Veel te groot

‘Je hebt ’t oog weer groter dan je maag,’ zeiden mijn ouders als mijn zusje of ik teveel opschepten en we halverwege de maaltijd stijf vol zaten en met moeite het bordje leeg aten, want: ‘In de oorlog hadden we niet zoveel dus je hoort je bordje leeg te eten!’

En zo aten we soms tegen heug en meug ons bord leeg.

Het heeft er niets maar ook helemaal niets mee te maken en toch moest ‘k vooral aan ’t eerste deel van de uitspraak denken toen ik gisteravond op zoek was naar voldoende ‘vuile’ was om de machine te vullen, want de trommel moet wel vol, een halflege wasmachine laten draaien is zonde van de energie.
De laatste wasmachine die ik kocht, heeft een trommel van 7 kilo inhoud en dat was indertijd dat zoon nog thuis woonde, wel errug handig. Nu we nog met z’n tweeën zijn is  ’t best moeilijk om een wasmachine vol te proppen, ofwel zo’n grote wasmachine was overdreven.

Per twee weken draai ‘k zo’n 3 wassen, één witte, een bonte ( meest donker gekleurde ) was en het beddengoed en ik moet telkens op zoek naar wasgoed om de trommel te vullen.

cbhippowebsite plcl.jpg

Wat mij betreft mag de machien 20 jaar meegaan maar ik weet nu al dat een volgende wasmachine niet zoveel inhoud heeft.

 

 

 

Advertenties

8 thoughts on “Veel te groot

  1. Siny schreef:

    Er is mij verteld dat de nieuwe machines de hoeveelheid water aanpassen aan het aantal kg wat je er in stopt.

    Ik heb zelf al een trommel van 9 kg en die krijg ik ook echt niet vol.
    Het voelt zo tegenstrijdig om de trommel niet vol te hebben.

    Ik heb al trommels van 11kg voorbij zien komen, hoe krijg je die ooit vol?

  2. Rob Alberts schreef:

    Mijn bord leeg eten was bij ons thuis ook een moeten.
    Vreemd genoeg heb ik veranderd in elk bord van de eettafel leeg eten.
    Je begrijpt dat ik veel te dik werd.

    Nu kost het mij nog steeds moeite om af te vallen.
    Terwijl ik toch echt minder ben gaan eten.

    Mijn wasmachine is voor mij de juiste grootte.
    Mijn koelkast zou kleiner kunnen/moeten.

    Zonnige groet,

  3. Amandjuh88 schreef:

    Met twee zoontjes van 5 en 6 jaar wens ik de wasmachine trommel juist wel eens groter. Meer dan eens draai ik twee wassen op een dag. Terwijl ik het liefst elke dag 1 was doe. Op zoek naar was hoef ik nooit.

    Mijn schoonmoeder klaagde laatst ook tegen mij dat ze elke keer maar een halve trommel was heeft, waar op ik aangaf dat ze altijd welkom is om was van ons te komen ophalen. Ze woont immers slechts 6 huizen verder. Hier gaf ze helaas geen gehoord aan haha. Niet geschoten is altijd mis toch 😉

  4. Astrid schreef:

    Lijkt me erg lastig in een klein huishouden.
    Mijn wasmachine van 2006 die het gelukkig nog prima doet (afkloppen) heeft een mini was stand. 2,5kg. De volle was is 5kg.
    Ik gebruik de mini was het vaakst. We zijn met zijn tweeën en ik heb veel kleuren en hij niet.
    Verder heeft de wasmachine een wol was van 2kg en een fijne was, ook van 2kg. Daar draai ik soms een shirt of hempje in mee als het roze of rode was is. Ik zou de rode was nooit vol krijgen want mijn man draagt alleen wit, zwart, blauw. Ik ongeveer alle andere kleuren.
    Dus ik zou het als eis stellen voor een nieuwe machine dat hij die standen of vergelijkbaars heeft.

  5. Eva schreef:

    Mijn eerste wasmachine (‘Knechtje’) was een bovenlader van 3 kg en die was prima voor één persoon. Er paste net een tweepersoons dekbedovertrek in. Maar toen hij lagers spuugde, kreeg ik een 6 (of 7?) kilo wasmachine. Gelukkig woonde ik al samen, anders had ik hem nooit vol gekregen.

  6. Willem schreef:

    De kreet van mijn ouders was, als we teveel op ons bord laadden ” Hej de ogen nog niet vol?”
    Dat realiseer ik me nu opeens, meestal was het mijn moeder die, in ieder geval voor de kinderen en mijn inwonende opa, het eten opschepte. Of ze dat ook voor mijn vader deed weet ik niet meer, maar het lijkt me niet geheel onlogisch. In de vijftiger jaren was het in Midden-Drenthe heel gewoon dat ‘de vrouw des huizes’ het eten opschepte. Waarschijnlijk vanuit de gedachte dat het tot haar huishoudelijke taken behoorde. Op de boerderij bestond een vrij strikte scheiding tussen het ‘voorhuis’ en het ‘achterhuis’. Het gezegde was dan ook “De vrouw is veur (het voorhuis) de baos de man achter (achterhuis)”
    Mijn vader was een uitzondering in de omgeving, want hij kon ook koken en deed ook wel huishoudelijk werk als het nodig was om mijn moeder te ontlasten. Hij stond er ook op dat ook de jongens meehielpen in de huishouding en niet alleen op de boerderij.

  7. luani206 schreef:

    Ook wij moesten thuis ons bord leeg eten , nou bij onze kids ging het anders.Als ze echt niets meer op konden mochten ze het gewoon laten staan . Grappig je opmerking .Mijn Oma zei altijd als we zeidde ik heb honger,, honger hadden we in de oorlog, je moet zeggen ik heb trek “.
    gr henriette
    http://www.onsleveninroemenie.blogspot.ro

  8. betjesonnetje schreef:

    Net als bij Luani, was het bij ons verboden om te zeggen dat je honger had. Maar bij ons kwam dat niet van de oorlog, maar van Afrika. Daar hebben mensen honger, niet hier. Mijn moeder wist niet wat honger was; in de oorlog was ze goed gevuld. Ze hadden zat, daar op het platteland. Evengoed moesten wij natuurlijk wel ons bord leegeten. Dat lukte makkelijk – de maaltijden waren niet overvloedig en vooral ook niet vet. Op die manier probeerde mijn moeder een beetje slank te blijven. Dat lukte haar niet zo goed, maar ons des te beter.
    De wasmachine? Die kreeg ze altijd vol. Ik heb daar meer moeite mee. Ben blij dat ik niet zo’n enorme heb.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s