die ze altijd droeg? Ik denk dat ze mee begraven zijn, dat weet ‘k niet meer zo precies.

Daarom praten wij hierover heel geregeld. Dat zijn geen diepgravende of tranentrekkende gesprekken, nee meestal doen we er luchtig over. Man en kinderen weten bijvoorbeeld welke muziek gedraaid moet, wie er vooral niet uitgenodigd mogen worden en dat ik niet voor de hele goegemeente te kijk wil liggen. Welke kleding ik draag? nou waarschijnlijk de alleroudste kleren want immers: ’n dichte kist! En verder geldt:
het leven interesseert het lijk geen moer

2 thoughts on “’t Lijk(t) gewoon gespreksstof

  1. Je zet me aan het denken. Ik heb wel opgeschreven,wat mijn man moet doen na mijn dood. Opzeggingen,op zijn naam zetten enz. Maar niet,hoe ik een uitvaart wil. Toch maar eens gaan doen.

  2. Willem schreef:

    Ik heb er nogal gemengde gedachtes over; enerzijds heb ik geen behoefte om over mijn graf heen te regeren, maar van de andere kant; er zijn ook zaken waar ik het bij leven moeilijk mee zal hebben. Dus een beetje over mijn graf heen regeren zal ik wel. Zo heb ik duidelijke ideeën over hoe mijn kist moet zijn, -ongelakt en van hout of een ander natuurlijk materiaal-, en waar ik begraven wil worden en ik wil geen ‘koffie met cake’ na afloop. Heb de afgelopen jaren enige begrafenissen meegemaakt en de cake na afloop was, met permissie, niet te vreten, koffie lust ik niet en thee die bij dergelijke gelegenheden geschonken wordt overstijgt het niveau van gekleurd water niet.
    Toen mijn vader 15 jaar geleden overleed had hij zijn wensen voor de uitvaartdienst keurig op papier gezet. Dat is misschien een tip voor jou; laat het niet alleen in je computer staan, want de nieuwsgierigheid naar wat ma allemaal in haar elektronische dagboek gezet heeft ontstaat pas enige tijd na je verscheiden.
    Voor de rest had hij weinig geregeld, vrijwel zeker in het volste vertrouwen dat zijn kinderen hem goed genoeg kenden om te weten wat zijn wensen waren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.