Terugblik

Nog niet eens zo lang geleden, als ik zeg dat het lang is geleden dan voel ik mezelf direct zo aftands, was mijn vader ‘melk’boer en ik bedoel daarmee dat ie koeien hield en de melk daarvan verkocht aan de melkfabriek.

’s Ochtends en ’s avonds kwam de melkrijder om de volle bussen melk op de kar te zwiepen, ik zal maar niet denken wat dat voor zijn rug moet hebben betekend, dagelijks tientallen volle melkbussen die leeg al best zwaar waren, laat staan de volle bussen op die kar te zetten.

Niet alleen haalde de melkrijder de melk op, ook bracht ie tweewekelijks het ‘melkgeld’ rond. Moet je voorstellen: die man reed op een trekker ( da’s grunnings voor tractor) of in een vrachtauto en bij ieder adres waar ie bussen loste en de volle melkbussen oplaadde liet hij onder het handvat op de deksel een envelop met geld achter. Je zou de man achteraf nog gevarengeld moeten toekennen (even een korte berekening: alleen mijn vader zette dagelijks al zo’n 20 bussen bij de weg: dus 14x zo’n 20 melkbussen à 40 liter x ongeveer 25 cent dat was zomaar 2800 harde guldens en dat keer pakumbeet 40 boeren? ) maar er was niemand die erover piekerde om de melkrijder te beroven, het geheel stond zelfs soms zomaar een halve dag aan de weg omdat de boer de hort op was.

mercedes328110pk

zo’n soort auto was ‘t

Ik weet nog, ‘k zal een jaar of 8 zijn geweest, dat mijn ouders een bankrekening moesten openen omdat de melkfabriek besloot dat het niet meer van die tijd was dat de melkrijder met zoveel geld op pad moest. Dat was wat; een bankrekening openen! Een bank was alleen om overtollig kasgeld te storten, te sparen dus of de hypotheek aan af te betalen. Maar een betaalrekening? dat was ongekend en welke pipo bij de melkfabriek had ook bij de bank iets in de melk te brokkelen (jaha woordspeling) Destijds waren melkfabriek maar ook de boerenleenbank coöperatieve verenigingen dus het zou zomaar gekund hebben.
Mijn vader was een dwarsligger, ik heb het niet van een vreemde, en de betaalrekening werd geopend bij de Postgiro en vooral niet bij de bank waar de hypotheek ondergebracht was, want daar hadden ‘ze’ er niets mee te maken hoeveel melkgeld pa beurde.

Nu heb ik, samen met de manlief wel twee betaalrekeningen, doen we vrijwel niets meer contant en toch hè, toch!

Toch…. betaal ik ook nog graag contant 🙂

 

 

 

 

Advertenties

5 thoughts on “Terugblik

  1. betjesonnetje schreef:

    Ik herinner me ook nog de ouderwetse melkwagen. Er zat hier een kuil in de weg. Als hij daar overheen reed, sprongen alle melkbussen omhoog, om even later met een klap allemaal weer neer te komen. Dan was het 7 uur en tijd om op te staan.
    Niet alleen had je in die tijd geen betaalrekening nodig, een wekker was ook overbodig 😉

  2. Willem schreef:

    Wat een herkenbaar verhaal. Geboren en getogen op een boerderij (gemengd bedrijf) in het buitengebied van een kerkdorp in Midden-Drenthe, een feest van herkenning. Ook bij ons had je een melkrijder die door alles en iedereen de melkboer genoemd werd. Hij zorgde ook dat elke 2 weken het melkgeld bij de boeren terechtkwam. Ook simpelweg in een bruin envelopje dat onder de greep van het deksel van de melkbus gevouwen werd. Ik kan me niet heugen dat die envelopjes, waarvan iedereen wist dat er geld in zat, gestolen werden.
    Het kerkdorp kende altijd al een relatief grote ‘burgerbevolking’ en er waren bij de zuivelfabriek een aantal ‘echte’ melkboeren in dienst die aan deze ‘burgers’ hun zuivel sleten.
    Pas in de jaren ’50 kwam ook in de buitendorpen zo’n ‘traditionele’ melkboer. Om alle misverstanden voor te zijn werd deze melkboer door iedereen ‘de papboer’ genoemd. Dat gaf ook meteen aan wat hij het meest verkocht; karnemelkse gortepap, meestal los, en gele vla in flessen. Melk verkocht hij amper, dat hadden de boeren zelf wel of anders had de buurman wel een ‘paar kan’ melk over.
    Het grappige was wel dat je op het schoolplein ook kon horen, al wist je het ook zonder dat wel, wie uit een buitendorp kwam en wie uit het kerkdorp zelf kwam. Iemand die papboer zei kwam met bijna 100% zekerheid uit het buitengebied, want dat zeiden ‘de Börker burgers’ niet.

    • kniepertie schreef:

      Heee jij komt uit de buurt van Westerbork? Daar hebben we jarenlang een seizoenplek op de camping gehad 😀

      • Willem schreef:

        Mijn geboorteplaats is een kilometer of 5 zuidelijk van Westerbork; de buurtschap, boerschap of boermarke mag ook, Bruntinge. Op 12-jarige leeftijd ben ik verhuisd naar het ‘hoofddorp’, Westerbork zelf dus, alwaar mijn vader een andere boerderij gekocht had.
        Zat jij op de camping midden in het bos, aan de weg richting Beilen? Die buurt werd Lombok genoemd en de camping was op het oude sportpark.
        Verder had je in Wbk nog een aantal bungalowparken, maar dat is allemaal na mijn tijd in Wbk, die tot 1964 duurde.

      • kniepertie schreef:

        Yup, indertijd heette de camping de Valkenhof (90er jaren) nu is het een ‘natuurcamping’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s